II SA/Po 339/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ J. Szaniecka Decyzją z dnia [...]marca 2010 r., o wskazanym w rubrum numerze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S.M., działającego z upoważnienia Wójta Gminy S.M., w przedmiocie naliczenia i zobowiązania M. B. do zwrotu nienależnie pobranych opłat. M. B. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2010 r. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2010 r. Jednocześnie pismem z dnia 05 maja 2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu o umorzenie zobowiązania pieniężnego wynikającego z decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. oraz o "odroczenie spłaty zobowiązania pieniężnego do momentu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny". Uzasadniając powyższe roszczenie skarżący wskazał, że otrzymał już upomnienie z gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. M., a jego sytuacja finansowa jest ciężka i nie jest w stanie zapłacić wymaganej kwoty. Do pisma załączono kopię upomnienia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. M. z dnia 23 kwietnia 2010 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności rozważenia wymaga charakter roszczenia skarżącego zawarty w piśmie z dnia 05 maja 2010 r., w którym wniesiono o odroczenie spłaty zobowiązania pieniężnego do momentu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Zdaniem Sądu intencją skarżącego było spowodowanie, aby, do momentu wydania orzeczenia przez Sąd, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie wywoływała skutków prawnych. Innymi słowy skarżący zwrócił się do Sądu o spowodowanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, aż do momentu jej rozpatrzenia przez Sąd. Zgodnie z zasadą wyrażoną w treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania Sygn. akt II SA/Po 339/10 aktu lub czynności. Równocześnie, zgodnie z dyspozycją przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania aktów lub czynności może dotyczyć tylko takich aktów administracyjnych lub takich czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W opisanym stanie faktycznym przedmiotem zaskarżenia jest decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek o charakterze pieniężnym - konieczność zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Co więcej, niewykonanie powyższego obowiązku może spowodować jego przymusowe zrealizowanie, na co wskazuje upomnienie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, z dnia 23 kwietnia 2010 r., wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tym samym kwestionowana decyzja jest decyzją wykonalną, w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Sygn. akt II SA/Po 339/10 Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, a w szczególności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dochód rodziny skarżącego w latach 2007 - 2009 nie przekroczył kwoty [...]zł miesięcznie (łączne zarobki skarżącego oraz jego żony – D. B. w maju 2009 r.). Skarżący wraz z małżonką wychowują 3 uczących się dzieci, co powoduje, że miesięczny dochód na osobę nie przekroczył w miesiącu maju 2009 r. kwoty [...]zł. Do majątku skarżącego zalicza się również gospodarstwo rolne o wielkości 1,8082 ha przeliczeniowego, na którym znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni 60m2. W ocenie Sądu stan majątkowy skarżącego pozwala na przyjęcie, że jednorazowa zapłata kwoty [...]zł, wynikającej z zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. będzie miała wpływ na stan gospodarstwa domowego skarżącego. Podkreślenia wymaga, że wykonanie decyzji będzie wiązało się ze znacznym uszczerbkiem w majątku skarżącego, mogącym prowadzić do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazuje, że nawet późniejszy ewentualny zwrot wyegzekwowanej kwoty może być niewystarczający dla pokrycia szkód spowodowanych wykonaniem zaskarżonej decyzji. Tym samym, zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki, określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, polegające na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ J.Szaniecka br