II SA/Po 341/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 01 lipca 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności i odsetek z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego; postanawia ustanowić dla J. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. /-/ S. Michalski Skarżący J. L. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata albo radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz akt administracyjnych ustalono, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty wypłacanej przez ZUS w wysokości 961,64zł miesięcznie. Wnioskodawca budynku jednorodzinnym stanowiącym współwłasność jego i jego byłej małżonki; zgodnie z wyrokiem rozwodowym w sposób wyłączny korzysta on z wszystkich pomieszczeń znajdujących się w części podpiwniczonej budynku (k. 22 akt administracyjnych). Skarżący jest zobowiązany na mocy wyroku sądu powszechnego do uiszczania rat alimentacyjnych na dwóch synów w łącznej wysokości 300zł miesięcznie. Ze świadczenia rentowego wnioskodawcy prowadzona jest egzekucja sądowa. Według treści akt administracyjnych (k.18v) zaległości na rzecz wierzyciela alimentacyjnego wynoszą 4.838,33zł, a należności egzekwowane na rzecz funduszu alimentacyjnego to 9.729,03zł. Sytuacja majątkowa i rodzinna Wnioskodawcy usprawiedliwia twierdzenie, iż należy ona do grona osób najuboższych. Wysokość osiąganego dochodu uzasadnia ocenę, że Skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wysokość dochodu i egzekwowanych zobowiązań powoduje, że Skarżący nie ma realnych możliwość sfinansowania tego wydatku pożyczką lub kredytem. W konsekwencji uznać należało, że Wnioskodawca nie ma realnych możliwości uiszczenia wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Stąd, dla zapewnienia realizacji prawa do sądu, konieczne okazało się uwzględnienie żądania, co do ustanowienia adwokata. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S.Michalski