II SA/Po 343/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) numer (...) w przedmiocie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi /-/ E.Podrazik W dniu (...) (data nadania na poczcie) skarżąca wniosła poprzez radcę prawnego M.K.M., skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. Skarga nie była opłacona oraz nie posiadała załączonego pełnomocnictwa, jedynie stwierdzenie, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. W aktach przekazanych przez organ administracji znajdowało się pełnomocnictwo z dnia (...) sporządzone w I., gdzie mieszka skarżąca, i potwierdzone przez notariusza, upoważniające radcę prawnego – M.K.M. – do reprezentowania skarżącej w sprawie nieruchomości znajdujących się w W. i w miejscowości R. w powiecie O., które należały do zmarłego małżonka skarżącej. Powyższe pełnomocnictwo wskazywało adres prywatny pełnomocnika, oraz nie zawierało informacji o nie pozostawaniu przez niego w stosunku pracy. Pismem z dnia (...) sąd wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Jeszcze przed upływem terminu do uzupełnienia braków skargi, w związku z nie opłaceniem przez pełnomocnika skargi sąd postanowieniem z dnia (...) odrzucił skargę na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). M.K.M. pismem z dnia (...), złożonym w sądzie (...) w odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia (...) , złożyła odpis skargi, oraz dowód uiszczenia, w dniu (...), w kasie sądu wpisu w wysokości 500,00 zł. Równocześnie wniosła o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego do dnia (...), argumentując, że wyznaczony przez sąd 7 dniowy termin jest niewystarczający ze względu na wiek i miejsce zamieszkania skarżącej. W dniu (...). M.K.M. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na nieziszczenie opłaty od skargi. Żądanie powyższe zostało zmodyfikowane pismem datowanym na (...) ale wniesionym do sądu w dniu (...). Wówczas pełnomocnik skarżącej zgłosiła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 33 akt sądowych). Uzasadniając swój wniosek, podała, że reprezentowała ona skarżącą prowadząc jej sprawę spadkową po zmarłym mężu na podstawie udzielonego jej w (...). i załączonego do akt pełnomocnictwa. W ostatnim czasie skarżąca zwróciła się do niej o kontynuowanie sprawy administracyjnej dotyczącej nieruchomości, którą odziedziczyła w spadku po mężu. W wyniku jej prowadzenia wynikła potrzeba wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga na decyzję SKO w P. została wysłana w dniu (...), tj. w pierwszy dzień Świąt Wielkanocnych, ponieważ skarżąca dopiero wtedy podjęła taką decyzję, o której powiadomiła pełnomocnika telefonicznie. Kontakt ze skarżącą ze względu na jej wiek i chorobę był utrudniony, stąd też skarga została wniesiona bez posiadanego pełnomocnictwa. Wpis od skargi nie został opłacony równocześnie z wniesieniem skargi, z uwagi na święta i brak pełnomocnictwa. Załączone do wniosku pełnomocnictwo z dnia (...) wskazywało na M.K.M. jako radcę prawnego posiadającą kancelarię w P. i nie zawierało informacji o nie pozostawaniu przez niego w stosunku pracy. Pismem z dnia (...) M.K.M. przedstawiła fax pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą z dnia (...) sporządzonego w Izraelu i potwierdzonego przez notariusza. Z treści pełnomocnictwa wynika, że M.K.M., wpisana na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w P., została umocowana do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia (...) nr (...). Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 219 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przedmiotowej sprawie wpis od skargi jest wpisem stałym i wynosi, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193), wynosi kwotę 500 zł. Zgodnie z art. 221 wymienionej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Ostatnim dniem do opłacenia wpisu, zgodnie z przyjętym orzecznictwem, jest ostatni dzień do wniesienia skargi, a więc ostatni dzień 30 dniowego okresu, liczony od momentu doręczenia stronie lub jej przedstawicielowi ustawowemu decyzji. W niniejszej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, co jest bezsporne. Termin do wniesienia skargi – a więc i do opłacenia wpisu – upływał skarżącej z dniem (...) (bowiem dni (...) i (...) były dniami ustawowo wolnymi od pracy – Święta Wielkanocne). Należny wpis od skargi nie został uiszczony w ustawowo przewidzianym terminie, a opłacono go dopiero po miesiącu, tj. w dniu (...). Zgodnie z doręczonym w dniu (...) pełnomocnictwem, skargę wniosła pełnomocnik skarżącej radca prawny M.K.M.. Z treści pełnomocnictwa przedstawionego (...) wynika, że została ona upoważniona do wszystkich działań przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w przedmiotowej sprawie. A więc z treści pełnomocnictwa nie wynika, jakoby była ona upoważniona wyłącznie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w imieniu Skarżącej. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona uchybiła terminowi do dokonania czynności bez własnej winy. Brak winy w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi, gdy strona dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swojej sprawy, a uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzenia niezależnego, któremu strona nie mogła przeciwdziałać. Jednocześnie podkreślić należy, iż strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności jak za własne. W takiej sytuacji przywrócenie terminu jest możliwe, jeżeli osobie działającej za stronę nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi. Dodatkowo w stosunku do profesjonalnych zastępców procesowych standardy wymaganej od nich należytej staranności w prowadzeniu spraw są podwyższone. Podniesiona w przedmiotowej sprawie przez pełnomocnika okoliczność, że skarżącą ma miejsce zamieszkania w innym kraju, a ponadto ze względu na stan zdrowia utrudnione jest porozumiewanie się z nią, nie może być, w ocenie sądu, uznane za wystarczające dla uznania, że wpis nie został uiszczony bez winy strony (jej pełnomocnika) w rozumieniu przepisu art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wnosząc skargę do sądu administracyjnego profesjonalny pełnomocnik musi zdawać sobie sprawę z ciążących na nim obowiązków, z czego nie zwalnia go niepewność co do zakresu posiadanego pełnomocnictwa. Podobnie wskazanie, że wpis nie mógł zostać opłacony ze względu na Święta Wielkanocne nie stanowi wystarczającej przesłanki wykluczającej winę strony (jej pełnomocnika). Zauważyć należy, że wpis do skargi został uiszczony dopiero miesiąc po upływie terminu do dokonania tej czynności tj. (...) r., pomimo że już w (...) pełnomocnik wiedział o woli strony do wniesienia skargi i udzieleniu mu pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądem administracyjnym i w związku z tym sporządził i wniósł w imieniu skarżącej skargę. Tym samym pełnomocnik dopuścił się ponad miesięcznej zwłoki, która nie znajduje uzasadnienia w Świętach Wielkanocnych. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i stąd na mocy art. 86 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. /-/ E.Podrazik