II SA/Po 348/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w postępowaniu wznowieniowym I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 200-,zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M.Górecka /-/ E.Podrazik /-/ E.Brychcy Wyrokiem z dnia 16 listopada 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 209/04 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczących warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w postępowaniu wznowieniowym. Główną przesłanką wyroku Sądu było nieustalenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze czy zachowano termin pozwalający na wszczęcie postępowania w przedmiocie wznowienia. Polecono, aby ustalić kiedy złożono wniosek o wznowienie postępowania i kiedy składający ten wniosek W. i J.K. dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Podano również w uzasadnieniu jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego należy wziąć pod rozwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przed organem odwoławczym. Wyjaśniono bowiem, że istotą tego postępowania toczącego się na skutek wydanego w dniu [...]r. postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie decyzji nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...]r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] arkusz 11 obręb S. położonej w P. przy ul. [...] polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową – gabinet lekarski, zbiornika bezodpływowego na ścieki bytowe oraz przyłączy energetycznego, wodociągowego i gazowego jest ustalenie, czy postępowanie w którym zapadła ostateczna decyzja było dotknięte jedną z wadliwości wymienionych w art. 145 § 1 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie rozpoznając odwołanie W. i J.K. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r., którą to decyzją na podstawie art. 145 § 1 i 151 § 1 pkt 1 odmówił uchylenia własnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. – uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, podając jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia art. 127 § 2 kpa i art. 138 § 2 kpa. W uzasadnieniu tej decyzji organ opisał całą historię jaka związana jest z wydawanymi na przestrzeni lat [...]–[...]decyzjami, a następnie podał, że uchylenie zaskarżonej decyzji wynika ze wskazań wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którymi to wskazaniami jest związany. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez M.K., która domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, który odmówił uchylenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarżąca nawiązując do wcześniej wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku dowodzi, że nie został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ W. i J.K. najpóźniej dowiedzieli się o decyzji w dniu [...]r., bo w tej dacie złożyli pismo do Urzędu Miejskiego Wydział Urbanistyki i Architektury. Wniosek o wznowienie postępowania mógł być złożony do 23 maja [...]r., a został złożony 12 czerwca [...]r. – jest więc spóźniony. Skarżąca nie zgadza się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, a dodatkowo na rozprawie wyjaśniła, że nieprawidłowo doręczone są decyzje przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na adres W.K., który nie żyje od [...]r. natomiast B.K., która jest stroną postępowania o decyzjach nie jest powiadamiana oraz że pomimo informacji co do adresów, na które należy doręczać decyzje w dalszym ciągu decyzje są wysyłane na nieaktualny adres. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi wskazując, że w wykonaniu wskazań zawartych w wyroku Sądu z dnia 16 listopada 2005r. Kolegium przesłało postanowienie z dnia [...]r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy wszystkim stronom postępowania. Uczestnik postępowania W.K. oświadczył, że nie zajmuje żadnego stanowiska w sprawie pozostawiając ją do uznania Sądu, natomiast w piśmie z dnia [...]r. argumentował, że wniosek z dnia [...]r. w sprawie wznowienia postępowania został złożony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 jest uzasadnione tylko wówczas, gdy zostanie stwierdzone, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W takiej sytuacji w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej należy wskazać dlaczego nie jest możliwe uzupełnienie postępowania dowodowego w trybie art. 136 kpa. Konieczność przeprowadzenia dowodu uzupełniającego w niewielkim zakresie postępowania mieści się bowiem w kompetencjach organu odwoławczego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnych wyjaśnień, które by wskazywały, dlaczego organ odwoławczy nie ustalił samodzielnie okoliczności, które wskazano w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 listopada 2005r. Dla porządku należy więc podkreślić, że w sytuacji kiedy to Samorządowego Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. wznowiło postępowanie to jest oczywistym, że to właśnie ten organ winien precyzyjnie ustalić kiedy odwołujący się W. i J.K. złożyli wniosek w przedmiocie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu bowiem postanowienia z dnia [...]r. napisano, że wydano je po rozpoznaniu wniosku złożonego w dniu 12 czerwca [...]r. przez W.K. i J.K. W nadesłanych aktach administracyjnych brak zaś omawianego wniosku. Konieczność ustalenia tego elementu jest bezwzględnie potrzebna dla ustalenia czy zachowany jest termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia – art. 148 § 1 kpa. Skarżąca dowodzi, że termin ten nie został dochowany natomiast uczestnik postępowania W.K. argumentuje, że termin został dochowany. Nie ma żadnych przeszkód aby powyższa okoliczność została wyjaśniona w toku postępowania przed organem II instancji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ odwoławczy musi samodzielnie rozważyć czy nie zachodzą przesłanki z art. 146 § 1 kpa w sytuacji gdy wznowiono postępowanie administracyjne odnośnie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. Jeśli bowiem zostanie wykazane zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to z racji upływu czasu – 5 lat od dnia wydania decyzji możliwości jej uchylenia są ograniczone. Trafny jest również zarzut skarżącej, że organ II instancji w sposób nieprawidłowy doręcza wydawane przez siebie decyzje, kierując je na nieaktualne adresy. Skoro wiadomo, że W.K. nie żyje i to już od [...]r. nie można w dalszym ciągu traktować go jako stronę postępowania. Natomiast pomijanie w doręczaniu decyzji B.K. również stanowi poważne uchybienie z zakresu postępowania przed organem administracji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ odwoławczy ustali kiedy został złożony wniosek o wznowienie postępowania, jeśli okaże się że zachowany jest termin z art. 148 § 1 kpa to należy rozważyć merytorycznie czy nie zachodzą przesłanki z art. 146 § 1 kpa oraz w sposób prawidłowy o dokonywanych czynnościach powiadomić strony postępowania, którymi w żadnej mierze nie może być osoba nieżyjąca od kilku lat. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 138 § 2 kpa 148 § 1 kpa bez należytego rozważenia przepisu art. 146 § 1 kpa co sprawia, że Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości, a na zasadzie art. 200 i 152 cytowanej ustawy orzekł jak w punkcie II i III wyroku. /-/ M.Górecka /-/ E.Podrazik /-/ E.Brychcy MarK