II SA/Po 363/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wielopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji /-/I. Paluszyńska Pismem z dnia 6 maja 2016r. (data nadania na poczcie) J. G. (dalej jako Skarżący), zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję opisaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2015r. ([...]) w zakresie podstawy prawnej i w to miejsce powołał art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 66 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 104 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W decyzji z [...] 2015r. PINB [...]: I. nakazał Skarżącemu w terminie do 30.12.2016r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku znajdującym się w [...] na działce oznaczonej nr ewid. [...], przy ul. [...], polegających na: a. ugięciu stropu nad piwnicą – spróchniałe belki stropowe – poprzez wykonanie wymiany stropu nad piwnicą na klatce schodowej, b. spróchniałe i zużyte biegi i balustrady klatki schodowej, poprzez wykonanie nowych biegów schodowych z parteru na piętro, c. ugięcie stropu nad parterem – zużyte niestabilne belki stropowe – poprzez wymianę stropu nad parterem na klatce schodowej, d. wiszące luzem przewody instalacji elektrycznej – poprzez wymianę wewnętrznej instalacji elektrycznej na klatce schodowej II. zakazał użytkowania obiektu budowlanego, o którym mowa w pkt I do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, III. decyzji w pkt I nadał rygor natychmiastowej wykonalności W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w całości, przez organ administracji, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Ewentualnie, w sytuacji gdyby organ administracji nie uwzględnił przedmiotowego wniosku, pełnomocnik wniósł o uwzględnienie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Pełnomocnik nie przywołał i nie nawiązał do żadnej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2016r. 718, dalej powoływanej jako p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd stwierdza, że z akt sprawy załączonych do skargi, jak i z odpowiedzi na skargę nie wynika, że organ administracji rozstrzygnął wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W szczególności brak jakiegokolwiek dowodu, aby organ wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z tym Sąd jest zobowiązany do rozstrzygnięcia wniosku, skoro pełnomocnik wskazał także na art. 61 § 3 p.p.s.a. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza, że wniosek nie został uzasadniony. Sąd ma na myśli brak odrębnego uzasadnienia wniosku, jak i brak argumentów skargi nawiązujących do ww. przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez sąd administracyjny. Tymczasem, domagając się wstrzymania wykonania decyzji strona skarżąca powinna wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd taki wniosek może uwzględnić, jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Mając powyższe na uwadze Sąd podkreśla, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji WWINB w istocie nie został uzasadniony. Pełnomocnik skoncentrował się na wykazaniu wadliwości decyzji. Tymczasem merytoryczne zarzuty skargi nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym. /-/ I. Paluszyńska