II SA/Po 367/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szuma W piśmie z dnia 4 kwietnia 2019 r. M. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia. W skardze, poza wnioskami głównymi obejmującym żądanie uchylenia decyzji obu instancji (i zasądzenia kosztów postępowania), skarżący wystąpił także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie został uzasadniony (k. 3-4 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 lutego 2014 r., I OZ 66/14 i I OZ 65/14; z dnia 19 grudnia 2013 r., II OZ 1189/13 oraz z dnia 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej twierdzić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Dlatego zawarta we wniosku argumentacja powinna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (zob. wyżej powołane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14). Rozpoznawany wniosek M. K. nie tylko nie zawiera argumentacji przekonującej o przesłankach z art. 61 § 3 P.p.s.a., ale nie zawiera żadnego uzasadnienia. Jak wyżej wyjaśniono, Sąd tymczasem nie dokonuje z urzędu ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podano, dlaczego należałoby uznać, że uiszczenie opłaty w orzeczonej kwocie [...]zł może stanowić dla skarżącego znaczną szkodę oraz dlaczego rodzi to ryzyko spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności M. K. nie uprawdopodobnił, aby uiszczenie tej kwoty mogło stanowić znaczne obciążenie dla niego w kontekście posiadanego majątku, środków finansowych, względnie wypłacalności. Uzupełniająco, nie przesądzając w żadnym razie o wyniku niniejszej sprawy Sąd wyjaśnia, że ewentualne uwzględnienie skargi (prawomocne) skutkuje przywróceniem stanu sprzed wydania decyzji usuniętej z obrotu prawnego. Stąd sam fakt, że mamy do czynienia z decyzją zobowiązującą podmiot do zapłaty określonej sumy pieniężnej nie pozwala jeszcze automatycznie przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro więc nie wykazano, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej. Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. Zupełnie na marginesie Sąd nadmienia, że akta administracyjne nadesłane przez organ do sprawy II SA/Po 367/19 zostały uznane za kompletne. Oznacza to, że najpewniej rozprawa zostanie wyznaczona w stosunkowo nieodległym czasowo terminie (sprawy na bieżąco podlegają kierowaniu na rozprawy). /-/ J. Szuma