II SA/Po 370/06

PostanowienieWSA w Poznaniu2006-10-03

Skład orzekający: Barbara Drzazga, Stanisława Małek, Wiesława Batorowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sołtys wsi, działając w imieniu Rady Sołeckiej i mieszkańców, może wnieść skargę do sądu administracyjnego bez uchwały organu uchwałodawczego udzielającej mu pełnomocnictwa do reprezentowania wsi?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez sołtysa, który nie posiadał uchwały zebrania wiejskiego udzielającej mu pełnomocnictwa do reprezentowania wsi R. w postępowaniu sądowym, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, uiszczony wpis od skargi podlegał zwrotowi na podstawie art. 225 PPSA.
Stan faktyczny
Sołtys wsi R., M. W., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy M. odmawiającą ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na wytyczeniu drogi publicznej. Skarżąca podnosiła, że organ I instancji nie wszczął postępowania w celu zmiany przeznaczenia gruntów leśnych. Sąd odrzucił skargę z powodu braku umocowania sołtysa do reprezentowania wsi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono kwotę 500 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia NSA Stanisława Małek Sędzia WSA Wiesława Batorowicz /spr./ Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 03 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Sołtysa wsi R. – M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego; p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę, II. zwrócić Sołtysowi wsi R. – M. W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ St.Małek Burmistrz Gminy M. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa), art. 4 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 7 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 16, poz. 78 ze zm.), art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) odmówił ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na wytyczeniu z działki nr ewid. [...] drogi publicznej łączącej ul. [...] (dz. nr [...] i [...]) z ul. [...] (dz. nr [...] ) położonych w R. . Uzasadniając wskazano, że M. W. wystąpiła z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na wytyczeniu z działki nr ewid. [...] drogi publicznej łączącej ul. [...] (dz. nr ewid. [...] i [...]) z ul. [...] (dz. nr ewid. [...]) położonych w R.. Odwołaniem z dnia [...] grudnia 2005 r. M. W. sołtys wsi R. wniosła o uchylenie w całości decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...]utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego prowadzone było zgodnie z przepisami prawa, a w rozpoznawanej sprawie, gdy działka, na której ma być zlokalizowana inwestycja zapisana jest w ewidencji gruntów jako las, burmistrz nie miał prawa wydać decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła sołtys wsi R. podnosząc, że organ I instancji nie wszczął postępowania w celu zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na inwestycję celu publicznego, zauważając jedynie, że taka procedura powinna zostać zastosowana w rozpatrywanej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. W rozpoznawanej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] wniosła M. W. - sołtys wsi R., działająca w imieniu Rady Sołeckiej i mieszkańców wsi R.. Organem właściwym do wniesienia skargi i do reprezentowania sołectwa jest sołtys działający na podstawie uchwały organu uchwałodawczego (por. wyrok NSA z dn. 20 września 2001 r., sygn. II SA 1539/00). Z akt sprawy i złożonego przez M. W. na rozprawie oświadczenia wynika, że nie zwołano zebrania wiejskiego wsi R., w związku z czym nie podjęto też uchwały o udzieleniu jej pełnomocnictwa do reprezentowania wsi R. w tej sprawie. Skargę wniesioną przez sołtysa, występującego w imieniu Rady Sołeckiej i mieszkańców wsi, bez umocowania w drodze stosownej uchwały należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 222 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie żąda się opłat od pism, jeżeli już z ich treści wynika, że podlegają odrzuceniu. Natomiast, gdy strona uiści opłatę nienależną, Sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić nadpłaconą kwotę kosztów postępowania (art. 225). W rozpoznawanej sprawie skarżąca uiściła wpis od skargi, która podlegała odrzuceniu, dlatego na podstawie art. 225 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ St.Małek MK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło