II SA/Po 370/10

Dnia 24 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odrzucić skargę /-/ T. Świstak W dniu 19 maja 2010 r. J.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie datowaną na 18 maja 2010 r. skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich . W skardze J. G. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy w sposób uczciwy i rzetelny, wskazując, iż poprzednia sprawa o przyznanie uprawnień kombatanckich była przez strony dowodowo sfałszowana. W szczególności skarżący wskazał, iż sprawa jego skargi na w/w decyzje była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r., to jednak postępowanie to prowadzone było nierzetelnie bowiem niezasadnie "pomieszano" okoliczności dotyczące II Wojny Światowej z pracą skarżącego w Milicji Obywatelskiej, a organ administracji pominął zeznania naocznych świadków i przedstawiane przez J. G. dowody. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. II SA/Po 705/09 oddalił wcześniejszą skargę J. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...]r., Nr [...], a tym samym w sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa wskazana w art. 58 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), bowiem sprawa objęta skargą pomiędzy tymi sami stronami została już prawomocnie osądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga musi zostać uznana za niedopuszczalną i jako taka zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucona. Zauważyć w pierwszym rzędzie należy, iż zgodnie z przywołanym powyżej przepisem sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Analiza akt sprawy sygn. II SA/ Po 705/09 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozwala zaś na stwierdzenie, iż przedmiotem procedowania w w/w sprawie była skarga J. G. z dnia 27 sierpnia 2009 r. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] r. odmawiającą przyznania J.G. uprawnień kombatanckich. Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. II SA/ Po 705/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. G.na powyższą decyzję. Wyrok ten uprawomocnił się 18 lutego 2010 r. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, iż sprawa objęta skargą J. G. z złożoną w niniejszej sprawie (to jest kwestia zgodności z prawem decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich) została już prawomocnie osądzona w toku toczącego się pomiędzy tymi samymi stronami (to jest J.G. i Kierownikiem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie) postępowania sądowoadministracyjnego sygn. II SA/Po 705/09, a co za tym idzie w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej uniemożliwiająca ponowne procesowanie w tej samej sprawie. Odnosząc się do zarzutów J.G. kierowanych w skardze z dnia 18 maja 2010 r. pod adresem sądu orzekającego w sprawie II SA/Po 705/09 wskazać przy tym należy, iż mogły być one przedmiotem rozpoznania jedynie w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r., nie mogą natomiast uzasadniać ponownego procedowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie zakończonej już prawomocnym wyrokiem, to jest w sprawie zgodności z prawem decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...]r. Gwoli kompletnego wyjaśnienia sprawy wskazać należy, iż jedynym sposobem wzruszenia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. II SA/Po 705/09 mogłoby być wywiedzenie skargi o wznowienie postępowania sądowego Zgodnie bowiem z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w Dziale VII w/w ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, przy czym zgodnie z art. 277 tej samej ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera przy tym zamknięty katalog enumeratywnie wyliczonych przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, do których należą: – nieważność postępowania spowodowana uczestnictwem w składzie sądu osoby nieuprawnionej, orzekaniem przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy, brakiem zdolności sądowej lub procesowej strony, nienależytą reprezentacją strony, naruszeniem przepisów prawa, w następstwie którego strona pozbawiona była możności działania (art. 271 ustawy), – orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, aktu normatywnego na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy), – oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 ustawy), – uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 ustawy), – późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy), – późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Żadna ze wskazanych powyżej przesłanek nie została przy tym podniesiona w skardze J. G. z dnia 18 maja 2010 r., co w połączeniu z treścią art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego wymogi formalne skargi o wznowienie i stanowiącego, iż skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia uniemożliwiało uznanie pisma J. G. za takową skargę. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak