II SA/Po 370/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. /-/ T. Świstak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. odrzucił skargę J. G. na decyzję kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 lipca 2010 r. (k. 32 akt) z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia oraz o przymusie jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego (k. 28 akt). Ponadto pouczono skarżącego o prawie wystąpienia do Sądu o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Postanowienie powyższe doręczono J. G. dnia 6 lipca 2010 r. W dniu 9 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęło, podpisane przez skarżącego, pismo określone jako "zażalenie". Z uwagi na wątpliwości związane z charakterem tego pisma, Sąd zarządzeniem z dnia 14 lipca 2010 r. wezwał J. G. do wyjaśnienia czy jego pismo z dnia 7 lipca 2010 r zatytułowane "zażalenie" stanowi środek zaskarżenia od postanowienia Sądy z dnia 24 czerwca 2010 r., pod rygorem przyjęcia, że jest to skarga kasacyjna. W odpowiedzi, pismem z dnia 22 lipca 2010 r., skarżący wyjaśnił iż jego zażalenie z dnia. 7 lipca 2010 r. dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z uwagi na wyjaśnienia zawarte w piśmie dnia 22 lipca 2010 r., pismo z dnia 7 lipca 2010 r. należy uznać za skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2010 r. Zgodnie z treścią przepisu art.173 pkt.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm. , dalej P.p.s.a.) skargę można oprzeć na podstawach dotyczących prawa materialnego lub naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego chyba, że skarżącym jest sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto w sprawach obowiązków podatkowych skargę może sporządzić doradca podatkowy a w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy (§ 3). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby fachowe wskazane w powołanym wyżej przepisie należy do przesłankę materialną skargi, które przesądzają o jej dopuszczalności. Jeżeli zaś skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art.175 P.p.s.a , tj. osobiście przez stronę to stanowi to brak skargi kasacyjnej, który uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art.178 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 178 i art. 16 § 2 P.p.s.a Sąd orzekł ja w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak br