II SA/Po 377/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. Ł. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. i S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia przyznać r.pr. Ł. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...]), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...]). /-/ K. Witkowicz-Grochowska W związku z przyznaniem skarżącym K. K. i S. K. prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do ich reprezentowania r.pr. Ł. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 6 października 2015r. przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za I instancję. Prawo pomocy nie zostało cofnięte. Pełnomocnik skarżących w dniu 30 listopada 2015r. nadał w urzędzie pocztowym sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej z urzędu. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawił się pełnomocnik substytucyjny. Sąd II instancji wydał wyrok w sprawie, a rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu przekazano do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Na podstawie art. 250 §1 P.p.s.a. wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z §22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016r. poz. 1715), które weszło w życie 2 listopada 2016r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepisy poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1805), które weszło w życie 1 stycznia 2016r., w treści §22 wskazują, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, zatem rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490). Wobec powyższego do rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej w związku z wniesioną 30 listopada 2015r. skargą kasacyjną zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia z 2002r. Wobec powyższego na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. a ) rozporządzenia z 2002r. stawki minimalne wynoszą w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawi minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki wynoszącej 240 zł., nie mniej niż 120 zł. Wobec powyższego należało przyznać pełnomocnikowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie w kwocie 180 zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie 41,40 zł. (§2 ust. 3 rozporządzenia), łącznie 221,40 zł. Pełnomocnik oświadczył, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały opłacone nawet w części (§16) oraz że udzielił pomocy prawnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest podatnikiem podatku VAT (k. 190 akt sąd.). Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit "a" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska