II SA/Po 381/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. i M. B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy postanawia odrzucić zażalenie. /-/ E.Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 19 grudnia 2012r. oddalił skargę P. B. i M. B. na wyżej wymienioną decyzję Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy. Postanowieniem z dnia 14 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną skarżących uznając ją za niedopuszczalną. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 powyższej ustawy. Wniesiona skarga kasacyjna, została sporządzona i podpisana osobiście przez oboje skarżących. Naruszenie warunku sporządzenia skargi przez osoby kwalifikowane spowodowało konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Pismem z dnia 27 marca 2013 r. skarżący złożyli zażalenie na postanowienie z dnia 14 marca 2013 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. W zażaleniu, powołując się na brak środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wnieśli o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie to sporządzili i podpisali osobiście. Wezwani do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wskazali wyraźnie, że wnoszą jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Sądu z 27 maja 2013r. skarżącemu odmówiono prawa pomocy. Wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niedopuszczalne. Analogicznie, jak w przypadku skargi kasacyjnej, zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., co wynika wprost z art. 194 § 4 powyższej ustawy. Zażalenie sporządzone przez samą stronę, wbrew wymogowi określonemu art. 194 § 4 p.p.s.a., obarczone jest brakiem, skutkującym odrzuceniem zażalenia. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 14 marca 2013 r. skarżący sporządzili i podpisali osobiście, pomimo, że zostali pouczeni o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego (k. 144 - pkt 5 akt sąd.). Z akt sprawy nie wynika także, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 powoływanej ustawy. Należy także zauważyć, że skarżący byli także pouczeni przez Sąd o możliwości wystąpienia o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (k. 133 - pkt 3, k. 144 - pkt 6 akt sąd.). Skarżący tymczasem w ramach prawa pomocy wyraźnie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 159 akt sąd.). Sąd natomiast zobligowany jest do rozstrzygania wniosku o prawo pomocy w zakresie wskazanym przez wnioskodawców. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. /-/ E.Brychcy