II SA/Po 383/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia ustanowić dla M. B adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący M. B. pismem z dnia 27 maja 2011r. wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania go w przedmiotowej sprawie. Na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 3 czerwca 2011r. skarżący złożył wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wnosząc o ustanowienie adwokata (k. 28 akt sąd.). We wniosku skarżący argumentował, że obecnie przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Wskazał, że nie stać go na umocowanie adwokata z wyboru. Nie wykonuje pracy zarobkowej, nadto sam nie jest w stanie prowadzić przedmiotowej sprawy. Wnioskodawca podał, że ma żonę, ale jest ona bezrobotna i nie posiada żadnego majątku. Skarżący oświadczył, że nie uzyskuje on żadnego dochodu oraz również nie posiada majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności wymaganych w toku postępowania sądowoadministracyjnego (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Prawo pomocy w zakresie częściowym może natomiast obejmować tylko ustanowienie adwokata (art. 245 §3 p.p.s.a.). Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Odbywa bowiem karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym i nie wykonuje żadnej pracy zarobkowej. Nie uzyskuje więc jakiegokolwiek dochodu, który mógłby przeznaczyć na honorarium adwokata z wyboru. Ani skarżący, ani jego żona nie dysponują majątkiem, z którego mogliby czerpać środki celem sfinansowania wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Sytuacja osobista, majątkowa i finansowa wnioskodawcy zawarta we wniosku o prawo pomocy wskazuje, że należy przyznać mu prawo pomocy w części i ustanowić adwokata z urzędu. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 245 §3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska