II SA/Po 383/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2011r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zwolnić M. B od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Pełnomocnik skarżącego M. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów postępowania, w tym od uiszczenia opłaty tytułem wpisu sądowego zgodnie z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w załączonym formularzu PPF zakreślił, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku skarżący argumentował, że obecnie przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Nie wykonuje pracy zarobkowej, ani nie posiada wpływów środków pieniężnych z innych źródeł. Nie posiada też żadnych środków do swojej dyspozycji. Nie jest zatem w stanie ponieść kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Nadto podał, że nie ma żadnych oszczędności, które mógłby wykorzystać w zaistniałej sytuacji. Wnioskodawca podał, że ma żonę, ale jest ona bezrobotna i nie posiada żadnego majątku. Miedzy małżonkami panuje rozdzielność majątkowa. Wnioskodawca korzysta już z prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet należności wymaganych w toku postępowania sądowoadministracyjnego (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy w całości. Odbywa bowiem karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym i nie wykonuje żadnej pracy zarobkowej. Nie uzyskuje, więc jakiegokolwiek dochodu, który mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ani skarżący, ani jego żona nie dysponują majątkiem, z którego mogliby czerpać środki celem pokrycia wydatków związanych z prowadzeniem przedmiotowej sprawy. Sytuacja osobista, majątkowa i finansowa wnioskodawcy zawarta we wniosku o prawo pomocy wskazuje, że należy przyznać mu prawo pomocy w całości. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska