II SA/Po 387/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Słupczyński Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont WSA Barbara Koś ( spr.) Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2004r. sprawy ze skargi M. M. i W. i Z. W. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania; postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu /-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmont Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974r.o ewidencji ludności i dowodach osobistych, uwzględnił wniosek M. K. – L.j i uchylił czynność materialno – techniczną polegającą na zarejestrowaniu zameldowania W. i Z. W. oraz trójki ich dzieci na pobyt stały [...]. Uzasadniając decyzję organ I instancji stwierdził, że potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu dokonano w imieniu części współwłaścicieli tej nieruchomości ( brak upoważnienia - zgody na zameldowanie w formie potwierdzenia uprawnień od współwłaścicieli posiadających 50 % udziału tej nieruchomości). Na formularzach meldunkowych tych osób, w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela (zarządcy) budynku (nieruchomości) swojego podpisu nie złożyli spadkobiercy A. K., jako współwłaściciele tej nieruchomości, a M. R. nie posiadała od nich żadnego upoważnienia do dokonania tej czynności w ich imieniu. W odwołaniu M. M. (współwłaściciel nieruchomości) domagał się uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że organ nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym ustalenie, iż M. K.-L jest współwłaścicielką nieruchomości. Bezspornym jest, że M. R. działa jako zarządca nieruchomości w imieniu wszystkich współwłaścicieli. Do dnia dzisiejszego nie odwołano pełnomocnictwa udzielonego M. R. O ile na druku znajdował się podpis osoby właściwie umocowanej do reprezentowania współwłaścicieli, to podpis spadkobierców był zbędny. W odwołaniu W. i Z. W. wnieśli o uchylenie decyzji. Odwołujący w szczególności podnieśli, że mieszkanie przejęli w 1991r. zawierając umowę najmu z administratorką M. R. i dopełnili wszystkich czynności meldunkowych. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję stwierdził, że podziela ustalenia wynikające z postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ 1 instancji i jego wnioski prawne. W skardze M. M. wniósł o uchylenie powyższej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta jak i o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. Także W. i Z. W. w skardze wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji, a nadto o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. W uzasadnieniu swojej skargi przytoczyli argumentację zawartą w skardze M. M. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Skarżący M. M. pismem procesowym z dnia [...]r. powiadomił sąd, że w trakcie postępowania sądowego Prezydent Miasta orzekł decyzją o zameldowaniu rodziny W., co jest zgodne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.05.2002r. sygn. akt K 20/01 (Dz.U. Nr 78, poz. 716). W wyroku tym orzeczono, iż art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jest niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w zw. z art. 2 Konstytucji RP. Wniósł w związku z tym o umorzenie postępowania, które stało się bezprzedmiotowe. W tych okolicznościach postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmont Za nieobecnego sędziego /-/ B. Koś