II SA/Po 390/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik /spr/ Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006r. przy udziale sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 500,-zł. tytułem zwrotu wpisu i kwotę 255,-zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. /-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik W dniu [...] Starosta wydał decyzję nr [...], w której zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi A sp. z o.o. w M.K. pozwolenia na budowę budynku hali namiotowej przeznaczonej na cele magazynowe, bez instalacji elektrycznej, na działkach nr [...] i [...] w miejscowości M.K.. Pismem z dnia [...] 12.2004 r. inwestor A sp. z o.o. powołując się na przepis art. 155 kpa wniósł o zmianę opisanej decyzji o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej klasyfikacji do kategorii obiektu z określonej w decyzji kategorii XVIII do kategorii "innych budowli". W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w decyzji błędnie określono kategorię obiektu. Obiekt ten nie jest budynkiem, jest nie podpiwniczony, mocowany na stopach fundamentowych, dach i ściany mają być wykonane z tkaniny technicznej mocowanej do aluminiowego szkieletu. Zmiana kategorii obiektu uzasadniona jest interesem prawnym wnioskodawcy – stanowi podstawę opodatkowania w podatku od nieruchomości i jest zgodna ze stanem faktycznym. Decyzją z dnia [...] Starosta odmówił zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał przepisy art. 155 kpa i art. 36a ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W uzasadnieniu podano, iż przedmiotowy obiekt został zaprojektowany jako trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiada fundament i dach. Jest to więc budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Ustawodawca definiując pojęcie budynku nie ograniczył, ani nie ustalił rodzaju materiałów, z których mogą być wykonane ściany czy dach. Zastosowanie tkaniny technicznej na ściany lub dach nie jest podstawą do zmiany kategorii obiektu. W decyzji o pozwoleniu na budowę prawidłowo zakwalifikowano więc obiekt do kategorii XVIII. Ponadto zmiana decyzji na podstawie art. 36a ustawy Prawo budowlane może dotyczyć istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu lub innych warunków pozwolenia na budowę. Wobec prawidłowej kwalifikacji dokonanej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę zarówno w decyzji jak i w projekcie budowlanym wniosek o zmianę pozwolenia jest niezasadny. W odwołaniu od powyższej decyzji A sp. z o.o. podkreśliła, iż wniosek swój opiera na treści przepisu art. 155 kpa. Celem wniosku było doprowadzenie do zgodności pomiędzy treścią decyzji o pozwoleniu na budowę , a dokumentacją techniczną będącą podstawą tej decyzji. Obiekt objęty tą dokumentacją jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i powinien być zaliczony do kategorii VIII "inne budowle". Po uprawomocnieniu się pozwolenia na budowę inwestycję zrealizowano zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną. Dla określenia kategorii objętego pozwoleniem na budowę obiektu istotna jest dokumentacja techniczna. W opisie obiektu wskazano, iż jest to obiekt przenośny typu lekkiego, o konstrukcji metalowej i poszyciu z tkaniny technicznej, przymocowany do stóp fundamentowych. Podstawą wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę nie był przepis art. 36a ustawy Prawo budowlane. W dniu [...] 01.2005 r. przeprowadzono obowiązkową kontrolę zakończonej budowy obiektu i nie stwierdziła ona niezgodności z dokumentacją projektową. Dla określenia rodzaju obiekt decydujące znaczenie ma ocen projektu i założeń technicznych jego wykonania, a nie nazwa jaką posłużono się we wniosku o pozwolenie na budowę i w załączonej do niego dokumentacji. Decyzją z dnia [...] Wojewoda , po rozpatrzeniu odwołania A sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]. W uzasadnieniu powołano się na treść przepisu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i zawartą w nim definicję budynku. Wskazano, iż w projekcie budowlanym przedmiotowy obiekt nazwany jest budynkiem. Projekt zawiera rysunki: rzut fundamentów, rzut przyziemia, konstrukcję dachu i ścian oraz elewację. Jest to więc obiekt budowlany posiadający fundament, przegrody wydzielające go z przestrzeni i dach, czyli jest budynkiem. Kategoria obiektu prawidłowo została ustalona na kategorię XVIII. Prawo budowlane nie definiuje rodzaju materiałów z jakich powinien być wykonany budynek. Wobec powyższego brak podstaw do zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej kategorii obiektu. Skargę na powyższą decyzję złożył wnioskodawca A sp. z o.o. w M.K. , domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez uznanie, że przedmiotowy obiekt jest budynkiem, oraz błędne zastosowanie w podstawie rozstrzygnięcia przepisu art. 36a ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu skarżący przytoczył argumenty powołane wcześniej w odwołaniu od decyzji Starosty . Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepisy art. 155 kpa i art. 36a ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Podstawa ta nie została skorygowana przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, ani w jej rozstrzygnięciu, ani w uzasadnieniu. Każdy z wymienionych przepisów zawiera odrębne, samodzielne przesłanki zmiany ostatecznych decyzji i znajduje zastosowanie w odmiennych stanach faktycznych. Tryb przewidziany w art. 155 kpa służy zmianie decyzji ostatecznych zarówno dotkniętych wadami niekwalifikowanymi, jak i decyzji niewadliwych, a podstawą zmiany jest zgoda wszystkich stron postępowania, gdy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, a przepisy szczególne temu się nie sprzeciwiają. Postępowanie w tym trybie wszczęte może zostać na wniosek strony lub z urzędu. Decyzja wydana w tym trybie ma charakter uznaniowy. Natomiast w trybie z art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane dokonuje się zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli inwestor zamierza dokonać istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia. Decyzja taka może być wydana wyłącznie na wniosek inwestora zgłoszony przed zamierzonym odstąpieniem od wskazanych wyżej warunków, a tym samym przed zakończeniem budowy (robót budowlanych). Tryb ten nie służy do usuwania wadliwości samej decyzji o pozwoleniu na budowę, a wydana w tym trybie decyzja nie ma cech uznania administracyjnego. W obu postępowaniach istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia mają więc inne okoliczności faktyczne i prawne, inny jest sam charakter decyzji. W judykaturze utrwalony jest pogląd, iż łączenie trybów zmiany decyzji z art. 155 kpa i art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest niedopuszczalne. W przedmiotowym postępowaniu organy architektoniczno-budowlane połączyły oba tryby zmiany decyzji ostatecznej naruszając przepisy art. 155 kpa i art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Tryb z art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlany zastosowany został bez stosownego wniosku inwestora. Podkreślić należy, iż skarżący w swoim wniosku z dnia [...] 12.2004 r. jednoznacznie wskazał, że żądanie zmiany decyzji opiera na treści art. 155 kpa. Stanowisko to konsekwentnie podtrzymał w odwołaniu, wskazując, że nie wnosi o zastosowanie drugiego z wymienionych trybów i podnosząc okoliczności wyłączające ten tryb postępowania, takie jak fakt zakończenia budowy i wykonanie budowy zgodnie z zatwierdzonym projektem i pozwoleniem, bez żadnych odstępstw. Także charakter zmiany decyzji, jakiej domagał się skarżący, nie dawał podstaw do stosowania przepisu art. 36a ustawy Prawo budowlane. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty z dnia [...] wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skutkuje to koniecznością uchylenia wymienionych decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę należy rozpoznać wniosek skarżącego z dnia [...]12.2004 r. zgodnie z jego treścią w trybie art. 155 kpa. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 powołanej wyżej ustawy, przy czym koszty zastępstwa procesowego ustalono zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Rozstrzygnięcie o wykonalności zaskarżonej decyzji pominięto wobec braku cechy wykonalności. /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Brychcy