II SA/Po 391/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-07-17
Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Dwornicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący korzystają już ze zwolnienia od kosztów sądowych i posiadają majątek nieruchomy, który nie generuje dodatkowych dochodów?Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy został uwzględniony, ponieważ skarżący, mimo posiadania nieruchomości, nie byli w stanie uzyskać z niej dodatkowych dochodów, a ich obecne dochody nie pozwalały na pokrycie kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony jako bezprzedmiotowy, gdyż skarżący już korzystali z takiego zwolnienia, które nie zostało cofnięte.Stan faktyczny
Skarżący H.S. i I.S. złożyli ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wcześniej zostali zwolnieni od kosztów sądowych w całości. Skarżący oświadczyli, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, uzyskują dochody z renty, posiadają dom mieszkalny, działkę, chlewik oraz samochód. Zgromadzony materiał dowodowy nie wskazywał na możliwość uzyskania dodatkowych dochodów z posiadanej nieruchomości.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla H.S. i I.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, oraz oddalono wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2008 r. wniosków o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H.S. i I.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia 1. ustanowić dla H.S. i I.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, 2. oddalić wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie. /-/ K. Witkowicz -Dwornicka
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008r. zwolnił H.S. i I.S. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całkowitym zakresie. Prawo pomocy przyznane w tej części nie zostało cofnięte.
W dniu 8 lipca 2008r. skarżący złożyli ponowny wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF (oboje podpisali wniosek) domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wnioskodawcy oświadczyli, że wspólnie prowadzą swoje gospodarstwo domowe. Wnioskodawca uzyskuje świadczenie z tytułu renty w wysokości [...] brutto miesięcznie, a wnioskodawczyni – [...] zł brutto miesięcznie. W części wniosku dotyczącej majątku nieruchomego wnioskodawcy podali, że mają dom o powierzchni [...] m², który w całości stanowi ich mieszkanie o tej samej powierzchni, działkę o powierzchni [...] m² oraz chlewik o powierzchni [...] m². Wnioskodawcy oświadczyli, że nie mają innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, czy wartościowych ruchomości. Wskazali, że mają samochód osobowy marki [...] z 1998r. o wartości około [...] tys. zł, którym dojeżdżają do lekarzy.
Niniejszy wniosek należy rozpatrywać w świetle przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), gdyż wnioskodawcy rozszerzyli swój wniosek domagając się prawa pomocy w pełnym zakresie. Korzystają już bowiem z prawa pomocy w części poprzez zwolnienie ich od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią powyższego przepisu przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że kondycja finansowa skarżących nie uległa zmianie w porównaniu do tej przedstawionej w poprzednim wniosku o prawo pomocy. Uzyskują dochody w wysokości, która nie pozwala na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach i pokrycie rynkowego wynagrodzenia fachowego pełnomocnika z wyboru.
Wprawdzie skarżący posiadają majątek nieruchomy, który co do zasady pozbawia możliwości skorzystania z prawa pomocy, bowiem stanowi źródło dodatkowego zarobkowania, poprzez jego wynajęcie czy obciążenie celem zabezpieczenia zaciągniętego kredytu. Zdolność do uzyskania takich dochodów musi być jednak realna. Tymczasem, zgromadzony materiał dowodowy nie wskazuje by mogli uzyskać dodatkowe dochody z tego źródła, skoro nieruchomość można wykorzystać jedynie na cele mieszkalne. W tym stanie rzeczy należało ustanowić dla wnioskodawców, zgodnie z ich wnioskiem, pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata.
Wnioskodawcy korzystają już ze zwolnienia od obowiązku poniesienia kosztów sądowych, a zwolnienie to nie zostało im cofnięte, więc orzekanie w tej części wniosku jest bezprzedmiotowe. Wobec tego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało oddalić.
Podkreślić jednak należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
/-/ K. Witkowicz -Dwornicka
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło