II SA/Po 393/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. przy udziale sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji; I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia [...] r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę [...],- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska /-/ A. Łaskarzewska Pismem z dnia [...] r. P. s.c. W. i K. G. wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługowo-handlową na parterze budynku oraz garażem podziemnym przy ul. P. [...]w P. położonej na działce nr [...], ark. [...] obręb G. Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Zarządu Dróg Miejskich o uzgodnienie dla ww. inwestycji możliwości ustalenia warunków zabudowy w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Postanowieniem z dnia [...] r. Zarząd Dróg Miejskich w P. na podstawie art. 60 ust. 1, art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 106 § 5 kpa uzgodnił w zakresie obsługi komunikacyjnej inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługowo-handlową w parterze budynku oraz garażem podziemnym, przewidzianej do realizacji na dz. Nr [..], ark. [...], obręb G., położonej w P. przy ul. P. [...]z zastrzeżeniami opisanymi w uzasadnieniu. Uzasadniając organ wskazał, iż na terenie dz. nr [...] budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługowo-handlową wiąże się z koniecznością przebudowy ul. W. w celu dostosowania jej dla potrzeb obsługi komunikacyjnej projektowanego obiektu. W ocenie organu w związku z planowaną budową niezbędna dla zapewnienia prawidłowej obsługi komunikacyjnej projektowanego obiektu jest przebudowa ul. W. Dostęp z przedmiotowej nieruchomości do drogi publicznej wyłącznie poprzez zjazd z ul. P. jest niedopuszczalny, ze względu na jego usytuowanie w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowania ul. P. z Al. S. (§ 113 rozporządzenia ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 02 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430 ze zm.), a z uwagi na natężenie ruchu samochodowego na ul. P. wyjazd z terenu dz. nr 2 byłby utrudniony. Zdaniem organu, przebudowy ul. W. winien dokonać inwestor i jest to warunek pozytywnego uzgodnienia inwestycji. Pismem sporządzonym [...] r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł występujący w imieniu F. Sp. z o.o. pełnomocnik. Postanowienie zaskarżono w całości i wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Podniesiono zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 pkt. 1, 3, 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 126 w zw. z art. 106 § 4, w zw. z art. 77 §1, 80 kpa, w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także obrazę art. 126 kpa w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 8, 9 i 11 kpa. Podniesiono, iż przedmiotowa inwestycja winna być przeprowadzona z kompleksową przebudową ul. W., a jednocześnie wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie przewiduje takiego elementu inwestycji. W ocenie skarżącego organ winien zaopiniować wniosek negatywnie, nakazując inwestorowi uzupełnienie wniosku o projekt kompleksowej przebudowy ul. W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia 25 czerwca 2007 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że ZDM dysponuje pełną dokumentacją dotyczącą terenów, które leżąc pomiędzy pasami ulic W. i P. mogą być obsługiwane komunikacyjnie wyłącznie z tych dwóch ulic. W uzasadnieniu zawarto tez wyjaśnienie, iż zapis art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie budzi w ocenie organu żadnych wątpliwości. Odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa. W skardze do sądu administracyjnego wniesiono o uchylenie postanowienia z dnia 25 czerwca 2007 r. i zasądzenie od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 ust. 1 pkt. 1, 3, 5 w zw. z art. 2 pkt 13 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126 kpa, w zw. z art. 106 § 4 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zarzucono również naruszenie art. 126 kpa w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 8, 9 i 11 kpa. W uzasadnieniu skargi ponownie podniesiono, iż za wadliwe uznać należy uzgodnienie przedmiotowej inwestycji przy ustaleniu wymogu dokonania gruntownej przebudowy ul. W. bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się w pełni uzasadniona. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwaną dalej ustawą, decyzję o warunkach zabudowy wydaje ( z zastrzeżeniem wyjątków niedotyczących niniejszej sprawy) wójt, burmistrz, prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 w związku z art. 64 ust. 1 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego wspomniane uzgodnienie wymagane jest od właściwego zarządcy drogi (pkt 9). Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. (ust. 4 art. 53), na które stronie przysługuje zażalenie (§ 5 art. 106 k.p.a.). Przywołany wyżej przepis art. 60 ust. 1 ustawy wykorzystuje znaną w prawie administracyjnym instytucję współdziałania organów administracji publicznej w toku załatwiania sprawy. W świetle art. 106 k.p.a. współdziałanie to może następować w różnych formach: opinii, uzgodnienia. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ decydujący w postępowaniu głównym. Treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący (por. uchwała NSA z dnia 15 stycznia 1999 r. sygn. OPK 14/98, ONSA 3/199, poz. 80). Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne uruchomione wnioskiem strony. Zatem organ uzgadniający nie ma wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji, ocenia jedynie jej projekt. Organ decydujący uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego, wprowadzając zmiany w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą załatwienia sprawy. Sprzecznie z przepisem art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy , organ I instancji - Zarząd Dróg Miejskich w P. dokonał uzgodnienia jedynie na podstawie dołączonego wniosku inwestora. Z treści wskazanego przepisu wynika, że postanowienie uzgadniające winno odnosić się do treści planowanej decyzji. Zatem organ występujący o uzgodnienie decyzji winien przedstawić organowi uzgadniającemu projekt decyzji. Tylko taki tryb postępowania daje gwarancje, iż uzgodnieniu podlegał nie zamiar inwestycyjny będący przedmiotem wniosku, lecz konkretny projekt decyzji zawierający proponowane rozstrzygnięcie. Zakres uzgodnienia obejmuje, bowiem zamierzoną treść decyzji, której projekt powinien otrzymać organ uzgadniający. ( por. Ustawa o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym. Komentarz pod red. Prof. Niewiadomskiego wyd. C.H. BECK warszawa 2005 str. 424, wyrok WSA w Krakowie z 20. 07. 07r. sygn. IISA/Kr 1296/05, wyrok WSA w Warszawie z 09.11.05r. sygn. IV SA/ Wa 1062/05 LEX nr 198859, wyrok WSA z 09.02.06r. sygn. IV SA/Wa 2050 LEX nr 203845, wyrok WSA z 06.06 06r. sygn. IV SA/Wa 140/06 ). W niniejszej sprawie, jak trafnie podnosił skarżący, poza naruszeniem powołanego przepisu w zakresie przedstawionym, postanowienie I instancji zawiera sprzeczność pomiędzy sentencją a jego uzasadnieniem, co stanowi naruszenie przepisu art.124 par.2 kpa. Z uzasadnienia orzeczenia wynika bowiem, że inwestor powinien objąć swoją inwestycją również przebudowę ul. W., czego we wniosku nie było, a więc uzgodnienie jest w istocie negatywne co nie znalazło odzwierciedlenia w sentencji postanowienia. Taki błąd byłby wykluczony gdyby organ uzgadniający otrzymał projekt decyzji o warunkach zabudowy wraz z załącznikami stanowiącymi jego integralną część. Organ uzgadniający w razie stwierdzenia, że projekt decyzji przedstawiony do uzgodnienia nie posiada wszystkich wymaganych przepisami prawa elementów, w tym przypadku projektu przebudowy ul. W., powinien zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie w głównej sprawie o uzupełnienie braków . Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ uzgadniający winien wziąć pod uwagę zawarte w uzasadnieniu uwagi i orzec w oparciu o projekt decyzji. W związku z powyższym Sąd uznał, że postanowienie organu I instancji oraz utrzymujące je w mocy postanowienie organu odwoławczego, zostały wydane z naruszeniem prawa, co skutkuje na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) uchyleniem zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Zarządu Dróg Miejskich w P. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. W pkt. III wyroku na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska /-/ A. Łaskarzewska