II SA/Po 393/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-06-05

Skład orzekający: Barbara Drzazga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowień nakładających grzywnę w celu przymuszenia, gdy jej uiszczenie pozbawi strony środków do utrzymania, a budynek objęty nakazem rozbiórki stanowi jedyne miejsce zamieszkania?
Ratio decidendi
Wykonanie postanowień nakładających grzywnę w celu przymuszenia powinno zostać wstrzymane, jeśli jej uiszczenie może pozbawić strony środków niezbędnych do utrzymania, a budynek objęty nakazem rozbiórki stanowi ich jedyne miejsce zamieszkania. W takiej sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia zastosowanie tymczasowej ochrony prawnej na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
H. M. i J. M. zaskarżyli postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które uchyliły postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające na skarżących grzywnę w celu przymuszenia do rozbiórki części budynku mieszkalnego. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień, wskazując, że ściągnięcie grzywny pozbawi ich środków do utrzymania, a budynek stanowi ich jedyne miejsce zamieszkania.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonych postanowień.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień w sprawie ze skarg H. M. i J. M. na postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]2014 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonych postanowień. /-/ B. Drzazga H. M. i J. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014 r., którymi uchylono postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] 2013 r. nakładające na skarżących grzywnę w kwocie 55.915 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym organu z dnia 18 września 2012 r., polegającego na rozbiórce części budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...] w miejscowości J. i zobowiązujące skarżących do dokonania rozbiórki części w/w budynku mieszkalnego, w części w jakiej wyznaczono terminy do wykonania nałożonych obowiązków, w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżone postanowienia w mocy. W skargach H. M. i J. M. zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że ściągnięcie grzywny pozbawi ich niewielkich środków finansowych, które posiadają na swoje utrzymanie, a budynek objęty nakazem rozbiórki stanowi ich jedyne miejsce zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powołane przez skarżących motywy wniosku dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Skarżący zostali bowiem zobowiązani do uiszczenia grzywny w kwocie 55.915 zł, co może pozbawić skarżących środków niezbędnych do utrzymania, a objęty obowiązkiem rozbiórki budynek mieszkalny stanowi jedyne miejsce zamieszkania skarżących W tej sytuacji brak wstrzymania zaskarżonych postanowień może doprowadzić do wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jednocześnie Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło