II SA/Po 394/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji oddala skargę. /-/ E. Podrazik /-/ J. Szaniecka /-/ B. Drzazga Z wniosku M. K. z dnia 8 grudnia 2006 r. wszczęte zostało postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie elektrowni wiatrowej, składającej się z trzech turbin wiatrowych o mocy maksymalnej 256 kW każda, położonej w miejscowości C. P., gmina O. na działce nr [...]. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. i Starosta K. wyrazili opinie o obowiązku sporządzenia przez inwestora raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy O. stwierdził obowiązek sporządzenia raportu w "pełnym zakresie, określonym w art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska". Inwestor złożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzony w styczniu 2007 r. przez M. P. - Pracownia "E." w K. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. uzgodnił warunki realizacji przedmiotowej inwestycji w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Również Starosta K. prawomocnym postanowieniem z dnia [...] uzgodnił warunki realizacji inwestycji w zakresie ochrony środowiska. Wójt Gminy O. w dniu [...] wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji określonej we wniosku M. K. z dnia [...]. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 46a ust. 7 pkt 4 w związku z art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Organ określił w decyzji, że planowane przedsięwzięcie będzie polegać na budowie elektrowni wiatrowej składającej się z trzech turbin wiatrowych HSW 250T o mocy 256 kW każda i wysokości całkowitej do 45 m i ma być realizowana na terenie byłego składowiska odpadów komunalnych. Dla terenu objętego przedsięwzięciem nie sporządzono aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, planowana inwestycja nie leży na obszarze chronionego krajobrazu, w jego sąsiedztwie nie występują zabytki, zasoby naturalne, czy pomniki przyrody. Ustosunkowując się do zarzutów wniesionych przez R. J., organ powołał się na treść raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko i wskazał, że najbliższe budynki mieszkalne są oddalone od planowanej elektrowni o około 600 m, a jedyną możliwą uciążliwością dla terenów sąsiednich może być hałas pochodzący od pracujących wiatraków. Jednakże strefa uciążliwości akustycznej nocnej nie przekroczy odległości 300 m, a strefa uciążliwości akustycznej dziennej nie wyjdzie poza teren należący do inwestora. Hałas pochodzący od wiatraków, docierający do terenów zabudowy mieszkaniowej, nie przekroczy dopuszczalnego poziomu. Zdaniem organu, w raporcie nie wykazano negatywnego wpływu elektrowni na migrujące i lokalne ptaki, realizacja inwestycji nie ograniczy też dotychczasowego sposobu użytkowania i zagospodarowania sąsiednich terenów rolnych i leśnych. W odwołaniu od powyższej decyzji R. J. wniósł o jej uchylenie. Zdaniem skarżącego, organ pierwszej instancji nie dokonał wnikliwej weryfikacji zgromadzonych dowodów. W szczególności nie przeprowadzono pomiarów co do dopuszczalnego poziomu hałasu, raport był pozbawiony załącznika graficznego przedstawiającego strefę ochronną i ogólnikowo potraktował wpływ elektrowni na migrującą i miejscową faunę. Skarżący podniósł także, że pominięte zostały jego plany stworzenia gospodarstwa agroturystycznego na terenie swojej nieruchomości, a farma wiatrowa zeszpeci krajobraz i tę inwestycję uniemożliwi. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie zgodnie z przepisami i mając na względzie wydane uzgodnienia i treść raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko podzielił pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż planowana elektrownia wiatrowa będzie spełniać wymagania wynikające z przepisów ochrony środowiska i nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. Najbliższe zabudowania mieszkalne położone są w odległości około 600 m, strefa uciążliwości akustycznej nocnej nie przekroczy 300 m, a dziennej nie przekroczy terenu inwestora. Również pola elektromagnetyczne, występujące w odległości kilku metrów od wieży będą miały wartości niższe od granicznych dopuszczalnych. Organ podkreślił, iż dla składowiska odpadów, na terenie którego ma być realizowana inwestycja, wyznaczona została 500 m strefa ochronna, na podstawie opinii z dnia 31 grudnia 1998 r. Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. W bezpośrednim rejonie składowiska zabronione jest budowanie budynków mieszkalnych, zakładanie ogródków działkowych, plantacji owoców miękkich oraz uprawy warzyw przeznaczonych do spożywania w stanie surowym. Oddziaływanie na migrujące ptaki będzie niewielkie, bowiem obiekty odznaczają się w terenie. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi R. J. do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja narusza przepisy w zakresie ochrony środowiska i wymagań zdrowotnych, co może w przyszłości stanowić przeszkodę dla lokalizacji innych inwestycji i hamować rozwój gospodarczy sąsiednich obszarów. Zdaniem skarżącego nie można wykluczyć, że strefa uciążliwości akustycznej może wystąpić także w dzień, a praca łopat wirnika może doprowadzić do zranienia i śmierci wędrujących i lokalnych ptaków. Ponadto z uwagi na wykonywanie ręczne prac polowych, nastąpi negatywne oddziaływanie na ludzi, związane z monotonnością i długotrwałością dźwięku. Zdaniem skarżącego, przed lokalizacją inwestycji powinny być przeprowadzone roczne pomiary prędkości i kierunku wiatru niezbędne do stwierdzenia opłacalności inwestycji. Skarżący podniósł nadto, że opinia z dnia 31 grudnia 1998 r. o wyznaczeniu strefy ochronnej jest nieaktualna, bo została wydana na podstawie zmienionych później przepisów. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ podkreślił, że tereny użytków rolnych, pastwisk, lasów oraz infrastruktury transportowej nie podlegają ochronie przed hałasem, a ryzyko zderzenia ptaków z elektrownią jest porównywalne bądź mniejsze do kolizji z napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi. Ponadto zgodnie z pismem Urzędu Gminy O. z dnia 8 lutego 2007 r. w bezpośrednim sąsiedztwie składowiska odpadów niedopuszczalne jest sytuowanie budynków mieszkalnych. Uczestnicy postępowania E. i M. małż. K. wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek inwestora M. K. z dnia 8 grudnia 2006 r. Podstawą materialną rozstrzygnięcia były zatem przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.), zwanej dalej: p.o.ś. Planowana inwestycja polegająca na budowie elektrowni wiatrowej o łącznej mocy 768 kW, w myśl § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) jest przedsięwzięciem, które może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W niniejszej sprawie, Wójt Gminy O. postanowieniem z dnia [...], po zasięgnięciu opinii stosownych organów, stwierdził na podstawie art. 51 ust. 1 i 2 p.o.ś. obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu w/w przedsięwzięcia na środowisko, określając że raport ma zawierać wszystkie elementy określone w art. 52 ust. 1 w/w ustawy. Zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 1 i 1a i ust. 3 pkt 1 i 2 p.o.ś. Wójt Gminy O. przesłał złożony przez inwestora raport Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. i Staroście K., które to organy wskazanymi wyżej ostatecznymi postanowieniami z dnia [...] i z dnia [...], wydanymi w trybie art. 106 kpa, uzgodniły projektowane przedsięwzięcie. Wójt Gminy O., w myśl art. 53 p.o.ś., zapewnił udział społeczeństwa w toku postępowania, przez zapewnienie możliwości składania każdemu uwagi i wniosków oraz podanie do publicznej wiadomości informacji o przebiegu postępowania (art. 31 i 32 p.o.ś.). Przedstawiony wyżej tryb postępowania, wskazuje zdaniem Sądu, iż organy orzekające w sprawie dopełniły wymogów określonych w wyżej cytowanych przepisach. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ odwoławczy, w oparciu o treść raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, podzielił ustalenia organu pierwszej o braku przeciwwskazań do wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację planowanej inwestycji. Należy zauważyć, że ustawa Prawo ochrony środowiska nie przewiduje ograniczeń co do osoby sporządzającej raport, a jego treść i zasadność wniosków podlega ocenie organów. Zdaniem Sądu, złożony przez inwestora raport, sporządzony przez M. P. z Pracowni "E." w K., odpowiada wymogom wskazanym w art. 52 p.o.ś. i zawiera wszystkie informacje niezbędne do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dokonana przez organy pozytywna ocena wywodów zawartych w raporcie, wskazujących na brak przeciwwskazań do realizacji przedmiotowej elektrowni wiatrowej zgodnie z wnioskiem inwestora, nie narusza zdaniem Sądu, zasady swobodnej oceny dowodów. Podnoszone przez skarżącego zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. W szczególności skarżący nie podważył skutecznie treści raportu odnośnie zagrożenia inwestycji dla życia ptaków. W okolicy planowanej siłowni wiatrowej nie ma ważnych szlaków wędrówkowych ptaków, a ponadto posadowienie w pewnej odległości od siebie trzech wiatraków o wysokości 45 m, dobrze widocznych z daleka nie będzie stanowiło zagrożenia dla ptaków lokalnych. Najbliższe zabudowa mieszkalne są położone w dużej odległości (około 600 m), a z raportu wynika, że hałasy emitowane przez turbiny nie przekroczą odległości 300 m w nocy, w dzień natomiast strefa uciążliwości akustycznej nie przekroczy działki objętej inwestycją. Istotnym dla rozstrzygnięcia, co trafnie podniósł organ odwoławczy, jest okoliczność iż planowana inwestycja powstanie na terenie wysypiska odpadów komunalnych. Z opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 2.02.1989 r. wynika, że strefa ochronna wynosi 500 m, a w bezpośrednim rejonie wysypiska zabrania się budowania budynków mieszkalnych, zakładania ogródków działkowych i plantacji sadowniczych oraz upraw warzyw przeznaczonych do spożycia w stanie surowym. Sąd za gołosłowne, bo nie poparte żadnymi dowodami, uznał też zarzuty skarżącego o negatywnym oddziaływaniu inwestycji na ludzi wykonujących ręczne prace polowe w rejonie elektrowni. Natomiast ocena opłacalności inwestycji nie należy do orzekających w sprawie organów. Skoro zatem, zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska i przepisami postępowania, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga MK