II SA/Po 394/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z.o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) (...) (...) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonych decyzji (-) M. Kwiecińska Wniesionymi w dniu (...) czerwca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargami, "A" Sp. z.o.o. z siedzibą w L., zaskarżyła decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) maja 2010 r., którymi utrzymano w mocy decyzje Prezydenta Miasta P. z dnia (...) lutego 2010 r. dotyczące cofnięcia przedsiębiorstwu "A" Sp. z.o.o zezwoleń Prezydenta Miasta P.: z dnia (...) września 2009 r., nr (...), na podawanie napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% przeznaczonych do spożycia w miejscy sprzedaży w lokalu pod adresem (...) w P.; z dnia (...) października 2009 r., nr (...), na podawanie napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% przeznaczonych do spożycia w miejscy sprzedaży w lokalu pod adresem (...) w P.; z dnia (...) października 2009 r., nr (...), na podawanie napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % przeznaczonych do spożycia w miejscy sprzedaży w lokalu pod adresem (...) w P. Skargi na powyższe decyzje zostały zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygnaturami: II SA/Po 394/10, II SA/Po 395/10 oraz II SA/Po 396/10. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 lipca 2010 r. sprawy o sygnaturach II SA/Po 394/10, II SA/Po 395/10 oraz II SA/Po 396/10 zostały połączone do łącznego rozpoznania i są prowadzone dalej pod sygnaturą II SA/Po 394/10. W złożonych przez pełnomocnikach skarżącej skargach zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Uzasadniając go wskazano, że skarżąca prowadzi w lokalu działalność gospodarcza w formie pubu i dyskoteki. Podstawą prowadzonej działalności jest sprzedaż alkoholu. Tym samym brak powyższych produktów w asortymencie musi skutkować brakiem atrakcyjności lokalu wśród klientów co może prowadzić do drastycznego spadku przychodów oraz konieczności jego zamknięcia i likwidacji miejsc pracy. Tym samym ziszczą się przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji polegające na wystąpieniu znacznej szkody oraz spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo podkreślono, że ważkość podnoszonych zarzutów powoduje, iż wniosek niniejszy jest zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Jak wskazuje analiza orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 p.p.s.a.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Ponadto, wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. W świetle powyższej regulacji wskazać należy, że skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Twierdzenia skarżącej powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi bezpośrednio możliwości zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ogólnikowe twierdzenia dotyczące ewentualnego negatywnego wpływu braku stosownych zezwoleń oraz wskazanie, że mogą one prowadzić do powstanie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków uznać należy za niewystarczające. W niniejszej sprawie nie wiadomo np. jaka jest struktura zysków ze sprzedaży alkoholu w ogólnej wartości zysków uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, i czy brak koncesji na sprzedaż napojów alkoholowych czyni przedsięwzięcie deficytowym czy tylko mniej opłacalnym. Tym samym uznać należało iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji nie spełniał wymogów zakreślonych przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za nietrafny uznać należało również podnoszony argument, iż wstrzymanie zaskarżonych decyzji jest uzasadnione naruszeniem przepisów prawa, jakich miały dopuścić się organy rozstrzygające sprawę. Sąd wskazuje, że instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności stanowi instytucję mającą zapewnić ochronę praw skarżącego w procesie sądowoadministracyjnym. Nie może być natomiast utożsamiana z instytucją przedsądu, a więc sytuacją, w której na etapie postępowania wpadkowego Sąd będzie dokonywał merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. /-/ M. Kwiecińska