II SA/Po 40/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2012 r. w sprawie ze skargi W. G. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. /-/ T. Świstak Pismem z dnia 10 grudnia 2011 r. W. G. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W związku z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. dalej: P.p.s.a), zgodnie z którym Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 stycznia 2012 r. została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 500,- zł pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżąca został wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie oraz wezwanie zostały skutecznie doręczone skarżącej wraz z odpowiedzią na skargę, w dniu 23 stycznia 2012 r., (k. 10 akt sądowych). Jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie (k. 15 akt). Skarżąca nie uzupełniał w terminie także pozostałych braków formalnych skargi. W dniu 3 lutego 2012 r. do Sądu wpłynęło, przekazane przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pismo skarżącej opatrzone datą 18 lipca 2011 r., a nadane w Urzędzie Pocztowym w Kostrzynie Wlkp. w dniu 27 stycznia 2012 r., w którym podniosła, iż w związku z otrzymanym w dniu 23 stycznia 2012 r. pismem wyjaśnia, że żadnej skargi nie wniosła, a prosiła jedynie o pisemną informację czy decyzja z dnia [...] 2010 r. o sygn. [...]ma moc prawną wraz z jej wszystkim konsekwencjami czy też nie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż Sąd mając na uwadze treść pisma W. G. K. z dnia 10 grudnia 2011 r. w którym m.in. wyrażanie stwierdziła, iż "na otrzymaną decyzję za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnoszę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego", uznał, że pismo W. G. K. opatrzone datą 18 lipca 2011 r., a przesłane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 27 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) należy potraktować jako oświadczenie skarżącej o cofnięciu jej skargi z dnia 10 grudnia 2011 r. Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd chyba, że uzna je za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wydaje postanowieniu o umorzeniu postępowania. Trzeba jednakże zauważyć, iż zgodnie z powszechnie wyrażanym w orzecznictwie poglądem w pełni podzielanym przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Z uwagi na powyższe, w związku z niemożliwością nadania skardze biegu, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego oraz nieusunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, zasadnym było nie umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, lecz odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., stanowiącego, iż skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 powoływanej ustawy Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym orzeczono jak w części rozstrzygającej. /-/ T. Świstak