II SA/Po 400/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P.u z dnia [...] r. Nr [...] Znak [...] w przedmiocie uposażenia postanawia umorzyć postępowanie /-/ T. Świstak /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Wojskowy Komendant Uzupełnień w G., działając na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.), art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) oraz art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień (Dz. U. z 2004 r. Nr 66, poz. 613, ze zm.; dalej jako: "rozporządzenie"), odmówił R.K. - chor. sztab. rez., przyznania świadczenia pieniężnego w postaci odsetek od wypłaconego uposażenia oraz świadczenia potrąconego przy wypłacie tego uposażenia, jako świadczenia nienależnego. Od decyzji powyższej odwołał się R. K. podnosząc, iż się z nią nie zgadza, bowiem organ dokonał potrącenia z przysługujących mu świadczeń, mimo braku takiego uprawnienia na mocy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa., art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powtórzył argumenty organu pierwszej instancji wskazując jednocześnie, że zasadnie wydano decyzję o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego w postaci odsetek od wypłaconego uposażenia oraz świadczenia potrąconego przy wypłacie tego uposażenia, jako świadczenia nienależnego. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. K. wnosząc o jej uchylenie jak również uchylenie poprzedzającej decyzji organu I instancji wydanego przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w G. W uzasadnieniu przytoczone zostały argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko, a nadto wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.. Wyrokiem z dnia września 2009 r. sygn. akt II SA/Po 170/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. z [...] r. nr [...] w sprawie uposażenia uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Gnieźnie z [...] r. nr [...]. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2010 r., sygn. I OSK 1562/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Na rozprawie w dniu 30 lipca 2010r. skarżący Wojewódzkiego R. K. oświadczył, iż cofa skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. z dnia [...] r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej P.p.s.a) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowaniu jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co wiąże Sąd, o ile nie uzna on, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nie wywołuje skutku sprzecznego z prawem, gdyż nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wobec czego należy uznać je za wiążące. Stąd też, wobec skutecznego cofnięcia skargi przez R. K.postanowiono umorzyć postępowanie. Sąd nie uwzględnił wniosku Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wprawdzie zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, to jednocześnie zgodnie z wyrażoną w art. 199 P.p.s.a. zasadą, iż to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, brak było możliwości zasądzenia tych kosztów na rzecz organu. Nie istnieją bowiem przepisy szczególne uzasadniające zasądzenie od skarżącego na rzecz organu administracji kosztów za postępowanie przed sądem pierwszej instancji – i to niezależnie od wyniku sprawy. /-/ T. Świstak /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik