II SA/Po 400/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skargi M. M. i A. Dz.– M na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ T. Świstak W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., nakazującej skarżącym dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego o wymiarach 3,00 x 3,80 m usytuowanego na nieruchomości położonej przy [...] w Z. (działka o nr ewidencyjnym [...]), zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnili swój wniosek tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Strona powinna przedstawić konkretne zdarzenia i okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce przede wszystkich w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Niewątpliwie wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego co do zasady może spowodować znaczną szkodę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 923/09 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Jednakże zdaniem Sądu okoliczność wskazana przez skarżących jest nieprecyzyjna i niewystarczająca. Skarżący nie wskazali jakie dokładnie nieodwracalne skutki mogą nastąpić w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Nie określono również czy i jaka (majątkowa lub niemajątkowa) szkoda może powstać w wyniku rozbiórki przedmiotowego budynku, co uniemożliwia dokonanie oceny czy szkoda ta może mieć znaczny charakter. Podkreślić należy, iż w ocenie Sądu za trudny do odwrócenia skutek nie sposób uznać rozbiórki drewnianego obiektu budowlanego o wymiarach 3,00 x 3,80 m. Rozbiórka tego rodzaju budynku pociąga z sobą zupełnie inne konsekwencje, iż rozbiórka np. budynku mieszkalnego, którym zamieszkują ludzie, budynku w którym funkcjonuje zakład pracy lub budowli użytku publicznego. Ewentualna szkoda wynikającą z rozbiórki takiego obiektu budowlanego, jak w niniejszej sprawie, ma charakter ściśle majątkowy i ograniczone rozmiary, a nadto może zostać łatwo naprawiona poprzez pokrycie kosztów poniesionych w związku z jego rozbiórką i następnie odbudową. W niniejszej sprawie skarżący nie wywiązali się z obowiązku wykazania zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co uniemożliwiło sądowi uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej powyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak