II SA/Po 403/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na pismo Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę /-/ A. Łaskarzewska Pismem z dnia [...]03.2009 r. Z. L. wniosła o zwrot uiszczonej opłaty za wydanie karty pojazdu w związku z rejestracją samochodu marki S. Ibiza. W odpowiedzi Starosta K. pismem z dnia [...].04.2009r., znak [...] poinformował wnioskodawczynię o braku podstaw do zwrotu przedmiotowej opłaty. Jednocześnie skarżącą pouczono o prawie do złożenia od tego pisma skargi - za pośrednictwem Starosty K. - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia odmowy. W zakreślonym terminie skarżąca powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.01.2006r., sygn. akt U 6/04 wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wydaną przez Starostę odmowę zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł. W odpowiedzi na skargę Starosta K. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność spowodowaną brakiem uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszeń prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa). Nawiązując do odpowiedzi na skargę, strona skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...]06.2009 r. (k.14) wyjaśniła, że za chybione uznać należy stanowisko organu w sprawie niedopuszczalności złożonej przez nią skargi. Podniesiono też, że skarga jest dopuszczalna, bowiem jej treść odpowiada również wymogom wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...].06.2009 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez wykazanie, iż wezwała ona organ do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 ppsa (k. 12). W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wyjaśniła, że nie została pouczona o obowiązku zachowania trybu określonego w art. 52 § 3 ppsa, w związku z czym wnosi o zwrot akt organowi celem rozważenia czy złożona do Sądu skarga nie stanowi w istocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa (k.40). Odnosząc się do wniosku skarżącej z dnia [...]06.2009 r. wyjaśnić należy, że zarówno treść inicjującego niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne pisma z [...].05.2009 r., jak i argumentacja podnoszona w piśmie procesowym z [...].06.2009 r. na poparcie dopuszczalności złożonej skargi, nie rodzą wątpliwości, co do intencji autora. W takiej sytuacji, skoro zatytułowane "odwołanie" pismo – stosownie do wadliwego pouczenia – skierowano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "za pośrednictwem Starosty K." brak było podstaw do przyjęcia, iż wolą skarżącej nie było zaskarżenie pisma Starosty K. W myśl art. 52 § 1 ppsa skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ppsa). Wówczas skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa). Postępowanie sądowoadministracyjne nie może, więc zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów lub czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (por. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 235). Nie ulega też wątpliwości, że skierowanie do organu żądania zwrotu uiszczonej opłaty za wydanie karty pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r., sygn. akt I OPS 3/07). Skoro więc, skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa nie wypełniła ona obowiązku wynikającego z przepisu art. 52 § 3 ppsa. W tym stanie rzeczy wniesienie skargi do Sądu okazało się niedopuszczalne, co skutkować musi jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa), jak orzeczono w postanowieniu. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje jednak, iż skarżąca została błędnie pouczona o trybie zaskarżenia pisma Starosty w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Skoro, więc skarżąca do tego pouczenia się zastosowała, nie może ona ponosić ujemnych skutków wywołanych jego nieprawidłowością (odpowiednio art. 112 ustawy z dnia 14.06.1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). W takiej sytuacji skarżąca w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia ma prawo złożyć na podstawie art. 58 § 1 kpa wniosek o przywrócenie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i równocześnie z tym wnioskiem wezwać Starostę K. do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W dalszej kolejności, stosowanie do dyspozycji art. 53 § 2 ppsa skarżąca może ewentualnie wnieść skargę do sądu administracyjnego. /-/A. Łaskarzewska BR