II SA/Po 404/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, wydania z naruszeniem prawa decyzji o ustaleniu warunków zabudowy terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy Z. z dnia [...] Nr [...] znak [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżące[...] kwotę 200,- zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego , III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M. Kwiecińska /-/ A. Zieliński /-/ W. Batorowicz Decyzją nr [...] z dnia [...], po rozpatrzeniu wniosku [...] B. K., Burmistrz Gminy Z. ustalił warunki zabudowy dla działki o nr ewidencyjnym [...] położonej w obrębie geodezyjnym [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że z uwagi na fakt iż decyzja w całości spełnia żądanie strony w oparciu o art. 107 § 4 Kodeksu Postępowania Administracyjnego odstępuje on od szczegółowego jej uzasadnienia. Dnia [...] 2007r., skarżąca T. G. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wniosek swój skarżąca argumentowała tym, że jako strona nie została zawiadomiona o toczącym się postępowaniu i bez swojej winy nie brała w nim udziału. Na skutek wznowienia postępowania Burmistrz Gminy Z. decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił uchylenia swojej decyzji nr [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, że argumenty podnoszone dotychczas w postępowaniach wpadkowych przez skarżącą nie dotyczą meritum sprawy i powinny być podnoszone przez nią na etapie rozpatrywania przez właściwy organ wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto wydana decyzja spełnia przesłanki art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu przestrzennym co potwierdza również ocena uprawnionego planisty, który sporządził opinię. Skarżąca odwołała się od w/w decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które na skutek złożonego odwołania decyzją z dnia [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. SKO zauważyło, że organ przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie dokonał uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Ponadto SKO zwróciło uwagę, że podstawą odmowy uchylenia decyzji na skutek wznowienia postępowania może być jedynie stwierdzony brak podstaw określonych w art. 145 § 1 lub 145a Kpa, nie zaś inne powody – np. merytoryczna prawidłowość decyzji. W związku z tym w przypadku ustalenia, że zachodzi jedna z przesłanek z art. 145 § 1 lub 145a Kpa uzasadniająca wznowienie postępowania, organ może bądź uchylić decyzję dotychczasową i wydać nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy, bądź ograniczyć się do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu, których decyzji nie uchylił (w sytuacji ustalenia, że wydana w wyniku wznowienia postępowania decyzja byłaby zgodna z decyzją dotychczasową). Skarga na decyzję SKO w K. z dnia [...] wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została oddalona wyrokiem z dnia 28.08.2008r. sygn. akt II SA/Po 591/07. Rozpoznając ponownie sprawę Burmistrz Gminy Z. decyzją Nr [...] z dnia [...] stwierdził, że decyzja nr [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa ponieważ [...] T. G. jako strona została pominięta w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a także nie uzgodniono projektu decyzji z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków [...] Delegatura w [...] z siedzibą w [...]. Uzgodnienie takie przeprowadzono jednak w ramach postępowania wznowieniowego, a z uwagi na fakt, że przedmiotowa decyzja jest zgodna z ustaleniami urbanisty opracowującego decyzję, odmówiono jej uchylenia. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła skargę do SKO w K. podnosząc m.in., że wątpliwości budzi stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, że nie uchyla się ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy Z. nr [...], ponieważ jest zgodna z ustaleniami urbanisty. Ponadto w ocenie skarżącej błędnie zastosowano przepisy powołane w podstawie prawnej i uzasadnieniu oraz dokonano ich nieprawidłowej interpretacji. Wydana decyzja jest w ocenie skarżącej niezgodna z odrębnymi przepisami, a organ w toku postępowania nie wyjaśnił w sposób wystarczający stanu faktycznego i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. Po rozpoznaniu skargi SKO decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Gminy Z. Organ odwoławczy ocenił, że decyzja wydana została w oparciu o obowiązujące przepisy oraz zgodnie z obowiązującymi procedurami. Projekt decyzji przygotowała osoba wpisana na listę izby samorządu zawodowego urbanistów i architektów. Projekt został również uzgodniony ze wszystkimi wymaganymi instytucjami. [...] T. G. pismem z dnia [...]2008r. wniosła skargę na w/w decyzję SKO w K. z dnia [...] i zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od SKO na jej rzecz kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła m.in.: - niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i podtrzymała zarzuty jakie zgłosiła do SKO w skardze na decyzję Burmistrz Gminy Z. nr [...], - nieustosunkowanie się organu do zarzutów skarżącej co do możliwości naruszenia przy okazji planowanej przebudowy konstrukcji i statyki budynku stanowiącego własność skarżącej, - naruszenie przez organ art. 8 Kpa poprzez wybiórcze ustosunkowanie się organu do zgłaszanych przez skarżącą dowodów, - naruszenie przez organ prawa poprzez przyjęcie, że zgodność decyzji z projektem sporządzonym przez uprawnionego urbanistę, oznacza automatyczną zgodność decyzji z prawem. Pismem z dnia [...]2008r. SKO w K. wniosło odpowiedź na skargę wnosząc o jej oddalenie. W uzasadnieniu powtórzyło argumentację znajdującą się w zaskarżonej decyzji, wskazując m.in., że argumenty skarżącej dotyczą innego etapu postępowania – wydania pozwolenia na budowę i tam powinny być zgłaszane. Decyzja o warunkach zabudowy spełnia natomiast wszystkie stawiane jej przez prawo wymagania, poczynione zostały wszystkie stosowne ustalenia z właściwymi organami, a jej projekt został sporządzony przez uprawnionego urbanistę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.– Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, jak stwierdza par. 2 tegoż artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne zobowiązane są do badania rozstrzygnięć organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego, mając jednocześnie na względzie istniejący wówczas stan faktyczny. Odnosząc się do zarzutów skarżącej należy wskazać, że Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, iż w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o warunkach zabudowy, doszło do naruszenia jej interesów jako właściciela działki przyległej, przez to że nie uzyskano zgody skarżącej na zmianę sposobu zagospodarowania terenu stanowiącego własność B. K. – wnioskodawczyni i nie zobowiązano jej do przeprowadzenia ekspertyzy technicznej budynku stojącego w granicach obu działek. Prawidłowo organ II instancji przyjął w zaskarżonej decyzji, że w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy przewidzianej w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ administracji nie może uzależniać wydania decyzji od zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej oraz zobowiązać inwestora do wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynku, który podlegać ma przebudowie lub nadbudowie. Powyższe nie oznacza jednakże, iż w trakcie postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa. Sąd dopatrzył się naruszenia prawa materialnego – art. 53 ust. 3 w związku z art. 64 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80 poz.717 ze zm.), a także naruszenia prawa procesowego, a konkretnie art.107 ustawy z dnia 14.06.1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Otóż w pierwotnej decyzji Burmistrza Gminy Z. z dnia [...] Nr [...], znak [...] o warunkach zabudowy organ stwierdził, iż z uwagi na fakt, że decyzja w całości spełnia żądanie strony - wnioskodawcy, w oparciu o art. 107 § 4 Kpa odstępuje od szczegółowego uzasadnienia decyzji. Na skutek wznowienia postępowania została wydana decyzja Burmistrza Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy, w której to decyzji stwierdzono, iż decyzja Burmistrza Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa, jednakże ostatecznie decyzji tej nie uchylono bowiem "jest ona zgodna z ustaleniami urbanisty". Powyższe stwierdzenie zastąpiło niejako, jak słusznie zarzuca skarżąca, uzasadnienie decyzji o warunkach zabudowy, uzasadnienie które w sytuacji istnienia spornych interesów uczestników postępowania wymaga zawarcia w nim wszystkich elementów wymaganych przez prawo procesowe (art. 107 § 1,2.3 Kpa) oraz przepisy prawa materialnego tzn. w szczególności art. 53 ust.3 w związku z art. 64 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy wymaga, zgodnie z powołanymi przepisami przeprowadzenia szczegółowej analizy, o której mowa w art. 53 § 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przeprowadzenia uzgodnień, o których mowa w par. 4 tego przepisu, co powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W braku uzasadnienia organ wydający decyzję nie może wykazać spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek, pozwalających ocenić jej prawidłowość co oznacza, że decyzja w takim kształcie nie może się ostać. Organ I instancji przeoczył bowiem (co zaaprobowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji), iż na skutek wznowienia postępowania pojawił się nowy uczestnik postępowania T. G., ze spornymi interesami, a więc odpadła ustawowa przesłanka wskazana w art. 107 § 4 Kpa pozwalająca odstąpić od uzasadnienia decyzji o warunkach zabudowy. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, iż w toku postępowania doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego (art. 53 ust. 3 w związku z art. 64 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 107 Kpa) co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 ust.1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ administracji winien uwzględnić, iż wydana w wyniku przeprowadzonego postępowania decyzja winna być uzasadniona i zawierać te wszystkie elementy, o których mowa w art. 107 Kpa oraz określonych przepisami prawa materialnego, w tym przypadku ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ M. Kwiecińska /-/ A. Zieliński /-/ W. Batorowicz BR