II SA/Po 405/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-07-23

Skład orzekający: D. Rzyminiak – Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca umorzenia zadłużenia lub rozłożenia go na raty, w kontekście zaliczek alimentacyjnych, jest aktem podlegającym wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca umorzenia zadłużenia lub rozłożenia go na raty nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 1 PPSA, ponieważ nie nakłada na adresata żadnych obowiązków, które mogłyby być egzekwowane dobrowolnie lub przymusowo. W związku z tym, wniosek o wstrzymanie wykonania takiej decyzji podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
T. A. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. o odmowie umorzenia zadłużenia z tytułu zaliczek alimentacyjnych oraz rozłożenia pozostałej części na raty. Skarżący złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Decyzją z dnia (...) marca 2009 r., o wskazanym w rubrum numerze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia (...) stycznia 2009 r. w sprawie odmowy umorzenia zadłużenia w kwocie (...) zł. oraz rozłożenia na raty pozostałej części zadłużenia z tytułu zaliczek alimentacyjnych względem Pana T. A. Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję T. A. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem wnioskodawcy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody w związku z możliwością wyegzekwowania należności w ramach toczącego się przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego zawisłego przed Komornikiem Sądu Rewiru II przy Sądzie Rejonowym w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania aktów lub czynności może dotyczyć tylko takich aktów administracyjnych lub takich czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W opisanym stanie faktycznym przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o odmowie umorzenia należności w wysokości (...) zł z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych oraz rozłożenia pozostałej należności na raty. Jest to akt, który w ocenie Sądu, nie posiada przymiotu wykonalności. Wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Decyzja będąca przedmiotem skargi nie nakłada na adresata żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu, jej przedmiotem jest odmowa przyznania ulgi w spłacie należności. Mając na uwadze powyższe na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło