II SA/Po 406/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.A. na czynność Starosty G. z dnia [...] maja 2009r. Nr [...] i [...] przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę. /-/J. Szaniecka W dniu 9 maja 2009r. K. A. zwrócił się do Starosty G. z wnioskiem o zwrot uiszczonej opłaty za wydanie kart pojazdu w związku z rejestracją samochodu marki [...]o numerze rejestracyjnym [...] oraz samochodu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. W odpowiedzi Starosta pismem z dnia 15 maja 2009r., znak [...] i [...] poinformował K.A. o braku podstaw do zwrotu przedmiotowej opłaty. Jednocześnie Starosta wskazał, że od powyższego pisma służy - za pośrednictwem Starosty G. - skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 14 dni od dnia doręczenia odmowy. W związku z tym K. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wydaną przez Starostę odmowę zwrotu części opłaty za wydanie kart pojazdu w łącznej kwocie [...]zł. W odpowiedzi na skargę Starosta G. powołując się na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04 wniósł o oddalenie skargi z uwagi na brak podstaw do zwrotu ewentualnej nadpłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ppsa). Wówczas skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa). Postępowanie sądowoadministracyjne nie może, więc zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów lub czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (por. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 235). Nie ulega też wątpliwości, że skierowanie do organu żądania zwrotu uiszczonej opłaty za wydanie karty pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 §2 pkt 4 ppsa (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r., sygn. akt I OPS 3/07). Wobec powyższego, skoro skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa nie wypełnił obowiązku wynikającego z przepisu art. 52 § 3 ppsa. W tym stanie rzeczy wniesienie skargi do Sądu okazało się niedopuszczalne, co skutkować musi jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa), jak orzeczono w postanowieniu. Bezspornie w niniejszej sprawie skarżący został błędnie pouczony o trybie i terminie zaskarżenia czynności Starosty w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Skoro, więc skarżący do tego pouczenia się zastosował, nie może on ponosić ujemnych skutków wywołanych jego nieprawidłowością (art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). W zaistniałej sytuacji, skarżący w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia ma prawo złożyć na podstawie art. 58 §1 kpa wniosek o przywrócenie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i równocześnie z tym wnioskiem wezwać Starostę G. do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W dalszej kolejności, stosowanie do dyspozycji art. 53 § 2 ppsa skarżący może ewentualnie wnieść skargę do sądu administracyjnego. /-/J. Szaniecka