II SA/Po 41/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2010r. wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. B., K. B., A. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. zwolnić K. B. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. B. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący K. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Pozostaje na utrzymaniu żony. Wskazał, że do dyspozycji rodziny pozostaje kwota 700 zł, w tym opłaty za prąd i gaz wynoszą po 200 zł. Oświadczył, że na utrzymaniu mają uczącą się pełnoletnią córkę. Wnioskodawca podał, że rodzina otrzymuje z wynagrodzenia za pracę jego żony w wysokości [...] zł netto miesięcznie oraz dochodu córki w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Nadto podał, że połowa wynagrodzenia potrącana jest na zobowiązania komornicze. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego oraz wartościowych ruchomości, oszczędności, czy papierów wartościowych. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Aktualnie pozostaje bez pracy i nie uzyskuje żadnych dochodów. Natomiast rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez żonę i córkę. Dochód ten przeznaczają na pokrycie wydatków bieżącego utrzymania. Nadto istotną część tego dochodu potrąca komornik. Przyjąć należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, że nie ma też możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie. Nadto wskazać należy, że sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, więc znajduje się na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej, z czym wiąże się tzw. przymus adwokacko-radcowski. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie. /-/ K. Witkowicz-Grochowska