II SA/Po 411/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 08 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 9 grudnia 2022 r., nr [...]; Wójt Gminy [...] decyzją z dnia 9 grudnia 2022 r., nr [...], działając na podstawie art. 2 ust. 16 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm.; dalej: "u.d.w.") oraz art. 104 § 1 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000; dalej: "K.p.a."), odmówił przyznania B. B. dodatku węglowego. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 28 listopada 2022 r. B. B. złożył wniosek o wypłatę dodatku węglowego wskazując jako miejsce zamieszkania rodzinny ogród działkowy i jako główne źródło ogrzewania kocioł na paliwo stałe. Jednakże, w przypadku wnioskodawcy przeprowadzona weryfikacja PESEL nie potwierdziła zameldowania i zamieszkiwania na terenie wnioskowanej nieruchomości w gminie [...]. W odwołaniu z dnia 5 stycznia 2023 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. B. wskazał, że zamieszkuje w domu przy ul. [...], w miejscowości O.. Podniósł, że przechodzi rehabilitację w Ortopedyczno-Rehabilitacyjnym Szpitalu [...] w P., stąd dużym ułatwieniem jest dla niego ustalony adres korespondencyjny w P.. Pomimo to odwołujący przebywa w O. nadzorując remont budynku – odwołującego widują znajomi i sąsiedzi, np. P. B., który podpisał stosowne oświadczenie. Wskazał, że być może w sprawie zaistniał jakiś błąd, stąd odwołujący wnosi o uznanie odwołania na zasadne, a Urząd Gminy [...] o poprawienie informacji oraz przyznanie dodatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 31 marca 2023 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.w., przez gospodarstwo domowe w rozumieniu ustawy uważa się osobę fizycznie samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo jednoosobowe), a także osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Z przywołanych unormowań wynika, że ustawodawca przewidział przedmiotowe świadczenia dla osoby zamieszkującej w konkretnym gospodarstwie domowym. Zamieszkiwanie jako takie należy rozumieć jako przebywanie w określonym miejscu, które stanowi centrum zwykłej, codziennej aktywności, w którym na co dzień zaspakajane są tak podstawowe potrzeby jak nocowanie, wyżywienie, przechowywanie należących do danej osoby ruchomości. Innymi słowy, to w miejscu zamieszkania w sposób ciągły koncentruje się życie codzienne danej osoby. Jak przy tym wynika z ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r., poz. 1191), obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy określony w ustawie, a polega on m.in. na zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego i wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego. Ustawa ponadto wskazuje, że pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania, a pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem. Skoro organ I instancji ustalił, że brak jest potwierdzenia zameldowania i zamieszkiwania odwołującego w O,, ul. [...], to należy uznać, iż sam odwołujący nie uznał, iż jego sytuacja polega na pobycie stałym lub czasowym pod tym adresem. Co więcej, odwołujący w odwołaniu nie odniósł się w istocie do kwestii swojego zamieszkiwania w O. , a raczej starał się wykazać, że korzysta z adresu O. , ul. [...] lub też jest widywany na nieruchomości. Okoliczności te nie są jednak wystarczające dla stwierdzenia zamieszkiwania w określonym miejscu. Nawet z treści odwołania zdaje się wynikać, że przebywanie odwołującego w O. nie ma charakteru "zamieszkiwania", gdyż polega na "nadzorowaniu remontu posiadłości". W skardze z dnia 25 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. B. podniósł, że kwestionuje stanowisko organu i uznaje za swoje miejsce zamieszkania to przez niego podane. Skarżący przebywa w O. , remontuje obiekt, odżywia się i śpi w O.. Skarżący wskazał, że nie rozumie, dlaczego Kolegium nie przeprowadziło wizji, nie rozpytało sąsiadów, nie porównało efektów remontu. Kolegium pominęło świadków i stan remontu oraz nie sprawdziło dlaczego organ I instancji bezproblemowo wypłacał skarżącemu np. dodatek osłonowy na ten sam adres zamieszkania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Kontroli Sądu poddano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2023 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 9 grudnia 2022 r., nr [...], o odmowie przyznania B. B. dodatku węglowego. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy o dodatku węglowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w., dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438 ze zm.), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.w., przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Z przytoczonych przepisów ustawy o dodatku węglowym wynika, że dodatek węglowy przysługuje wnioskodawcy w związku z zamieszkiwaniem i gospodarowaniem pod określonym adresem. Przepisy ustawy o dodatku węglowym nie precyzują jednak, jak rozumieć pojęcie zamieszkiwania, zatem oceniając stan faktyczny i prawny w tym zakresie należy mieć na względzie poglądy doktryny i judykatury wypracowane na gruncie prawa cywilnego. W tym zakresie należy uwzględnić treść art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r., poz. 1610; dalej: "K.c."), zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O wypełnieniu przesłanek tej normy prawnej świadczą dwie okoliczności - zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie, oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli, ale też możliwości skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym danej osoby, tj. miejscem gdzie koncentrują się jej sprawy życiowe. Pojęcie miejsca zamieszkania, przyjęte w art. 25 K.c., jest więc konstrukcją prawną, na którą składają się dwa elementy: fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus). Oba te elementy muszą występować łącznie. Przerwa w przebywaniu spowodowana szczególnymi okolicznościami (...), nie zmienia jednak miejsca zamieszkania w znaczeniu prawnym (por. np. wyrok WSA w Olsztynie 27 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 395/23, dostępny pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że zamieszkiwanie oznacza rodzaj pobytu osoby w danym miejscu, cechujący się zaspokajaniem codziennych potrzeb życiowych tej osoby w mieszkaniu faktycznie zajmowanym, stanowiącym jej centrum życia domowego w danym okresie, a w szczególności nocowania, stołowania się i wypoczynku po pracy czy nauce. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji odmówiły B. B. przyznania dodatku węglowego wskazując, ze nie zamieszkuje pod adresem wskazanym we wniosku o przyznanie tego dodatku. Zdaniem Sądu stanowisko zajęte przez organy w kontekście brzmienia przepisów mających zastosowanie w sprawie oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jest przedwczesne. Zauważenia wymaga, że organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał jedynie, że przeprowadzona weryfikacja PESEL nie potwierdziła zameldowania i zamieszkiwania na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w O.. Tym niemniej, w aktach sprawy brak jest wydruku ze stosownej ewidencji, który potwierdzałby tę okoliczność. Materiał dowodowy w tym zakresie nie został także uzupełniony na etapie postępowania przed organem odwoławczym. Dalej, nawet gdyby taki wydruk znajdowałby się w aktach, w realiach rozpoznawanej sprawy nie byłby to dowód jednoznacznie przesądzający, że skarżący nie zamieszkuje pod wskazanym we wniosku o przyznanie dodatku węglowego adresem. Zauważenia wymaga, że wprawdzie przepisy ustawy o dodatku węglowym przewidują uproszczoną procedurę rozpatrywania wniosków o dodatek węglowy, to w art. 3 ust. 3 tej ustawy znajduje się odesłanie do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach nieuregulowanych ustawą. Dotyczy to przede wszystkim stosowania ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 7 i art. 9 K.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem Sądu dyspozycji tych przepisów organy nie zrealizowały. W kontekście powyższego wskazać należy, że przepisy ustawy o dodatku węglowym zawierają szczegółowe zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie tego świadczenia. Na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 19 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm., dalej: "ustawa zmieniająca") do ustawy zostały dodane art. 2 ust. 15b-15g. Zgodnie z art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Przepisy ten mają więc zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem zgodnie z art. 52 ustawy zmieniającej do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na postawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 2 ust. 15 u.d.w., wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Jak przy tym wynika z art. 2 ust. 15a tej ustawy, dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561); 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191). Już z treści wskazanych przepisów wynika, że weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców. Stan faktyczny sprawy istotny z punktu widzenia art. 2 ust. 1 u.d.w. może być ustalony w oparciu o inne dostępne organowi dane, które zostały jedynie przykładowo (użyty przez ustawodawcę zwrot "w szczególności") wymienione w art. 2 ust. 15a ustawy. Oznacza to, że katalog źródeł i informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku o dodatek węglowy ma w tym zakresie charakter otwarty. Dalej, zgodnie z art. 2 ust. 15b u.d.w., jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c), a w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d). Niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 2 ust. 15e). Z powyższego wynika, że jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy – a takie wystąpiły w niniejszej sprawie, skoro skarżący we wniosku zadeklarował adres zamieszkania, który nie został ujawniony w rejestrze PESEL, organ może przeprowadzić wywiad środowiskowy, by w toku takiego wywiadu ustalić, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Zatem informacje podane we wniosku o przyznanie dodatku muszą zostać zweryfikowane przez organ. Dodać przy tym należy, że ustalenia powinny zostać dokonane przy użyciu wszelkich dostępnych środków dowodowych, w sposób wnikliwy, dokładny i wyczerpujący, czyniący zadość zasadzie prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. To właśnie w tym celu katalog źródeł i informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku o dodatek węglowy ma w tym zakresie charakter otwarty. W rozpoznawanej sprawie organy rozstrzygające w sprawie nie sprostały wymaganiom nałożonym na nie przez przepisy ustawy o dodatku węglowym ani przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ I instancji zgodnie z art. 2 ust. 15b u.d.w. powinien był przed wydaniem decyzji przeprowadzić wywiad środowiskowy, a także zweryfikować inne źródła informacji, o których mowa 2 ust. 15a u.d.w., w tym sprawdzić, czy skarżący złożył deklarację na wywóz śmieci z tej nieruchomości (a jeśli tak, to kiedy), a także, czy otrzymał inne formy wsparcia finansowego wskazując sporny adres zamieszkania (bądź inny adres, w tym w innej gminie). Zaniedbanie organu odwoławczego w tym zakresie ma przy tym charakter rażący, albowiem skarżący w odwołaniu wystąpił o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania, a także przedłożył do odwołania oświadczenia dwóch osób odnoszące się do zamieszkiwania skarżącego pod wskazanym przez niego adresem. Organ odwoławczy pomimo wniosku skarżącego w tym zakresie nie zlecił jednak przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego poprzez zlecenie organowi I instancji przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, podczas którego można by ustalić, czy wskazana przez skarżącego nieruchomość nadaje się do zamieszkania, czy jest ocieplona, umeblowana, czy w domu znajdują się przedmioty codziennego użytku, czy pomieszczenia noszą ślady użytkowania (np. czy w kuchni znajdują się przybory kuchenne i żywność). Przedłożona do odwołania biało-czarna fotografia przedstawiająca elewację frontową i boczną budynku nie daje odpowiedzi na te pytania, choć najprawdopodobniej w dniu zrobienia zdjęcia na pierwszym piętrze budynku nie było jeszcze wstawionych okien. Organ odwoławczy nie zweryfikował także, czy osoby podpisane pod oświadczeniami dołączonymi do odwołania są mieszkańcami sąsiadujących nieruchomości, a jeśli tak, nie odebrał od nich oświadczeń złożonych pod odpowiedzialnością karną za złożenie fałszywego oświadczenia. Dokumenty te organ odwoławczy w ogóle pominął milczeniem. Organ odwoławczy odniósł się do treści odwołania wyłącznie w tym zakresie, w którym skarżący wskazał, że nadzoruje remont posiadłości. Zdaniem organu odwoławczego oznacza to, że przebywanie skarżącego w O. nie ma charakteru "zamieszkiwania", gdyż polega na "nadzorowaniu remontu posiadłości". Jednakże, jak słusznie wskazał skarżący, jedno nie wyklucza drugiego. Końcowo Sąd podkreśla, że nie przesądza, iż skarżącemu przysługuje dodatek węglowy. Brak jakiegokolwiek materiału dowodowego w aktach sprawy wyklucza przesądzenie tej okoliczności. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: "P.p.s.a."), uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2023 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 9 grudnia 2022 r., nr [...], albowiem zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 15, ust. 15a, ust. 15b i ust. 15d u.d.w., które miało wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie prowadząc postępowanie organy zastosują się do oceny prawnej i wytycznych zawartych w treści niniejszego uzasadnienia. Rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie dodatku węglowego powinno nastąpić z uwzględnieniem powołanych w uzasadnieniu przepisów ustawy o dodatku węglowym oraz ogólnych zasad postępowania dowodowego. Zadaniem organów jest jednoznaczne ustalenie, przy pomocy wszelkich możliwych dowodów, czy skarżący w momencie składania wniosku zamieszkiwał w O., ul. [...]. Oczywistym jest przy tym, że z uwagi na znaczny upływ czasu od dnia złożenia wniosku oraz wydania zaskarżonej decyzji przeprowadzenie wywiadu środowiskowego może nie być wystarczające, skoro na nieruchomości trwał remont i obecnie stan budynku na pewno się zmienił. Organy muszą zweryfikować chociażby, czy w czasie składania wniosku skarżący miał wypełnioną deklarację śmieciową pod tym adresem, a także czy uzyskał inną pomoc w związku z zamieszkiwaniem w tym miejscu – w treści skargi skarżący wskazał, że otrzymał dodatek osłony wskazując ten adres. Jednocześnie w gestii organu będzie rozważenie, czy wobec innych materiałów zgromadzonych w aktach sprawy konieczne będzie zweryfikowanie personaliów osób podpisanych pod oświadczeniami dołączonymi przez skarżącego do odwołania (jedna z tych osób posługuje się tym samym nazwiskiem co babka skarżącego, której adres zamieszkania stanowi jednocześnie adres korespondencyjny skarżącego). Dodatkowo organy powinny zweryfikować, czy skarżący korzysta z pomocy właściwych organów i instytucji na terenie P., czy też na terenie T. – Sąd znane jest z urzędu, że w czerwcu 2023 r. skarżący korzystał z pomocy MOPR w P. – Działu Pomocy Osobom Bezdomnym, a nie OPS w T. (choć w niniejszym postępowaniu skarżący wskazuje, że nie jest bezdomny i posiada miejsce zamieszkania w O., co może świadczyć o składaniu niezgodnych z prawdą oświadczeń w tym postępowaniu lub w postępowaniu przed organami pomocy społecznej) i pomoc w formie ciepłych posiłków została przyznana w placówkach gastronomicznych na terenie Miasta P. . Należy też zwrócić uwagę, że we wniosku z dnia 17 sierpnia 2022 r. o wypłatę dodatku węglowego skarżący jako rachunek bankowy, na który ma zostać przekazana kwota wnioskowanego dodatku wskazał rachunek bankowy swojej babki L. B. – Sądowi z urzędu wiadomo, że w tym czasie skarżący posiadał własny rachunek bankowy w [...] Banku SA, ze wskazanym adresem zamieszkania skarżącego w P. (pod adresem jego babki) oraz adresem do korespondencji w L. . Racjonalne może się więc okazać zweryfikowanie deklaracji śmieciowej złożonej przez L. B., babkę skarżącego, pod adresem ul. [...] (stan na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku węglowego). Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy pkt XV zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 czerwca 2023 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.).