II SA/Po 4120/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski as. sąd. Lilianna Drewniak-Żaba (spr.) Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Z.Z. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich; o d d a l a s k a r g ę /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ R.Batorowicz /-/ P.Miładowski TG Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, powołując podstawę prawną z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 2 pkt. 4 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 nr 142, poz. 950) pozbawił Z.Z. uprawnień kombatanckich przyznanych przez Zarząd Wojewódzki Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w P. decyzją z dnia 30 grudnia 1983 r., z tytułu udziału w walce zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej w okresie od 04 kwietnia 1945 r. do 31 grudnia 1945 r. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wskazał, że Z.Z. uprawnienia kombatanckie uzyskał wyłącznie z tytułu udziału w walce zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej w okresie od 04 kwietnia 1945 do 31 grudnia 1945 r., pełniąc w tym czasie służbę w Milicji Obywatelskiej. Ponadto Z.Z. był zatrudniony w Strukturach Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w latach 1947 do 1956, a więc spełnione zostały przesłanki z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a i wobec tego należało orzec o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Z.Z. podniósł, iż zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, nigdy nie był zatrudniony w żadnym pionie śledczym ani dochodzeniowym. Pracował na stanowisku kierowcy i mechanika samochodowego. W wyniku służby został inwalidą I grupy. Decyzją z [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję, powołując argumenty przedstawione w decyzji z dnia[...] i stwierdzając, że Z.Z. nie przedłożył dowodów mogących stanowić podstawę zmiany decyzji, w myśl art. 21 ust. 3 pkt 1 ustawy kombatanckiej. Z.Z. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając zaskarżonej decyzji, iż jest do niego krzywdząca. Podniósł ponadto ponownie, iż w okresie zatrudnienia w organach Milicji Obywatelskiej i Urzędzie Bezpieczeństwa wykonywał pracę nie mającą związku ze stosowaniem represji i prześladowań wobec innych osób, albowiem pracował jako kierowca i mechanik samochodowy. Orzekający w sprawie organ wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a w związku z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która w latach 1944 - 1956 pełniła służbę lub funkcję i była zatrudniona w strukturach Urzędu Bezpieczeństwa. Osoby, które uzyskały uprawnienia mocą dotychczasowych przepisów zostają ich pozbawione, bez względu na tytuł, z którego zostały one przyznane. Przy czym bez znaczenia jest charakter pełnionej służby, czy też zakres wykonywanych, w ramach zatrudnienia zadań. (vide: wyrok NSA z 11.10.2000 r. sygn. V SA 190/00 LEX nr 79354, uchwała 7 Sędziów NSA z 21.10.2002 OPS 2/02, ONSA 2003/2/41; wyrok NSA z 15.12.2000 r. syg. USA 735/00, LEX nr 79352). Jedynie w sytuacji, gdy zostaną przedłożone dowody, że do wskazanych służb osoba została skierowana przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje była zwerbowana w celu udzielenia pomocy, a więc spełnione zostaną przesłanki wskazane w art. 21 ust. 3 pkt 1 nie stosuje się powołanych przepisów o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że Z.Z. w okresie od 1 października 1947 r do 29 lutego 1956 r. pełnił służbę w organach Bezpieczeństwa Publicznego w Poznaniu, Sulęcinie i Zielonej Górze. Wynika to zarówno z życiorysu skarżącego z 06 maja 1983 r., deklaracji członkowskiej z 20 lipca 1983 r., jak i zaświadczenie Komendy Wojewódzkiej Policji w P. z dnia 03.01.2001 r. Sam skarżący faktu tego zresztą nie kwestionuje, lecz jedynie podnosi, iż w trakcie służby nie pracował w pionie śledczym, czy dochodzeniowym, ani też nikomu nie wyrządził żadnej krzywdy. Jednakże okoliczność ta nie ma, w świetle brzmienia art. 21 ust. 2 pkt 447 a znaczenia. Skarżący nie wykazał, aby do pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa został skierowany przez organizacje niepodległościowe, lub przez te organizacje był zwerbowany, w celu udzielenia im pomocy, a więc jedynej sytuacji, która uprawniałaby go do zachowania uprawnień kombatanckich. (o ile uprawnienia te przysługiwałyby mu na podstawie przepisów ustawy z 24.01.1991 r.). Mając na uwadze powyższe okoliczności należało skargę oddalić jako nieuzasadnioną - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ R.Batorowicz /-/ P.Miładowski TG