II SA/Po 414/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski /spr/ As. Sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2004 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2002r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Stankowski /-/ P.Miładowski TG Decyzją z dn. [...] grudnia 2001 Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając m.in. w oparciu o art. 156 § 1 i pkt 2, 157 § 1 i 158 § 1 kpa w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 z późn. zm. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 19 czerwca 1999 w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdu (Dz. U. nr 59 poz. 632 ze zm.) stwierdziło nieważność decyzji Starosty K. nr [...] z dn. [...] sierpnia 2001 r., którą dokonano rejestracji przyczepy marki SAM o numerze nadwozia [...], wydając dowód rejestracyjny serii [...]i tablice rejestracyjne nr [...]. Według ustaleń organu D. P. złożył wniosek o rejestrację przedmiotowego pojazdu przedkładając jako dowód własności akt notarialny o przekazaniu na jego rzecz ze strony rodziców gospodarstwa rolnego, nadto zaświadczenie stacji kontroli pojazdu o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz oświadczenie, że pojazd został mu przekazany bez dowodu rejestracyjnego. W oparciu o powyższe dokumenty Starosta K. wskazaną wyżej decyzją zarejestrował przyczepę wydając dowód rejestracyjny i tablicę rejestracyjną. Tymczasem zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym niezbędnym warunkiem dokonania rejestracji pojazdu jest przedłożenie ostatniego dowodu rejestracyjnego. Wyjątki przewidziane w omawianej ustawie nie mają bowiem w przedmiotowej sprawie zastosowania. Poza sporem było, że takiego dowodu rejestracyjnego przy rejestracji nie złożono, a zatem doszło do naruszenia w sposób rażący normy wynikającej z art. 72 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym, a nadto § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dn. 19 czerwca 1999 w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów. Prowadzi to stosownie do hipotezy art. 156 § 1 pkt 2 kpa do stwierdzenia nieważności decyzji z dn. [...] sierpnia 2001 o zarejestrowaniu pojazdu na nazwisko D. P. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł D. P. zarzucając wymienionemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Odwołujący argumentował, że zasadniczą podstawą przerejestrowania przyczepy było przeniesienie jej własności na jego rzecz łącznie z własnością gospodarstwa rolnego. Przedmiotowa przyczepa stanowiła składnik majątkowy przekazanego mu gospodarstwa rolnego. W tej sytuacji kwestionowana decyzja Starosty Kolskiego była prawidłowa. Nie dostarczenie organowi rejestrującemu uprzednio wydanego dowodu rejestracyjnego jest kwestią czysto techniczną tym więcej, że przedłożył zaświadczenie o zagubieniu tego dowodu. Kwestionowane rozstrzygnięcie uniemożliwia D. P. korzystanie z przyczepy zgodnie z jej przeznaczeniem i naraża na straty. Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] stycznia 2001 r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z [...] grudnia 2001 r. stwierdzającej nieważność przedmiotowej decyzji rejestracyjnej. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreślało, że Starosta K. określony stosownymi przepisami wymóg przedłożenia przy kolejnej rejestracji pojazdu ostatniego dowodu rejestracyjnego w sposób niedopuszczalny zastąpił oświadczeniem D. P., że pojazd został mu przekazany bez dowodu rejestracyjnego. Pomijając sprzeczność oświadczeń D. P., który raz twierdził, że pojazd przekazano mu bez dowodu rejestracyjnego, a później, że składał oświadczenie o zagubieniu tegoż dowodu, to według ustaleń organu dowód rejestracyjny przedmiotowego pojazdu istnieje i znajduje się w posiadaniu poprzedniego właściciela M. P. – ojca odwołującego się. Taki stan rzeczy utwierdza prawidłowość rozstrzygnięcia stwierdzającego nieważność rejestracji w dniu [...] sierpnia 2001 przedmiotowego pojazdu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. P. odwoływał się do argumentacji przywołanej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podkreślając, że jego ojciec utrudnia mu prowadzenie gospodarstwa rolnego uniemożliwiając korzystanie z przyczepy a zaskarżona decyzja prócz przywołanego art. 156 § 1 pkt 2 kpa narusza także jego prawa właścicielskie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Skargę wniesiono jeszcze pod rządami ustawy z dnia 11.5.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego. W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest pozbawiona uzasadnionych podstaw. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego aktu (wchodząca w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. nowela z 6 września 2001 Dz. U. nr 129 poz. 1444) rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego, jeśli pojazd był zarejestrowany. Z kolei w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego zamiast tego dokumentu należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący .... potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, a niezbędne do rejestracji. Z powyższego wynika, że przerejestrowanie pojazdu uprzednio już zarejestrowanego w Polsce każdorazowo wymaga przedłożenia dowodu rejestracyjnego. Wyjątek dotyczy zagubienia tego dokumentu, ale rejestracji wówczas dokonuje się nie w oparciu o oświadczenie zainteresowanego zarejestrowaniu nowego nabywcy, lecz na zaświadczeniu wystawionym przez właściwe organy rejestrujące. W istocie niespornym w tej sprawie było, że dowód rejestracyjny wystawiony na poprzedniego właściciela przyczepy – M. P. nie zaginął. Z akt administracyjnych wynika, że M. P. – ojciec skarżącego odmawiał względnie nadal odmawia wydania tego dokumentu stronie, że w tej sprawie toczą się zarówno postępowania karne jak i cywilne. Kwestie jednak własnościowe dla rozstrzygnięcia w tej sprawie nie miały decydującego znaczenia choćby z tego powodu, że powodem stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego przyczepy wystawionego na rzecz skarżącego było nie przedłożenie wymaganego przepisem dowodu rejestracyjnego przyczepy o numerze rejestracyjnym [...]. Obowiązek dołączenia dowodu rejestracyjnego, jeśli pojazd był już zarejestrowany przewidywał także wydany na podstawie delegacji ustawowej zawartej w artykułach 72 ustęp 3 i 76 ustęp 1 pkt 1 omawianej ustawy z 20 czerwca 1997, § 2 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dn. 19 czerwca 1999 w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów. Jakkolwiek przepis ten dopuszczał również wyjątki to nie miały one zastosowania w okolicznościach ujawnionych w tej sprawie. W przedstawionym zatem stanie zarejestrowanie przedmiotowej przyczepy decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 roku nr [...] nastąpiło z rażącym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Stanowi to wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności omawianego aktu, tak jak to niewadliwie orzekło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z akt administracyjnych nie wynika, by rejestracja pojazdu na rzecz M. P. zawierała wady, które mogłyby ją wyeliminować z porządku prawnego. Na tą okoliczność skarżący nawet nie wskazuje. W tych okolicznościach gdyby podzielić pogląd skarżącego, że rejestracja pojazdu na jego wniosek jest zgodna z prawem, to w istocie w obrocie prawnym funkcjonowałyby dwa ważne dowody rejestracyjne na ten sam pojazd. Wadliwość takiego rozwiązania oczywiście sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym i zasadami racjonalnego działania oraz z tak zwanym zdrowym rozsądkiem nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. W tej sytuacji wyeliminowanie dowodu rejestracyjnego wydanego z naruszeniem przepisów prawa było uzasadnione. Zatem przyjąć należy, iż skarżący nie wykazał skutecznie braku legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia, co prowadzi w myśl przywołanych wyżej regulacji a także art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) do oddalenia skargi. Niejako na marginesie zauważyć należy, że legalność decyzji rejestracyjnych pozostałego sprzętu, który zdaniem skarżącego przeszedł na jego własność z uwagi na przejęcie gospodarstwa rolnego została w toku innych postępowań administracyjnych wzruszona w trybie wznowienia postępowania. W tych sprawach Sąd Administracyjny rozpoznając skargi D. P. w sprawach o sygnaturach akt 4/II SA/Po 119/04, 4/II SA/Po 120/04 rozstrzygnięcia organu administracji publicznej uchylił generalnie z powodu zastosowania niewłaściwego trybu. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Stankowski /-/ P.Miładowski TG