II SA/Po 416/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA W. Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018 r. , Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest przy tym spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być natomiast realna i poparta rzeczowymi dowodami źródłowymi. Strona na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązana jest zatem skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazanie szkody bez jej uprawdopodobnienia uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku (por.: postanowienie NSA z 20 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1866/15; dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślić należy, że wykonanie nałożonego na skarżącego obowiązku, tj. skierowana na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie skutkuje ryzykiem powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, dokonanie tej czynności nie jest przymusowe. Mając na względzie przywołane okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został przez skarżącą dostatecznie uzasadniony, a charakter zaskarżonego aktu nie wskazuje, aby mógł on wywołać negatywne dla skarżącej skutki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd działając na zasadzie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. /-/ W. Batorowicz