II SA/Po 417/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia (...) Nr (...), II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę (...),- (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Wnioskiem z dnia (...) sierpnia 2009 r. W. K. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy W. z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu hodowlanego na działce nr (...) położonej w R., gmina W. Pismem z dnia (...) września 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy W., na podstawie art. 53 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnienie załączonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej budowy zbiornika wodnego. Datowanym na ten sam dzień pismem, Burmistrz zwrócił się o uzgodnienie przedmiotowego przedsięwzięcia przez Starostę Powiatowego w S. Starosta S., postanowieniem z dnia (...) października 2009 r., uzgodnił pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na stawu wodnego na działce nr (...) położonej w R., gmina W.. Pismem z dnia (...) października 2009 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, w nawiązaniu do pisma Burmistrza z dnia (...) września 2009 r., wniósł o uzupełnienie informacji dotyczącej przedmiotowego przedsięwzięcia. Jak podkreślono działka o nr (...) położona w R., gmina W., znajduje się w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000. Stąd też, w opinii organu, niezbędne stało się rozważenie, czy zgodnie z art. 96 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) planowana inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Burmistrz Miasta i Gminy W. postanowieniem z dnia (...) października 2009 r. nałożył na wnioskodawcę obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Poznaniu karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, postanowieniem z dnia (...) listopada 2009 r., na podstawie art. 97 ust. 3 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, nałożył na W. K. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie zbiornika wodnego na działce nr (...) obręb R., gmina W.; przedłożenia w dwóch egzemplarzach wraz z ich zapisem w formie elektronicznej na informatycznych nośnikach danych, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 oraz ustalenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko poprzez wskazanie szczegółowej analizy oddziaływania inwestycji na siedliska przyrodnicze oraz gatunki roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar mający znaczenie dla Wspólnoty (projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk Natura 2000, zatwierdzony przez Komisję Europejską), a także na obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, że planowana inwestycja znajduje się w sąsiedztwie Jeziora R., na terenie torfowisk, na których rozwinęła się akumulacja bagienna w postaci torfów niskich powstałych z turzyc i mchów brunatnych. Planowany zbiornik ma być zasilany z wód gruntowych, co może spowodować zmiany stosunków wodnych na przedmiotowym terenie, a w konsekwencji osuszenie części torfowiska. Pismem z dnia (...) marca 2010 r. W. K. przedłożył dwa egzemplarze raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wraz z zapisem w formie elektronicznej. Datowanymi na dzień (...) marca oraz (...) maja 2010 r. pismami Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia przedłożonego raportu o następujące elementy: opis planowanego przedsięwzięcia obejmujący w szczególności: parametry planowanego zbiornika, zakres i termin prac budowlanych, opis planowanej hodowli ryb; przewidywaną ilość i rodzaj wprowadzanych do wód gruntowych biogenów, powstałych w wyniku hodowli ryb; wyszczególnienie, które z gatunków roślin i zwierząt, a także jakie typy siedlisk wymienionych w raporcie występują w zasięgu oddziaływania przedmiotowej inwestycji; opis wpływu planowanej inwestycji na chronione gatunki zwierząt, roślin, a także siedliska znajdujące się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, z określeniem. czy będzie to wpływ znacząco negatywny; propozycje środków minimalizujących ewentualny negatywny wpływ na chronione gatunki zwierząt, roślin, a także siedliska znajdujące się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, na etapie realizacji przedsięwzięcia; opis zastosowanych metod badań i prognozowania wpływu inwestycji na obszary Natura 2000; wykaz i lokalizację na mapie siedlisk przyrodniczych znajdujących się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem użytku ekologicznego "A", na którym obecność gatunków: rosiczka okrągłolistna i żurawina błotna świadczy najprawdopodobniej o obecności siedliska przyrodniczego Torfowiska przejściowe i trzęsawiska oraz opis wpływu planowanej inwestycji na te siedliska, z określeniem, czy będzie to wpływ znacząco negatywny; przesłanki, na podstawie których autor raportu analizując oddziaływanie inwestycji na poszczególne komponenty środowiska narażone na oddziaływanie związane z realizacją przedsięwzięcia przyznał punkty, świadczące o małym lub średnim wpływie na te komponenty, mając na uwadze, że analiza treści raportu prowadzi do innych wniosków oraz uzasadnienie przypisanych wartości punktowych, w odniesieniu do treści raportu. Postanowieniem z dnia (...) lipca 2010 r., nr (...), Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, na podstawie art. 98 ust. 1, 3, 7 i 8 oraz art. 99 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, odmówił uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zbiornika wodnego na działce nr (...), obręb R., gmina W., w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000. Zdaniem organu z raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż planowany zbiornik wodny przeznaczony będzie do ekologicznej hodowli ryb karpiowych na łączną obsadę 750 szt./ha. Przedmiotowy staw zasilany będzie wodami gruntowymi i będzie miał charakter bezodpływowy, a wysokość lustra wody będzie zależała od wahania poziomu lustra wód gruntowy. Wybierany w trakcie realizacji inwestycji torf będzie wywożony poza teren realizacji inwestycji, a następnie przekazywany innemu odbiorcy. Jak podkreślono obszar planowanej inwestycji pokryty jest przede wszystkim roślinnością siedlisk podmokłych i obejmuje siedlisko przyrodnicze Torfowiska przejściowe i trzęsawiska, będące przedmiotem ochrony obszaru Natura 2000 , a także łąki, olsy. szuwary oraz las sosnowy, stanowiące miejsca gniazdowania lub żerowania gatunków ptaków będących przedmiotem obszaru Natura 2000. Natomiast od strony południowej i zachodniej teren przedmiotowej inwestycji graniczy bezpośrednio z użytkiem ekologicznym "B", stanowiącym kompleks gruntów z roślinnością bagienno-łąkową, natomiast od północy i wschodu z łąkami trwałymi oraz nieużytkami. W trakcie prowadzenia prac budowlanych, które przewidziano na 2 lata, powstanie lokalny lej depresyjny przyczyniający się do osuszenia okolicznych pokładów torfów, co może przyczynić się do ich murszenia i w dalszej kolejności użyźnienia siedlisk w wyniku rozkładu materii organicznej. Cenne zbiorowiska wodne i bagienne będą także zagrożone zmianami chemicznymi oraz eutrofizacja wód wynikającymi z hodowli ryb. Ponadto użytkowanie planowanego zbiornika wodnego może przyczynić się do obniżenia zwierciadła wód gruntowych, co w dłuższej perspektywie czasowej może spowodować pogorszenie stanu ochrony okolicznych siedlisk przyrodniczych, zwłaszcza torfowisk przejściowych, będących przedmiotem ochrony obszaru Natura 2000. Może to również przyczynić się do zmian w strukturze roślinności sąsiadującego użytku ekologicznego. poprzez zanik występujących tam zbiorowisk roślinnych torfowisk przejściowych na rzecz szuwarów. Również prace budowlane spowodują płoszenie gniazdujących i żerujących w okolicy ptaków. natomiast w wyniku obniżenia poziomu wody może dojść do zniszczenia miejsc lęgowych oraz miejsc żerowania gatunków ptaków stanowiących przedmiot ochrony obszaru Natura 2000. Stąd, zdaniem organu, planowane przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na gatunki roślin i zwierząt oraz siedliska, dla ochrony których utworzone zostały obszary Natura 2000, zaś zaproponowane przez inwestora działania minimalizujące nie zapewnią ograniczenia negatywnego wpływu planowanej inwestycji na te elementy środowiska przyrodniczego. które znajdują się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia. Decyzją z dnia (...) września 2010 r., nr (...), Burmistrz Miasta i Gminy W., na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) oraz art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu hodowlanego na działce nr (...) położonej w R., gmina W. W opinii organu brak uzgodnienia inwestycji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska spowodował niemożność pozytywnego rozpoznania wniosku w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. K. argumentując, że jego wniosek dotyczył ekologicznej hodowli ryb karpiowatych. Skala całego przedsięwzięcia, wynosząca 2 ha, stanowi zaledwie 0,07% terenu Natura 2000, i nie może na niego negatywnie oddziaływać. Skarżący podważył argumentację Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, co do negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji, gdyż w jego opinii zrealizowanie inwestycji przez stopniowe wykopanie 2 ha stawów rybnych oraz ich późniejsza eksploatacja nie przyczyni się do zaburzenia stosunków wodnych w okolicy. Wykopywanie stawów rozłożone na dwa lata przyczyni się bowiem do zabezpieczenia terenu przed powstaniem "leja depresyjnego". Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia (...) lutego 2011 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W.. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie powtórzono dotychczasowy przebieg postępowania a następnie wskazano, że pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego było w przedmiotowej sprawie uzależnione od uzyskania pozytywnych uzgodnień z organami, o jakich mowa w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a więc w tym i z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Odmowa uzgodnienia stanowiska, wiążąca organ prowadzący postępowanie, powoduje tym samym, że niemożliwe stało się wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Stąd też za nietrafne uznać należało argumenty podniesione w odwołaniu. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. K., reprezentowany przez radcę prawnego R. M,, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W jego opinii organ II instancji dopuścił się naruszenia art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, art. 32 Konstytucji poprzez ograniczenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej oraz naruszenie art. 107 § 3 kpa. W treści skargi podtrzymano argumenty zawarte w treści odwołania od decyzji organu I instancji dotyczące niewielkiego obszaru oddziaływania inwestycji na obszar Natura 2000 i braku jej niekorzystnych skutków dla środowiska naturalnego. W dalszej części skargi wskazano, że "organy orzekające w niniejszej sprawi wbrew wymogom określonym w art. 56 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odmówiły lokalizacji inwestycji celu publicznego, pomimo, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi". Zdaniem skarżącego brak jest bowiem przepisów, które kolidowałyby z planowaną inwestycją. Dodatkowo podniesiono, że w tej samej miejscowości uzgodniono warunki realizacji budowy stawu wodnego i wydano decyzję o warunkach zabudowy dla takiej samej inwestycji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Kolegium podkreśliło, iż sprawa została rozpatrzona w granicach wniosku skarżącego. Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 15 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy decyzję o warunkach zabudowy na tym samym terenie i wskazującą na pozytywne uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia. Dodatkowo pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut niekonstytutywności przepisów ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie uzgodnienieniowe wydane w ramach art. 98 powyższej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony. Przedmiotem sprawy administracyjnej w rozpatrywanym przypadku była odmowa ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji oznaczonej przez skarżącego w złożonym wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr (...) położonej w R., gmina W. jako "budowa stawu hodowlanego". Zważyć należy, iż z treści wniosku nie wynikało, jaki będzie charakter i zakres planowanej inwestycji oraz czy i w jakim stopniu inwestycja ta może wpływać na środowisko. Wraz z wnioskiem inwestor nie przedłożył także decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Jak wynika z przebiegu przedmiotowego postępowania, pełną informacje o oddziaływaniu inwestycji na środowisko organ I instancji uzyskał dopiero z uzasadnienia postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) lipca 2010 r. o odmowie uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zbiornika wodnego na przedmiotowej działce, w zakresie oddziaływania tego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. W uzasadnieniu wskazanego postanowienia m.in. podano, iż budowa zbiornika wodnego polegać będzie na wybraniu torfu, a sama inwestycja planowana jest na obszarze Natura 2000. Zgodnie z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003. Nr 80 poz. 717 ze zm., dalej w skrócie "ustawa o p.z.p."), zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych oraz zmiana zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, a nie ma charakteru tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku, wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Decyzje o warunkach zabudowy wydaje, za wyjątkiem terenów zamkniętych, wójt, burmistrz albo prezydenta miasta, po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4. Zgodnie z tym przepisem w odniesieniu do obszarów innych, aniżeli obszary parku narodowego i jego otuliny, a objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, nałożony został obowiązek uzgodnienia decyzji z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 53 ust. 4 pkt 8). Jednocześnie, obowiązek uzgodnienia decyzji z tym organem został wyłączony w przypadku inwestycji, dla których przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199 poz. 1227), w trakcie której uzgodniono realizację przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 53 ust. 5b). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w punktach 1-5 tego przepisu. Warunkiem wydania decyzji o warunkach zabudowy jest, zgodnie z pkt 5 ust. 1 art. 61, zgodność tej decyzji z przepisami odrębnymi. Ponieważ w toku postępowania uzgodnieniowego przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska ustalono, iż realizacja planowanej przez skarżącego inwestycji – budowa stawu hodowlanego, będzie miała miejsce na obszarze objętym ochroną NATURA 2000, a do zrealizowania inwestycji konieczne będzie wybranie torfu z obszaru prawnie chronionego, obowiązkiem organu I instancji było dokonanie oceny, czy decyzja jest zgodna przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Przepis art. 71 tej ustawy nakłada bowiem obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponieważ wydobywanie kopalin na terenie obszarów objętych formami ochrony przyrody na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z §3 pkt 40 a obowiązującego w dacie złożenia wniosku rozporządzenia rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257 poz. 2573 ze zm.), na inwestorze ciążył obowiązek przedłożenia organowi I instancji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 tej ustawy wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydawanej na podstawie przepisów ustawy o p.z.p., a zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie takiej decyzji. W tym miejscu wskazać należy, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter sui generis "rozstrzygnięcia wstępnego" względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i pełni wobec niego w istocie funkcję prejudycjalną. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego są określone w art. 56 ust. 9 Prawa ochrony środowiska, zgodnie z którym taka decyzja wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 96 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach "środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia" nie mogą być na dalszych etapach procesu inwestycyjnego modyfikowane, a decyzja o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań i tym samym wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia przesądza de facto o braku możliwości realizacji danego przedsięwzięcia w danym miejscu, czasie i na proponowanych warunkach (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r. sygn. II OSK 821/08 Lex nr 531828). W realiach niniejszej sprawy skarżący decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do wniosku o ustalenie warunków zabudowy nie załączył. Skoro obowiązek uprzedniego uzyskania takiej decyzji stanowi niezbędny warunek rozpatrzenia sprawy o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia, obowiązkiem organu I instancji było wezwanie skarżącego do przedłożenia takiej decyzji oraz zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy do czasu wykonania powyższego zobowiązania. Wskazać nadto należy, iż postępowanie w sprawie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu toczy się wg przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 52 ust. 2 ustawy o p.z.p. określa wymaganą treść wniosku, braki w treści wniosku, obejmujące sprawy wskazane w wyżej wymienionych przepisach, usuwa się w sposób uregulowany w art. 64 § 2 kpa. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących braku możliwości zaskarżenia przez skarżącego negatywnego dla niego postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, wskazać należy, iż powyższe wynika z zastosowanej w tym przypadku procedury określonej przepisami art. 98 ust. 1, 3, 7 i 8 oraz art. 99 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Podkreślenia wymaga, iż wyłączenie zastosowania przepisów art. 106 § 3, 5 i 6 kpa w przypadku tej procedury było działaniem ustawodawcy, negatywnie ocenianym przez komentatorów ustawy w aspekcie jego zgodności z Konstytucją RP. W realiach przedmiotowej sprawy podnoszona przez skarżącego niekonstytucyjność tych regulacji nie może jednakże prowadzić do wystąpienia przez Sąd z zapytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, bowiem przy orzekaniu w rozpoznawanej sprawie kwestia konstytucyjności zastosowanych regulacji nie odgrywała żadnego znaczenia. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, iż kwestia poddania stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kontroli instancyjnej powinna zostać rozstrzygnięta na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, której konieczność uzyskania w tym przypadku nie budzi wątpliwości Sądu. To w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach skarżący będzie miał zapewnioną ochronę swoich praw poprzez możliwość poddania negatywnego stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kontroli instancyjnej, a w końcowym etapie kontroli sądowoadministracyjnej. Wskazać także należy, iż przyjęty przez organ I instancji sposób procedowania złożonego wniosku o ustalenie warunków zabudowy w zakresie oceny zgodności planowanej inwestycji z przepisami o ochronie środowiska był konsekwencją niepełnej informacji zawartych w złożonym przez skarżącego wniosku. Okoliczność ta jednakże nie zwalniała organu I instancji z obowiązku oceny tego wniosku w aspekcie wymogów określonych przepisami ustawy o p.z.p. oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko W ocenie Sądu stwierdzone uchybienia wyczerpują naruszenie norm prawa materialnego oraz procesowego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd orzec należało jak w pkt I sentencji wyroku. mając na względzie także art. 135 tej ustawy. Charakter stwierdzonych uchybień zwalnia jednocześnie Sąd z obowiązku wyczerpującego ustosunkowania się do wszystkich zarzutów skargi. Odnosząc się do podnoszonego przez stronę skarżącą znikomego wpływu inwestycji na obszar chroniony NATURA 2000 Sąd jednakże wskazuje, iż zgodnie z art. 6 ust. 3 Dyrektywy 92/43 w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, ocena wystąpienia potencjalnego zagrożenia oddziaływania inwestycji na dany teren jest okolicznością wystarczającą dla negatywnej oceny danej inwestycji w aspekcie możliwości jej realizacji (por. wyrok ETS z 10 stycznia 2006 r. C-98/03 Lex nr 226059). Marginalnie Sąd także wskazuje, że niezasadny jest podniesiony na rozprawie zarzut pełnomocnika skarżącego odnośnie wydania dla tego samego obszaru decyzji pozytywnej o ustaleniu warunków zabudowy, bowiem z przedłożonego dokumentu wynika, że decyzja ta dotyczy innej inwestycji – budowy siedliska. Ponownie orzekając organ administracji winien mieć na względzie poczynione rozważania i zobowiązać inwestora do dostarczenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a następnie zawiesić postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. Dopiero po uzyskaniu takiej decyzji możliwe będzie zbadanie dopuszczalności planowanej inwestycji w zakresie warunków o jakich stanowi wspomniany wyżej art. 61 ustawy o p.z.p. O kosztach i o wykonalności wyroku orzeczono w oparciu o przepisy art. 200 i 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.