II SA/Po 419/13

Dnia 5 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi K. . na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012r nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 129 § 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2005 r. nr 78, poz. 682 ze zm.), dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. B. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2012 r. nr [...], którą nakazano K. B. właścicielowi działki nr [...] położonej w S. wykonanie urządzenia zabezpieczającego przed spływem wód opadowych w formie ścieku z elementów prefabrykowanych wzdłuż granicy działek nr [...] usytuowania wylotu ścieku w sąsiedztwie ujścia rurociągu 0 600 do rowu otwartego oraz doprowadzenie do studzienki na rurociągu 0 600 w km 1+00, oczyszczenia studni usytuowanej na istniejącym rurociągu 0 600 w km 1+00 oraz prowadzącego do niej kolektora odwadniającego działkę [...], umocnienia skarpy rowu w otoczeniu ujścia ścieku, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepis art. 134 k.p.a. stanowi zaś, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając na względzie powołane przepisy organ odwoławczy uznał, że odwołanie K. B. nie zostało wniesione z zachowaniem 14-dniowego terminu. Strona otrzymała bowiem decyzję organu I instancji w dniu 17 lipca 2012 r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 31 lipca 2012 r. Tymczasem przedmiotowe odwołanie zostało złożone w Kancelarii Urzędu Miasta i Gminy S. w dniu 1 sierpnia 2012 r., tj. 1 dzień po upływie terminu. W związku z powyższym, zważywszy również na fakt, że wraz z odwołaniem strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. K. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Podniósł, iż jego uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło na skutek nieścisłości w datach odbioru decyzji i wydania decyzji. Wskazał, że pismo zaadresowane do skarżącego przyniósł do jego domu goniec z Urzędu Miasta i Gminy, które pod nieobecność skarżącego odebrała jego siostra. W tym czasie skarżący przebywał kilka dni poza domem. Po powrocie – jak twierdzi – siostra przekazała mu korespondencję, lecz nie potrafiła określić, w jakim dniu odebrała pismo, na kopercie zaś nie widniała data. Skarżący wyjaśnił, że po otwarciu przesyłki okazało się, że decyzja była datowana na 18 lipca 2012 r. i w związku z tym był przekonany, że datę doręczenia korespondencji stanowi data 18 lipca 2012 r. bądź późniejsza. Dlatego wnosząc odwołanie 1 sierpnia 2012 r. był przekonany, że wnosi się w czternastym dniu terminu. Do skargi skarżący załączył kopię decyzji organu opatrzoną datą wydania 18 lipca 2012 r. W odpowiedzi SKO w P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Na skutek wezwania Sądu skarżący przedłożył oryginał wskazanej wyżej decyzji, na której widnieje data pisana ręcznie 18 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. Podstawą stwierdzenia przez SKO w P. zaskarżonym postanowieniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania był przepis art. 134 k.p.a. Stanowi on, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis art. 129 § 2 k.p.a. określa zaś, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że skarżący uchybił 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania, jednocześnie zaś wnosząc odwołanie nie złożył wniosku o przywrócenie do jego wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika niezbicie, że decyzja organu I instancji – Burmistrza Miasta i Gminy S. została wydana w dniu [...] 2012 r. i następnie doręczona stronom w dniach 16 i 17 lipca 2012 r. Wobec skarżącego, na skutek jego nieobecności w miejscu zamieszkania zastosowano przy doręczeniu przepis art. 43 k.p.a. doręczając decyzję w dniu 17 lipca 2012 r. dorosłemu domownikowi (jak wskazał sam skarżący – jego siostrze). Zgodnie z powołanym w zdaniu poprzednim przepisem w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2012 r. (sygn. akt II OSK 2070/12, Lex nr 1121199), zgodnie z którym z treści przepisu art. 43 k.p.a. nie wynika, że norma prawna w nim zawarta wymaga, aby "podjęcie się oddania pisma adresatowi" miało formułę wyraźnego oświadczenia, z którego treści wynika zgoda odbiorcy na przyjęcie pisma i zobowiązanie do osobistego oddania go adresatowi. Skoro więc skarżący nie kwestionuje, że przesyłkę odebrał dorosły domownik, który podjął się oddania przesyłki adresatowi (skarżącemu) to brak jest podstaw do kwestionowania tejże okoliczności. W związku z tym należało przyjąć, że doręczenie decyzji nastąpiło w dacie 17 lipca 2012 r. Zważywszy zaś, że skarżący wniósł odwołanie w dniu 1 sierpnia 2012 r., co jest bezsporne, prawidłowo Kolegium stwierdziło, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. W rezultacie słusznie orzekło na podstawie art. 134 k.p.a. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Trzeba bowiem pamiętać, że w sytuacji, gdy strona wniosła odwołanie po terminie, organ nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 61/12, Lex nr 1138600). Odnosząc się zaś do zarzutów skargi, wskazać należy, że dołączony do akt sprawy, a przedłożony przez skarżącego oryginał decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. nr [...], datowany na dzień 18 lipca 2012 r. budzi uzasadnione zastrzeżenia z kilku powodów. Po pierwsze znajdująca się w aktach sprawy decyzja ma datę 16 lipca 2012 r. Po wtóre doręczenia tej decyzji wszystkim stronom postępowania nastąpiło w dniach 16 i 17 lipca 2012 r., a więc przed datą kiedy rzekomo – jak twierdzi skarżący - została wydana decyzja przez Burmistrza S.. Po trzecie, ręczny zapis dnia "18" lipca 2012 r. na tejże decyzji budzi pewne wątpliwości Sadu. Z odwrotu przedłożonego przez skarżącego egzemplarza decyzji wynika, że niewykluczone, iż figurowała na niej data 16 lipca 2012 r. W związku z powyższym Sąd nie miał podstaw, by kwestionować ustaleń SKO w P. co do daty wydania decyzji przez organ I instancji, której egzemplarz został dołączony do akt sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.