II SA/Po 42/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Popowska Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Protokolant: referent stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi E.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpłatności rodziców za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo – wychowawczej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję działającego z upoważnienia starosty Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie dnia [...] nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej E.J. kwotę 14 (czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie mogą być wykonane. /-/M.Bohdanowicz /-/P.Miładowski /-/B.Popowska 4/II SA/Po 42/03 U Z A S A D N I E N I E Działający z upoważnienia Starosty Kierownik Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie decyzją z [...] Nr [...] ustalił dla Pani E.J. opłatę za pobyt dziecka K.C. w Młodzieżowym Ośrodku wychowawczym od 1 listopada 2002 r. do 30 czerwca 2003 r. w kwocie 345,90 zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji wskazywano, że rodzice ponoszą odpłatność za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo - wychowawczej zgodnie z art. 33 k ust. 4 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 64 poz. 414 ze zm.) do wysokości wydatków bieżących ponoszonych na jego utrzymanie. Wydatki bieżące o których wyżej mowa wynoszą 1.729,54 zł miesięcznie. Nadto w myśl uchwały nr [...] Rady Powiatu z dnia [...] w sprawie zasad częściowego lub całkowitego zwalniania rodziców z opłat za pobyt dzieci w placówkach opiekuńczo – wychowawczych, rodzice mogą być zwolnienie z opłat. Częściowe lub całkowite zwolnienie z opłat jest uzależnione od przypadającego dochodu na osobę w rodzinie w relacji do przyjmowanego według wskazań z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej tak zwanego kryterium dochodowego. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, że dochód na osobę w rodzinie E.J. wynosi 585 zł. Jest on wyższy od 120 % W dochodu o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy zgodnie z postanowieniami przywołanej wyżej uchwały wysokość odpłatności za pobyt dziecka wynosi 20 % wysokości wydatków bieżących ponoszonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo – wychowawczej. Owe 20 % wynosi w tym przypadku orzeczona w decyzji kwota 345,90 zł. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E.J. wnosząc o całkowite zwolnienie z opłaty. Odwołująca argumentowała, iż orzeczona kwota jest za wysoka do jej sytuacji majątkowej, że jedyną osobą pracującą jest ojczym córki K. który od kilku miesięcy leczy się w Instytucie Chorób Tropikalnych. E.J. wskazywała nadto na trudną sytuację rodzinną i kłopoty z jej zdrowiem. Rozpoznając Odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia [...] Nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Według organu odwoławczego rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne jest prawidłowe. \Według ustaleń organu E.J. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z K.J. oraz dwójką dzieci a łączny miesięczny dochód rodziny stanowi kwota 2.340 zł. tj. 585 zł na osobę w rodzinie. Kryterium dochodowe wyliczone w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej wynosi 1.300 zł, co odpowiada kwocie 325 zł na osobę w rodzinie. Zgodnie z art. 33 k ust. 7 ustawy o pomocy społecznej rada powiatu określa w drodze uchwały zasady częściowego lub całkowitego zwolnienia rodziców z opłat. Rada Powiatu w uchwale [...] ustaliła takie zasady i według jej postanowień w przypadku gdy dochód na osobę w rodzinie mieści się w przedziela 160-180 % kryterium dochodowego, to odpłatność za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo – wychowawczej wynosi 20 % wydatków bieżących ponoszonych na jego utrzymanie. Dochód 585 zł na osobę w rodzinie odpowiada 180 % kryterium dochodowego, a zatem opłata ustalona w rozstrzygnięciu Starosty w kwocie 335,90 zł odpowiada prawu. Skargę na powyższą decyzję wniosła E.J. która przytaczając argumentację przywołaną już w odwołaniu wskazywała, że obciążenie kosztami pobytu dziecka tylko matkę jest krzywdzące, że ojciec biologiczny dziecka nie płaci alimentów, że ciężar utrzymania córki w istocie ponosi ojczym dziecka mimo, że w małżeństwie skarżącej z K.J. istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga ma uzasadnione podstawy. Organy obu instancji niewadliwie wskazując podstawy prawne rozstrzygnięcia pominęły jednak istotną regulację przywołanej w uzasadnieniach obu rozstrzygnięć uchwały, a mianowicie treści jej § 4. Otóż zgodnie z nim Starosta Powiatu lub z jego upoważnienia Kierownik Centrum Pomocy Rodzinie może na wniosek rodziców lub z urzędu zwolnić rodziców częściowo lub całkowicie z opłat w przypadku gdy pobieranie opłat zagrażało by jej egzystencji pomimo spełnienia warunku wymaganego dochodu. Tymczasem skarżąca już w odwołaniu na te elementy wskazywała wnosząc o całkowite zwolnienie od opłat za pobyt córki K. w Młodzieżowym Ośrodku Opiekuńczo – wychowawczym. Mimo to organ odwoławczy nie odniósł się do tej części argumentacji skarżącej, czym naruszył w sposób oczywisty podstawowe zasady procedowania administracyjnego w tym art. 7, 10, 77 i 107 § 3 kpa. Już to uchybienie ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zważyć przy tym należy, że okoliczności ujętych w § 4 uchwały nr [...] Rady Powiatu z dnia [...] nie były poddane analizie także przez organ I instancji podobnie jak stosunki majątkowe małżeńskie w rodzinie skarżącej. Taki stan rzeczy prowadzi po myśli art. 135 procedury sądowo – administracyjnej do konieczności wzruszenia także decyzji pierwszoinstancyjnej. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a zgodnie z art. 152 omawianej ustawy określono, że zaskarżona decyzja oraz ją poprzedzająca nie mogą być wykonane. /-/P.Miładowski /-/B.Popowska /-/ M.Bohdanowicz KB/