II SA/Po 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2010 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga W dniu 4 stycznia 2010r. W. G. reprezentowany przez adwokata W.B. wniósł skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego w lokalu nr [...] na os. [...] w P . W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Powołując się na treść postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2007r. sygn. akt II SA/Sz 777/07) wskazano, że skarżący nie należy do osób młodych, pracuje poza miejscem zameldowania i wykonanie decyzji o wymeldowaniu może pozbawić go możliwości posiadania konta w banku, zaciągania kredytów, a także udziału w wyborach powszechnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał okoliczności, które uzasadniałyby wydanie takiego rozstrzygnięcia. Ograniczył się jedynie do powołania na motywy zawarte w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2007r. sygn. akt II SA/Sz 777/07). Nie uwzględnił przy tym faktu, że postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2007r. sygn. akt II OZ 1303/07 (dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a tym samym upadła argumentacja w nim zawarta. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2008r. sygn. akt II SA/Sz (również: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) odmówił w cytowanej sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o wymeldowaniu, uznając, że sam fakt powołania się w uzasadnieniu wniosku na podeszły wiek oraz fakt, iż brak zameldowania na pobyt stały pozbawi skarżącego prawa posiadania konta w banku, na które otrzymuje emeryturę, możliwości zaciągania kredytów czy też udziału w wyborach jest niewystarczający, bowiem nie konkretyzuje, w czym miałaby się wyrażać szkoda oraz jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny. Co istotne postanowienie to zostało poddane kontroli instancyjnej, wskutek czego postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008r. sygn. akt II OZ 584/08 (dostępne na stronie internetowej jak wyżej) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, przyjmując, iż skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślono, że wymeldowanie jako stwierdzające jedynie pewien stan faktyczny nie może co do zasady spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a, a tylko taka podstawa mogłaby stanowić przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Celem decyzji o wymeldowaniu jest doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji, ma więc ona charakter ewidencyjny i służy jedynie aktualizacji i doprowadzenia do zgodności pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem zameldowania. Decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, tym samym nie może spowodować negatywnych skutków powołanych we wniosku o wstrzymaniu jej wykonania. Nie powoduje też, że skarżący nie może przebywać w lokalu, z którego został wymeldowany. Potwierdza jedynie, że stałe miejsce pobytu osoby, niezależnie od przyczyn zmiany tego miejsca, jest inne niż dotychczas. Ponadto zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) zameldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych o miejscu pobytu oznaczonej osoby. Tym samym odmowa wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu nie pozbawia skarżącego posiadania konta bankowego, możliwości zaciągnięcia kredytu, czy też udziału w wyborach. Tutejszy Sąd w całości podziela powyższe wywody Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w powołanym postanowieniu z dnia 5 czerwca 2008r. Na marginesie dodać trzeba, że skarżący w uzasadnieniu wniosku nie wykazał w żaden sposób, dlaczego decyzja o wymeldowaniu rodzi niebezpieczeństwo pozbawienia go możliwości posiadania konta w banku, zaciągania kredytów, a także udziału w wyborach powszechnych. W szczególności nie wykazał, by powszechnie obowiązujące przepisy prawa uzależniały założenie konta w banku, udzielenie kredytu lub udział w wyborach od posiadania zameldowania na pobyt stały. Skoro więc brak jest przesłanek z art. 61 § 3 p. p. s. a. warunkujących możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga