II SA/Po 42/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Sądu z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie ze skargi Andrzeja K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego; postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ W. Batorowicz Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2012 r. Sąd oddalił skargę A. K. wniesioną w niniejszej sprawie. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżącego został doręczony mu w dniu 23 lipca 2012 r. (k. 36 akt sądowych). Na skutek wniosku skarżącego z dnia 22 sierpnia 2012 r. postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W dniu 6 listopada 2012 r. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Poznaniu pełnomocnik skarżącego z urzędu w osobie adwokata A. I. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 5 czerwca 2012 r., żądając uchylenia zaskarżonego wyroku oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej, nieopłaconych ani w części według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Zaznaczył, że w dniu 10 października 2012 r. został zawiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego. W dniu 30 października 2012 r. zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie Sądu. Wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływa z dniem 10 listopada 2012 r., a zatem został dochowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę kasacyjną wniesioną w dniu 6 listopada 2012 r. należało jako spóźnioną odrzucić. Zważyć należy, że zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.)., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie. Zważywszy, iż wyrok Sądu z dnia 5 czerwca 2012 r. został doręczony skarżącemu w dniu 23 lipca 2012 r., zaś skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł w dniu 6 listopada 2012 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, należało na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zaznaczyć należy, iż postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sytuacja taka nie sytuuje strony chcącej skorzystać z prawa pomocy w gorszej, niekorzystnej pozycji, ani nie pozbawia strony konstytucyjnego prawa do sądu. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu jest bowiem takim samym pełnomocnikiem, jak pełnomocnik z wyboru, zaś jedyną różnicą jest zwolnienie strony z obowiązku ponoszenia kosztów związanych z jego ustanowieniem. Natomiast to indywidualne okoliczności sprawy, np. niemożność dotrzymania terminu do dokonania czynności przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu podlega ocenie w ramach ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, którego w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie złożył. Jednocześnie należy zaznaczyć, że powołana przez pełnomocnika skarżącego teza z postanowienia NSA z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12 odnosi się właśnie do okoliczności uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu rozpatrywanej z wniosku o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniosku takiego nie złożył, ograniczając się jedynie do wniesienia skargi kasacyjnej i błędnego stwierdzenia w niej, że nie uchybił terminowi do jej wniesienia. /-/ W. Batorowicz