II SA/Po 4227/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Maciej Dybowski Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego ; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ St.Małek /-/ M.Dybowski Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2001r. na podstawie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nakazał Z.M. rozbiórkę garażu zlokalizowanego na zapleczu nieruchomości położonej przy ul. [...]. Ustalono, że Z.M. w marcu 2000r. wybudował bez wymaganego pozwolenia garaż w obrębie istniejącego zespołu garażowego. W odwołaniu zainteresowany podał, iż na działce nr [...] przy ulicy [...], na podstawie decyzji lokalizacyjnej z [...] grudnia 1979r. użytkuje od 1980r. blaszany garaż, który w 2000r. "został przestawiony o 4 metry". Postępowanie – jego zdaniem – winno być umorzone, gdyż przepisów prawa budowlanego z 1994r. nie można stosować do obiektów wybudowanych w latach osiemdziesiątych. Odwołujący nadto wskazał, iż decyzja niedokładnie określa usytuowanie garażu (na zapleczu działki przy ul. [...]). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją (art. 138 § 1 pkt 1) uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia usytuowania garażu i orzekł "przywołuje adres tego obiektu jako usytuowanego w ciągu garażowym przy ul. [...] w P. na działce o numerze geodezyjnym [...] na wysokości wejścia do budynku przy ul. [...]". W uzasadnieniu wskazano, iż odwołanie okazało się słuszne tylko w części dotyczącej określenia miejsca usytuowania garażu. Z bezspornych ustaleń faktycznych wynika bowiem, iż garaż zlokalizowany jest frontem do ulicy [...] na działce nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżona decyzja nakazująca rozbiórkę garażu jest zgodna z przepisem art. 48 prawa budowlanego. Usytuowanie garażu w 2000r. w nowym miejscu było związane z budową, o której mowa w art. 3 pkt 6. Konsekwencją wybudowania obiektu bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia jest nakazanie, w drodze decyzji, rozbiórki tego obiektu. Z.M. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący podał, iż przed wydaniem decyzji, wbrew przepisowi art. 10 § 1 kpa nie umożliwiono mu wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Zarzucił nadto, iż przedmiotowy garaż nie jest obiektem budowlanym, ale jest to "tymczasowy obiekt budowlany – obiekt kontenerowy". Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu skargi podkreślono, że budowa obiektów tymczasowych (art. 30 pkt 1a, art. 29 pkt 1 ust. 5a) wymaga zgłoszenia, a obiekty takie mogą funkcjonować tylko przez 120 dni od daty zgłoszenia. Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 48 prawa budowlanego (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.). Według wskazanego przepisu, organ administracji nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez pozwolenia albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Bezsporne jest, że skarżący wybudował w 2000r. bez wymaganego pozwolenia garaż w miejscu określonym w zaskarżonej decyzji. Przez budowę należy bowiem rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6). Roboty budowlane (budowa) można zgodnie z art. 29 rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jeżeli obiekt został wybudowany bez wymaganego pozwolenia, to stosownie do art. 48 organ administracji jest obowiązany do wydania decyzji o jego rozbiórce. Podstawę odmiennej oceny zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić zarzuty zawarte w skardze. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) Sąd uchyla decyzje, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie przepisu art. 10 § 1 kpa nie miało w niniejszej sprawie żadnego istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Skarżący nie wskazał bowiem żadnych nowych okoliczności – dowodów, czy też materiałów, które byłyby odmienne od ustaleń dokonanych przez organy administracji. Z akt administracyjnych w sprawie II SA/Po 4187/01 wynika, iż skarżący brał udział w przeprowadzonych [...] czerwca 2001r. oględzinach garażu i podpisał protokół z tej czynności. Potwierdził też, iż garaż "został przestawiony o 4 metry" (odwołanie z [...] lipca 2001r.), a w piśmie z [...] czerwca 2001r. wypowiedział się, co do przedmiotu sprawy. Okoliczności faktyczne, na których oparte jest zaskarżone rozstrzygnięcie są więc bezsporne i nie były kwestionowane w toku postępowania. Przedmiotowy garaż nie jest tymczasowym obiektem budowlanym, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5a. Według tego przepisu tymczasowym obiektem jest obiekt nie połączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesieni w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Wybudowany przez skarżącego garaż nie spełnia powyższych wymogów, gdyż nie jest przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w określonym wyżej terminie, a jego budowa nie została zgłoszona. Rozbiórce, o której mowa w art. 48 podlegają nie tylko obiekty, które zostały wybudowane bez wymaganego pozwolenia, ale również obiekty wybudowane bez zgłoszenia określonego przepisem art. 30 prawa budowlanego. Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271), orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ St.Małek /-/ M.Dybowski MarK