II SA/Po 427/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. i W.M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B.M. i W.M. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę [...] zł (... zł), 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić /-/ W. Batorowicz Wpis w sprawie wynosi [...] zł. Skarżący B. i W. małżonkowie M. wnieśli o częściowe przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy. W przewidzianym ustawą terminie sprzeciw wniósł pełnomocnik wnioskodawców podnosząc zarzut błędnego ustalenia przez referendarza stanu faktycznego oraz przekroczenia zasady swobodnej oceny materiału sprawy. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie przeciwko, któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego. Na zarządzenie Sądu, skarżący zostali wezwani do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym terminie poprzez nadesłanie informacji na temat zaciągniętych kredytów, udokumentowanie historii rachunków bankowych i wyjaśnienie czy są oni właścicielami określonej w wezwaniu nieruchomości gruntowej. W zakreślonym przez Sąd terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy został przez skarżących uzupełniony. W oparciu o cały zgromadzony w aktach sprawy materiał ustalono, iż na dochód skarżących składają się dwie emerytury dające łączną kwotę [...] zł brutto miesięcznie. Na skarżących ciąży zajęcie komornicze na kwotę [...] zł, a zadeklarowane miesięczne koszty związane z bieżącym utrzymaniem stanowią obciążenie w kwocie ok. [...] zł (wg. oświadczenia złożonego na druku PPF). Z nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego nr [...] wynika, iż na dzień [...] skarżąca dysponowała kwotą [...] zł. Wnioskodawcy wyjaśnili też, iż w [...] r. zakończyli spłatę kredytu. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi pomoc państwa dla osób, które pomimo poczynienia oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, nie posiadają środków wystarczających na pokrycie kosztów sądowych, zaś ze złożonego oświadczenia wynika, iż uiszczenie wpisu w kwocie [...] zł nie przekracza możliwości finansowych skarżącej i nie zamyka jej drogi do sądu. Przedstawiony przez skarżących materiał dokumentujący ich sytuację życiową wskazuje, że co prawda w chwili obecnej nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, jednakże posiadają oni stałe źródło dochodu, a także, jak sami oświadczyli, w drodze pożyczek są w stanie pozyskać znaczne środki, przekraczające kwotę całkowitego wpisu wymaganego w przedmiotowej sprawie (na pokrycie znacznych kosztów wykonania koniecznych ekspertyz – [...] zł i projektów – [...] zł oraz materiałów budowlanych – [...] zł), a nadto posiadają zdolność kredytową. W takiej sytuacji, gdy wykazywane wydatki przekraczają zadeklarowane dochody, a różnicę tę wnioskodawcy tłumaczą korzystaniem z pożyczek w obrębie rodziny, pokrycie wpisu od skargi, we wskazanej w sentencji postanowienia kwocie jest możliwe bez uszczerbku dla utrzymanie koniecznego skarżących oraz ich rodziny, i nie zamyka skarżącym drogi do sądu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie. /-/ W. Batorowicz