II SA/Po 427/19

WyrokWSA w Poznaniu2019-07-24

Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz, Danuta Rzyminiak - Owczarczak, Jan Szuma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli procedura doręczenia decyzji organu pierwszej instancji nie była w pełni udokumentowana i budziła wątpliwości co do prawidłowości pozostawienia zawiadomień o przesyłce?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie może stwierdzić uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jeśli procedura doręczenia decyzji organu pierwszej instancji nie została przeprowadzona zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności jeśli brak jest dowodów na prawidłowe pozostawienie zawiadomień o przesyłce. W przypadku wątpliwości co do prawidłowości doręczenia, organ odwoławczy powinien zbadać te okoliczności wnikliwie, a jeśli doręczenie było wadliwe, decyzja nie weszła do obrotu prawnego, a odwołanie zostało wniesione w terminie.
Stan faktyczny
Skarżący złożył odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy odmawiającej przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając, że decyzja została prawidłowo doręczona. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących stwierdzenia uchybienia terminu.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 24 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lipca 2019 roku sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Burmistrz Miasta i Gminy [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], odmówił [...] (dalej: skarżącemu) przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie oraz orzeczenie o przyznaniu dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, ewentualnie o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że jak wynika z akt sprawy (oznaczonych "nr [...]" - koperta oraz zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji) w dniu [...] grudnia 2018 r. podjęta została pierwsza próba doręczenia decyzji organu I instancji. W dniu [...] grudnia 2018 r. w wyniku niepodjęcia jej z siedziby operatora pocztowego została ona zwrócona do nadawcy. Z przepisu art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.), wynika natomiast, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W związku z powyższym, w ocenie Kolegium, 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] upłynął z końcem dnia [...] stycznia 2019 r. Tymczasem odwołanie od tej decyzji sporządzono dopiero w dniu [...] stycznia 2018 r. Co prawda wraz z odwołaniem pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego odwołania, jednakże postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. tut. Kolegium odmówiło jego przywrócenia. Skarżący, pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając mu naruszenie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy a polegające na stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. (Nr [...]) niezasadnie odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, a postanowienie to zostało zaskarżone przez skarżącego odrębną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. W oparciu o powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] maja 2019 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, jednakże nie z przyczyn w niej wskazanych. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym organ ten stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z treścią art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Wskazać przy tym należy, że organ procedując w przedmiocie terminowości wniesienia środka odwoławczego jest zobligowany zbadać wnikliwie okoliczności dotyczące prawidłowości i daty doręczenia adresatowi zaskarżonego rozstrzygnięcia. Bowiem doręczenie decyzji jest czynnością materialno-techniczną, z której dokonaniem prawo wiąże określone prawnie doniosłe skutki. Jednym z nich jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności procesowej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2019, sygn. akt: III SA/Kr 188/19, LEX nr 2656115). W rozpoznawanej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, badając kwestię prawidłowości doręczenia skarżącemu decyzji, wskazało że jak wynika z akt sprawy (oznaczonych "nr [...]" - koperta oraz zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji) w dniu [...] grudnia 2018 r. podjęta została pierwsza próba doręczenia powyższej decyzji. W dniu [...] grudnia 2018 r. w wyniku niepodjęcia jej z siedziby operatora pocztowego została ona zwrócona do nadawcy. W ocenie Sądu, powyższe rozważania są niewystarczające. W aktach administracyjnych, na karcie nr [...], do której odwołuje się Kolegium, znajduje się koperta zaadresowana do skarżącego. Nie może ona jednak zostać uznana za dowód tego, że sformalizowana procedura doręczenia decyzji została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Koperta ta budzi wątpliwości Sądu przede wszystkim z tej przyczyny, że brak jest na niej jednoznacznej informacji o pozostawieniu skarżącemu informacji o przesyłce. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1, § 2 i § 3 k.p.a. , w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Koperta zawarta w aktach sprawy nie posiada jednak adnotacji, które pozwoliłyby stwierdzić kiedy i z jakiej przyczyny pozostawiono skarżącemu zawiadomienie o oczekującej na niego korespondencji. O ile bowiem nakreślenie przez doręczyciela daty [...] prawdopodobnie stanowiło informację o pozostawieniu skarżącemu pierwszego awiza, o tyle brak jest jakiejkolwiek informacji o pozostawieniu drugiego zawiadomienia. Brak jest także informacji gdzie awizo miało być pozostawione. Już więc z tych przyczyn, nie sposób stwierdzić, że skarżący uchybił terminowi. Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie, dla skuteczności doręczenia niezbędne jest stwierdzenie, że zwrotne potwierdzenie odbioru zostało prawidłowo wypełnione i nie budzi wątpliwości. Z uwagi na doniosłe skutki procesowe, jakie wiążą się dla strony z zastosowaniem trybu doręczeń przesyłek pochodzących od organów, szczególnie rygorystycznie należy przestrzegać procedury wymienionej w art. 44 k.p.a. Oba zawiadomienia adresata o pozostawaniu pisma w placówce pocztowej powinny być potwierdzone wyraźnymi, niebudzącymi żadnych wątpliwości, adnotacjami doręczyciela, że powiadomił adresata o przesyłce (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt: II SA/Wr 73/19, LEX nr 2655835). Dodatkowo, zwrócić również należy uwagę, że wskazana koperta, jako nadawcę tej korespondencji podaje: [...]. Decyzja, od której skarżący wniósł odwołanie została natomiast wydana przez Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Powyższe również budzi wątpliwości Sądu. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że w aktach sprawy przekazanych do Sądu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze brak jest dokumentu, na podstawie którego można było stwierdzić, że decyzja organu I instancji została prawidłowo doręczona skarżącemu w drodze tzw. doręczenia zastępczego, a tym samym, że weszła do obiegu prawnego na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący powziął wiedzę o wydanej decyzji w dniu [...] stycznia 2019 r. a odwołanie wpłynęło do organu dnia [...] stycznia 2019 r., a więc z zachowanie terminu. Winno więc podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Wobec więc naruszenia przez organ przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło