II SA/Po 434/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. K. z dnia 20 stycznia 2015 r. na postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić zażalenie. /-/ J.Zieliński Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 30 października 2014 r. wydane w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odpis postanowienia z dnia 4 grudnia 2014 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, został doręczony skarżącemu w dniu 9 stycznia 2015 r. (k. 106). Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2014 r. w dniu 20 stycznia 2015 r. (składając je bezpośrednio w biurze podawczym tutejszego Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Termin do wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie upływał z dniem 16 stycznia 2015 r., kiedy to minęło 7 dni liczone od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 4 grudnia 2014 r., tj. 9 stycznia 2015 r. Natomiast wniesienie zażalenia na przedmiotowe postanowienie miało miejsce w dniu 20 stycznia 2015 r., a zatem już po terminie i jest bezskuteczne, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. (skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia). Stąd też podstawę odrzucenia zażalenia stanowił przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, które zostało wniesione po upływie terminu. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji. /-/ J.Zieliński