II SA/Po 4342/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: sędzia WSA Rafał Batorowicz as. sąd. Edyta Podrazik ( spr ) Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego; I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Podrazik /-/ P.Miładowski /-/ R.Batorowicz Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., na podstawie § 1 ust. 1 i 2, § 2 ust. 1 pkt 1 i 2, § 2 ust. 2, § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 05.10.1993 r. w sprawie określenia zakresu i form pomocy oraz trybu udzielania kobietom w ciąży oraz wychowującym dziecko pomocy w zakresie opieki socjalnej i prawnej, odmówił przyznania M.P. jednorazowego zasiłku pieniężnego na każde dziecko urodzone podczas ostatniego porodu z powodu braku środków. W uzasadnieniu organ przedstawił stan finansów, który pozwala jedynie na realizację zasiłków obligatoryjnych długoterminowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania M.P., decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. W uzasadnieniu powyższej decyzji podano, iż zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 05.10.1993 r. w sprawie określenia zakresu i form pomocy oraz trybu udzielania kobietom w ciąży oraz wychowującym dziecko pomocy w zakresie opieki socjalnej i prawnej, kobiecie w ciąży lub wychowującej dziecko zwanej "osobą uprawnioną" przysługuje jednorazowy zasiłek pieniężny na każde dziecko urodzone podczas ostatniego porodu, udzielenie tej pomocy jest obligatoryjne, jeżeli osoba uprawniona spełnia warunki określone w § 1 rozporządzenia, i nie daje organowi pomocy społecznej innej alternatywy. Od powyższej decyzji skargę złożyła M.P., podnosząc, iż nie wypłacono jej świadczenia poporodowego i powołując się na swoją ciężką sytuację rodzinną i finansową, w tym brak jakichkolwiek dochodów męża. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Poza sporem jest, iż skarżąca dnia [...] r. urodziła dziecko, a wysokość dochodu na osobę w jej rodzinie wynosiła [...] zł, zaś kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 05.10.1993 r. w sprawie określenia zakresu i form pomocy oraz trybu udzielania kobietom w ciąży oraz wychowującym dziecko pomocy w zakresie opieki socjalnej i prawnej (Dz. U. Nr 97 poz. 441 z 1993 r.) wynosiło [...] zł. Słusznie również organ II instancji podniósł, iż świadczenie w postaci jednorazowego zasiłku pieniężnego na każde dziecko urodzone podczas ostatniego porodu z § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia ma charakter obligatoryjny, a nie uznaniowy i organ pomocy społecznej nie może odmówić przyznania tego świadczenia z uwagi na brak wystarczających środków finansowych w budżecie. W konsekwencji słusznie SKO w K. uznało odmowną decyzję organu I instancji za błędną i uchyliło ją. Jednakże decyzja organu II instancji wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 kpa. Zasadą postępowania odwoławczego jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji dopuszczalne jest jedynie wtedy, gdy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. W przedmiotowej sprawie wszystkie okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia zostały ustalone i były bezsporne. Również wysokość świadczenia, o które wnosiła skarżąca określone jest przepisami prawa i wynika bezpośrednio z obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 09.05.2001 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji i kwot po waloryzacji oraz wysokości świadczeń z pomocy społecznej od dnia 01.06.2001 r. (M.P. Nr 15 poz. 243 z 2001 r.). Nie zachodziła więc potrzeba przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, a tym samym brak było podstaw do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodziły także okoliczności z art. 138 § 3 kpa. Uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji w niniejszej sprawie stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). W przedmiotowej sprawie zbędne było orzekanie o wykonalności zaskarżonej decyzji na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem uchylana decyzja nie podlega wykonaniu z uwagi na jej treść. /-/ E. Podrazik /-/ P. Miładowski /-/ R. Batorowicz TG