II SA/Po 438/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2016 roku Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Decyzją z dnia [...] marca 2016 roku, opisaną wyżej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] listopada 2015 roku, ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie [...] elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Gminy K. Na powyższą decyzję Kolegium skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J. B., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżący wskazał, iż decyzja środowiskowa umożliwia wystąpienie przez inwestora o wydanie pozwolenia na budowę, zaś elektrownie wiatrowe stanowią zagrożenie utraty zdrowia i życia skarżącego i jego rodziny oraz innych mieszkańców terenów inwestycji, stanowią także zagrożenie dla środowiska naturalnego, w tym ptaków i nietoperzy. Siłownie wiatrowe powodują wiele zagrożeń, np. odrzucenie oblodzenia z łopat siłowni, efekt migotania cienia, nadmierne ultradźwięki, hałas. W konsekwencji wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji, w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo to grozi szkodą, której nie wynagrodzi ani późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Taką sytuacją okaże się w szczególności utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych cech nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że przedmiotem ochrony tymczasowej nie są wszystkie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, lecz jedynie te, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie należy rozumieć dobrowolne lub przymusowe zrealizowanie stanu zawartego w danym akcie. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II OZ 381/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Z akt sprawy wynika tymczasem, iż wolą skarżącego jest wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji Należy zatem zauważyć, iż cel tego typu decyzji ogranicza się do wskazania wymogów, które planowana inwestycja musi spełnić, aby była dopuszczalna z punktu widzenia ochrony środowiska. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wniosek skarżącego należy uznać za niezasadny. Ze swej istoty decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie nadaje się do wykonania, ma charakter wyłącznie deklaratywny. W szczególności należy podkreślić, iż tego rodzaju decyzja nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych, takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu i może być wówczas przedmiotem kontroli Sądu. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik