II SA/Po 440/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2011 r. wniosku adwokata W. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2011r. (sygn. akt II SA/Po 440/11), w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] 2011r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2011r. (sygn. akt II SA/Po 440/11), w ten sposób, iż w sentencji wyroku, w punkcie II "zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adw. W. W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)". /-/ J. Zieliński Wyrokiem z dnia 26 października 2011 r. sygn. akt Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę L. B. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej. Pismem z dnia 26 października 2011 r. pełnomocnik z urzędu L. B. adw. W. W. złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie co do kosztów zastępstwa procesowego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu złożył w toku rozprawy w dniu 26 października 2011r. wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oraz oświadczenie, że nie zostały one uiszczone nawet w części. Tym samym sprostał normie wynikającej z art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a, który wskazuje, że strona powinna najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia zgłosić wniosek o przyznanie należnych kosztów. Niedopełnienie tego warunku powoduje bowiem utratę prawa do zwrotu kosztów. W związku z powyższym wniosek pełnomocnika skarżącej adw. W. W. o uzupełnienie wyroku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych jest w pełni zasadny. Zgodnie z § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163 poz. 1348 ) zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Natomiast zgodnie z ust. 2 podstawą zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W niniejszej sprawie miał zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. C) ww. rozporządzenia który stanowi, iż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna wynosi 240 zł. Związku z powyższym Sąd postanowił zasądzić zwrot kosztów postępowania sądowego obejmujący zwrot wynagrodzenia wg ww. stawki, wraz z należnym podatkiem od towarów i usług. Z powyższych względów na podstawie art. 157 § 1 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia /-/ J. Zieliński