II SA/Po 443/10

PostanowienieWSA w Poznaniu2010-08-19

Skład orzekający: Danuta Rzyminiak – Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji o ustaleniu odszkodowania za grunt na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo sprzeciwu organu i powoływania się na art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że wstrzymanie wykonania decyzji o odszkodowaniu jest możliwe na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Organ nie wydał obligatoryjnego postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, co sąd uznał za naruszenie prawa. Ponadto, okoliczności sprawy, w tym ryzyko poważnego uszczerbku finansowego dla gminy, uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej przez sąd.
Stan faktyczny
Gmina D. zaskarżyła decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. o ustaleniu odszkodowania za przejęcie nieruchomości położonej w miejscowości S. Gmina wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że wypłata odszkodowania może poważnie zakłócić jej budżet. Organ odmawiał wstrzymania wykonania decyzji, powołując się na art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Rozstrzygnięcie
Postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia (...) kwietnia 2010 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy D. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odszkodowania za grunt przyjęty pod ulicę; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak Decyzją Wojewody z dnia (...) kwietnia 2010 r., o wskazanym w rubrum numerze, utrzymano w mocy decyzję Starosty P. z dnia (...) października 2010 r., w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu przejęcia przez Gminę D. nieruchomości położonej w miejscowości S., gmina D., działki nr (...), będącej własnością T. Ł. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła Gmina D., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji przez organ na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), a alternatywnie o uwzględnienie wniosku w oparciu o przepis art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca Gmina podniosła, iż kwota na którą odszkodowanie opiewa stanowi znaczną część budżetu gminy na bieżący rok budżetowy, stąd wypłata odszkodowania może spowodować zakłócenie jej budżetu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 9 wymienionej powyżej ustawy jest niemożliwe, z uwagi na treść art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: postanowienia) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej do Sądu przez Gminę D. jest decyzja W. z dnia (...) kwietnia 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty P. w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu przejęcia przez Gminę D. nieruchomości położonej w miejscowości S., gmina D., która to decyzja została wydana na podstawie art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, czyli przepisów działu III powyższej ustawy. Art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122 i art. 126, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W przedmiotowej sprawie organ takiego postanowienia nie wydał argumentując, że możliwość taką wyłącza art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem Sądu stanowisko powyższe nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak takiego wyłączenia w redakcji art. 9 powyższej ustawy. Tym samym w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, niezbędne jest uwzględnienie wniosku strony skarżącej i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2009 r. sygn. I Oz 872/09 dostępne na stronach internetowych NSA pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od powyższego Sąd uznał, iż w rozpatrywanym przypadku spełnione zostały przesłanki określone przepisem art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykonanie zaskarżonej decyzji przed podjęciem przez tutejszy Sąd rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi może prowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, bowiem konieczność zapłacenia przez stronę odszkodowania w wysokości (...) zł wiąże się z utratą środków finansowych na cel wcześniej określony w uchwale budżetowej, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do niezrealizowania tegoż celu (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 382/09, dostępne w internetowej bazie orzeczeń). Reasumując stwierdzić należy, iż podane przez stronę okoliczności mogły stanowić samodzielną podstawę do uzyskania ochrony tymczasowej w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło