II SA/Po 4439/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Hrycaj ( spr. ) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski As. sąd. Danuta Rzymianiak-Owczarczak Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2004 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień wdowy po kombatancie; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2001r. nr [...], II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ M. Hrycaj /-/ P. Miładowski TG Decyzją z dnia [...] października 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów, na podstawie art. 138 § 1, w związku z art. 127 § 3 kpa oraz art. 20 ust. 3 i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz. U. z 1997 r. Nr 142 poz. 950 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...], pozbawiającą H. J. uprawnień wdowy po kombatancie. Podejmując obie decyzje organ orzekający ustalił, że uprawnienia kombatanckie przyznane zostały mężowi H. J. - S. J. orzeczeniem Zarządu Wojewódzkiego ZboWiD w P. z dnia [...] września 1976 r. wyłącznie z tytułu udziału w walkach zbrojnych o utrwalenie władzy ludowej w ramach Milicji Obywatelskiej w czasie od [...] lutego do [...] października 1945 r. W dniu [...] lipca 1981 r. S. J. zmarł, a uprawnienia wdowy po kombatancie przyznano H. J. Zawiadomiona o wszczęciu postępowania weryfikacyjnego H. J. podniosła, że S. J. pełnił służbę wojskową w Wojsku Polskim w 1939 r. i brał udział w wojnie obronnej. Przedstawiła orzeczenie Inwalidzkiej Komisji Rewizyjno-Lekarskiej z dnia [...] lutego 1946 r, powołała się także na dokumenty, stwierdzające przyznanie S. J. Medalu za W. oraz Odznaki G. W pierwszej decyzji organ orzekający nie odniósł się do tych twierdzeń, natomiast w drugiej stwierdził, że zgłoszenie nowych okoliczności po terminie określonym w art. 22 ust. 3 ustawy kombatanckiej, to jest po 31 grudnia 1998 r. jest spóźnione. H. J. zaskarżyła ostateczną decyzję do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Podtrzymała twierdzenia o udziale męża w wojnie obronnej w 1939 r., przedstawione w postępowaniu administracyjnym. Organ orzekający, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu orzekającego naruszają przepisy prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Niezgodny z prawem jest w szczególności prezentowany w zaskarżonej decyzji pogląd, jakoby zarzuty wskazujące na istnienie innego tytułu do przyznania uprawnień kombatanckich musiały być zgłoszone w terminie określonym w art. 22 ust. 3 ustawy kombatanckiej. Niezależnie od tego, że powyższy przepis wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 kwietnia 2003 r. sygn. akt SK 4/02 uznany został za niezgodny z Konstytucją, nie miał zastosowania w postępowaniu weryfikacyjnym, co wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. w szczególności uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 11/01. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów miał zatem obowiązek przeprowadzić postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia czy S. J. istotnie brał udział w wojnie obronnej w 1939 r., pełniąc służbę wojskową w Wojsku Polskim. Na to, że tak mogło być wskazuje jego wiek oraz przedstawione przez skarżącą dokumenty. Pozytywne ustalenie tej okoliczności prowadziłoby do przyjęcia, że S. J., gdyby żył w chwili wejścia w życie nowej ustawy kombatanckiej i został zweryfikowany, zachowałby uprawnienia przyznane wcześniej za utrwalanie władzy ludowej, zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2, w związku z art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Tym samym uprawnienia wdowy po nim zachowałaby skarżąca. Skoro, z przedstawionych motywów, skarga okazała się uzasadniona, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Sąd nie dokonywał określenia, o którym mowa w art. 152 tej ustawy, ponieważ zgodnie z art. 26 ustawy kombatanckiej wykonane być mogą wyłącznie prawomocne decyzje. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ M. Hrycaj /-/ P. Miładowski TG