II SA/Po 444/05

WyrokWSA w Poznaniu2006-03-07

Skład orzekający: Wiesława Batorowicz, Stanisław Małek, Aleksandra Łaskarzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, wyznaczając termin do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, powinien uwzględnić zasadę słusznego interesu obywatela (art. 7 kpa) i czy dwudniowe uchybienie terminu do przedłożenia wymaganej decyzji o lokalizacji zjazdu uzasadnia odmowę wydania pozwolenia na budowę, jeśli termin 65-dniowy na wydanie decyzji jeszcze nie upłynął?
Ratio decidendi
Organy administracji publicznej, wyznaczając termin do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę, powinny uwzględniać zasadę słusznego interesu obywatela (art. 7 kpa). Dwu dniowe uchybienie terminu do przedłożenia wymaganej decyzji o lokalizacji zjazdu nie powinno stanowić podstawy do odmowy wydania pozwolenia na budowę, jeśli termin 65-dniowy na wydanie decyzji jeszcze nie upłynął, a organ miał możliwość przedłużenia terminu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o pozwolenie na budowę. Starosta wezwał do przedłożenia decyzji o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną w krótkim terminie. Skarżący nie zdążył przedłożyć decyzji w wyznaczonym terminie, choć uzyskał ją wkrótce potem. Starosta odmówił wydania pozwolenia, a Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady czynnego udziału strony i zasady słusznego interesu obywatela.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty P., zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A.J. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] stycznia 2005r. Nr [...] znak: [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek A. J. wniósł 30 grudnia 2004 r. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika bezodpływowego w ramach budowy siedliska rolniczego na działce nr ew. [...] w Z. gm. S. Starosta P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. zobowiązał A. J. do przedłożenia między innymi decyzji o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną w terminie do 25 stycznia 2005 r. (art. 35 ust. 3 prawa budowlanego). Burmistrz S. decyzją nr [...] z dnia 27 stycznia 2005 r. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 204 poz. 2086) zezwolił na lokalizację zjazdu z działki nr [...] położonej w Z. na drogę gminną Z.-T. zgodnie z przedstawionym planem sytuacyjnym przy zachowaniu warunków dotyczących dokumentacji technicznej. Starosta decyzją z 27 stycznia 2005 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) odmówił A. J. udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika bezodpływowego. W uzasadnieniu wskazano, iż inwestor nie przedłożył zgodnie z postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. decyzji burmistrza o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną. Odwołanie wniósł A. J., który zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 kpa) poprzez brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego (art. 61 § 4 kpa) oraz uniemożliwienie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący podkreślił, że długość terminu, do którego nawiązuje art. 35 ustawy Prawo budowlane pozostaje w sferze uznania administracyjnego. Termin ten winien zostać wyznaczony zgodnie z dyspozycją art. 7 kpa, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Wyznaczenie w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2005 r. terminu 14-dniowego, zdaniem skarżącego pozostaje w sprzeczności z zasadą zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa). Wojewoda zaskarżoną decyzją (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r.) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdził, iż Starosta był obowiązany do wyznaczenia krótkiego terminu na uzupełnienie wniosku, bowiem jest związany terminem do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, który wynosi 65 dni od dnia złożenia wniosku (art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego). Zdaniem organu odwoławczego zarzut naruszenia dyspozycji art. 10 i 61 § 4 kpa jest chybiony. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest bowiem dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 64 § 3 kpa). Postępowanie zostało wszczęte na żądanie A. J. w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, to jest 30 grudnia 2004 r. A. J. wniósł skargę, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zasady ogólne prawa administracyjnego wyrażone w treści art. 7-11 kpa są integralną częścią przepisów procedury administracyjnej. Także przepisy prawa materialnego winny być interpretowane przy uwzględnieniu treści art. 7 kpa. Zdaniem skarżącego organ pierwszej instancji nie udzielał mu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek oraz nie czuwał na tym, by strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa, przez co naruszono art. 9 kpa. Skarżący ponownie podkreślił, iż termin określony w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane mieści się w ramach uznania administracyjnego, a organy administracji wyznaczając długość terminu winny kierować się zasadami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego, dołożył on wszelkiej staranności, aby uzupełnić braki dokumentacji w terminie wyznaczonym przez starostę. W tym samym dniu, w którym otrzymał postanowienie z [...] stycznia 2005 r. wystąpił o wydanie decyzji lokalizacyjnej zjazdu. Organ pierwszej instancji mógł wyznaczyć dłuższy termin do uzupełnienia braków, bowiem 65-dniowy termin do wydania decyzji przez starostę upływał dopiero w dniu 5 marca 2005 r. Skarżący podkreślił, iż wyznaczenie krótkiego terminu na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nie może być wymuszone wyłącznie treścią art. 35 ust. 6 ustawy, w oderwaniu od sytuacji faktycznej występującej w danej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zaskarżonej decyzji. Nadto wskazał, iż obowiązkiem inwestora jest zorganizowanie procesu budowy (art. 18 ust. 1 Prawa budowlanego), a obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu budowlanego (art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy). Wniosek skarżącego o pozwolenie na budowę zawierał szereg nieprawidłowości, a starosta był zobowiązany treścią art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego i dlatego wyznaczył nieprzekraczalny termin do ich usunięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący złożył 30 grudnia 2004 r. wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, budynku składowo-magayznowego oraz zbiornika bezodpływowego na działce nr [...] w Z. Postanowieniem z [...] stycznia 2005 r. Starosta P. zobowiązał skarżącego do przedłożenia w terminie do 25 stycznia 2005 r. decyzji o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną. W dniu 27 stycznia 2005 r. Starosta P. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uznając, iż w wyznaczonym terminie inwestor nie przedłożył decyzji o lokalizacji zjazdu (art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane - Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016). Skarga jest zasadna. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż zasady ogólne postępowania administracyjnego, wyrażone zwłaszcza w art. 7-11 kpa, są integralną częścią przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów administracji wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury. Zasada uwzględnienia z urzędu interesu państwowego i społecznego oraz słusznego interesu obywateli wyrażona została w przepisie art. 7 kpa. Zasada ta nakłada na organy administracji państwowej obowiązek dokonania najpierw oceny, czy dany interes obywatela jest słuszny, a jeżeli tak - to obowiązek "wyważenia" tych nie zawsze zbieżnych interesów i ich harmonizowania tam, gdzie to jest oczywiście możliwe, bez naruszenia zasady praworządności. Z akt sprawy wynika, iż skarżący wniósł 2 grudnia 2004 r. do Burmistrza S. o wydanie decyzji w przedmiocie zjazdu z działki nr [...] na drogę gminną. Żądana decyzja została przedłożona w Starostwie Powiatowym w dniu 27 stycznia 2005 r., a więc w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Niewątpliwe jest, iż skarżący wnosząc o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę miał obowiązek dołączyć decyzję o lokalizacji zjazdu (art. 35 ust. 1 pkt 2). Jednakże organy administracji, zgodnie z zasadą działania na rzecz słusznego interesu obywateli powinny uwzględnić dwu dniowe uchybienie terminu do przedłożenia żądanej decyzji. Wydanie postanowienia o uzupełnieniu wniosku na podstawie art. 35 ust. 3 nie powoduje wstrzymania biegu terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 (wydanie decyzji w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku). W związku z tym jest niewątpliwe, iż organ administracji winien wyznaczyć odpowiednio krótkie terminy na uzupełnienie wniosku. W rozpatrywanej sprawie nie było jednak przeszkód do przedłużenia tego terminu i uwzględnienia przedłożonej decyzji o lokalizacji zjazdu skoro termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 upływał dopiero 5 marca 2005 r. Z tych przyczyn na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1c i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w punkcie III - traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152). /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek MK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło