II SA/Po 445/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi G. i J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] znak: [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta, na wniosek inwestorów W. i A. N., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego, budowie garażu z łącznikiem, wiaty oraz dobudowanie zadaszenia tarasu i wejścia do piwnicy istniejącego budynku gospodarczego, na terenie działki nr [...] ark. 13 obręb U., położonej przy ul. [...] w P. Organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, że decyzję podjął po przeprowadzeniu analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze wyznaczonym wokół terenu, którego dotyczy wniosek, z uwagi na fakt, że działka leży na terenie nie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W decyzji określono obowiązującą linię zabudowy od frontu granicy działki, wynoszącą 5 m, powierzchnię zabudowy max. 20% łącznie dla istniejącej i planowanej zabudowy, zwiększenie szerokości elewacji frontowej budynku mieszkalnego o 6 m, wysokość budynków gospodarczych nie może przekraczać 5,5m, dachy strome, miejsca parkingowe należy przewidzieć na terenie własnej posesji w ilości 1 miejsce postojowe na 1 mieszkanie. Planowana nowa zabudowa ma zajmować 195 m2. Istniejąca zabudowa zajmuje pow. 211 m2. Odwołanie od decyzji organu I instancji wnieśli G. i J.B. – sąsiedzi inwestorów (pismo z [...] r.). Zdaniem odwołujących planowana zabudowa jest przeznaczona na działalność gospodarczą inwestorów, zatem organ błędnie przyjął, że są to budynki gospodarcze. Planowana zabudowa doprowadzi do wycięcia drzew na działce, co obniży walory estetyczne okolicy i zmieni charakter otoczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia wynikało, że zdaniem organu, decyzja jest poprzedzona analizą funkcji oraz cech zabudowy, poprzedzona była sporządzeniem projektu decyzji i dokonaniem uzgodnień inwestycji z właściwymi organami, co wyczerpało przesłanki z art. 53 ust. 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003r. (Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717) i przepis art. 106 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało, że do zaskarżonej decyzji dołączono kopię mapy zasadniczej, która zawiera nieaktualny stan zagospodarowania obu sąsiadujących nieruchomości. Okoliczność ta, zdaniem organu, była bez wpływu na wynik sprawy, bowiem w aktach organu I instancji znajduje się aktualna mapka zasadnicza obrazująca aktualny stan zagospodarowania nieruchomości, który organ odwoławczy brał pod uwagę przy rozstrzyganiu. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli G. i J.B. domagając się jej uchylenia. Zdaniem skarżących planowana zabudowa zmierza do jej zagospodarowania ponad miarę, zawiera błędy co do oceny geometrii dachów, doprowadzi do wycięcia zalesionej części działki. Zarzucili niestaranność w opracowaniu analizy. Skarżący wskazali na powierzchnie planowanej zabudowy – ponad 100 m2, co wydaje się nie korelować z obszarem mieszkalnym o pow. 116 m2 i poddali w wątpliwość funkcje planowanych budynków jako pomieszczeń gospodarczych. Zdaniem skarżących inwestorzy planują prowadzenie działalności gospodarczej we wskazanych obiektach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona w części, w której zarzuciła obu decyzjom niestaranność na etapie przygotowania materiałów do ich wydania. W pierwszej kolejności podkreślić należało, że dokonana analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. pozostaje w sprzeczności z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 19 września 2003r.) wydanym w oparciu o art. 61 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) Zgodnie z brzmieniem § 3 cyt. rozporządzenia, granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej w skali 1:500 lub 1:1000 (art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Tymczasem omawiana w decyzjach analiza oparta została na "mapie terenu" (str. 24 akt I instancji) oznaczonej jako Mapa Miejska – Microsoft Internet Explorer. Zatem obszar analizowany zaznaczony został bez możliwości sprawdzenia parametrów określonych w ust. 2 § 3 cyt. rozporządzenia. Analiza stanowiąca załącznik do decyzji nie zawiera informacji, które zabudowania nieruchomości zostały poddane analizie i pod jakim kątem. Nie można odmówić racji skarżącym, którzy poddali w wątpliwość funkcje planowanych inwestycji. Zgodnie bowiem z § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia przez funkcje zabudowy i zagospodarowania terenu należy rozumieć sposób użytkowania obiektów budowlanych oraz zagospodarowanie terenu zgodne z przepisami odrębnymi. Przedmiotowa analiza nie daje odpowiedzi na pytanie, czy w analizowanym obszarze istnieją zabudowania wzniesione zgodnie z prawem o zbliżonej funkcji. Oceniając funkcje planowanej inwestycji organ winien mieć na uwadze, że planowane budynki gospodarcze są to budynki przeznaczone do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – Dz.U. z 15 czerwca 2002r.). Wskazane przepisy nie określają maksymalnej powierzchni budynku gospodarczego. Skoro jednak z dołączonego opisu technicznego do Projektu koncepcyjnego planowanej inwestycji wynika, iż projektowana zabudowa ma wynosić 230 m2 powierzchni, to należałoby rozważyć, czy w warunkach analizy funkcji inwestycji można przyjąć, iż pomieszczenia te będą pełnić funkcje opisane w decyzji. Wobec powyższego należało stwierdzić, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 7, 77 § 1 kpa. Przy rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do podniesionych w nim zarzutów i bezkrytycznie powtórzyło treść uzasadnienia organu I instancji, tym samym naruszając przepis art. 136 kpa. W tych warunkach Sąd uchylił zaskarżona decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a we wyroku określone zostało, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek MarK