II SA/Po 446/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Małgorzata Górecka /spr./ Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi M.J. na decyzję Wojewody z dnia 03 marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 27 stycznia 2005 r. Nr [...] znak: [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, I-I M. Górecka /-/ B. Drzazga /-/ W. Batorowicz Skarżący - M. J. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 4 marca 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 27.01.2005 r. Decyzją z dnia 27 .01.2005 r. organ I instancji odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę inwestorowi - M. J. W uzasadnieniu powołał się na wydane w związku z wnioskiem inwestora o pozwolenie na budowę, postanowieniem z dnia 12.01.2005 r. zobowiązujące inwestora do usunięcia nieprawidłowości i uzupełnienia jego wniosku w zakreślonym terminie. Organ I instancji wskazał, że wobec tego, iż inwestor nie dostarczył decyzji Burmistrza o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną w zakreślonym przez organ terminie, toteż w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) i art. 104 k.p.a. należało odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Odwołanie od powyższej decyzji z dnia 27.01.2005 r. wniósł inwestor zarzucając naruszenie zasad postępowania wyrażonych w art. 7,8,9 i 10 k.p.a. i wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Odwołujący wskazał, iż organ administracji naruszył zasadę wyrażoną w art. 10 k.p.a. bowiem nie zawiadomił odwołującego o wszczęciu postępowania wywołanego jego wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę jak również uniemożliwił jemu wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie materiałów i zgłoszenia wniosków przed wydaniem decyzji-co powołując się na orzecznictwo NSA- zdaniem odwołującego - musi prowadzić do uchylenia decyzji ze względu na kwalifikowaną wadę postępowania i to bez względu na to czy miała ona wpływ na wynik sprawy. Dalej odwołujący podniósł to, iż wyznaczony przez organ termin do wykonania nałożonych na inwestora obowiązków był zbyt krótki i inwestor zważywszy na to, że inwestor zaraz po otrzymaniu postanowienia nakładającego nań określone obowiązki wystąpił do Burmistrza o wydanie żądanej decyzji i zaraz po jej otrzymaniu doręczył decyzję organowi. Nadto odwołujący powołując się na art. 7 k.p.a. wskazywał, iż przepis ten nakazuje przy załatwianiu spraw mieć na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Tak więc - w ocenie odwołującego - Starosta wyznaczając tak krótki termin do wykonania postanowienia z dnia 12.01.2005 r. naruszył tym samym zasadę wyrażoną tym przepisem prawnym. Rozpatrując odwołanie, organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję nie podzielił argumentacji odwołującego. Wskazał w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że organ I instancji prawidłowo postąpił zważywszy, iż na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku zgodnie z art. 64 § 3 prawa budowlanego miał 65 dni. Tak więc - zdaniem organu odwoławczego dążąc do uzupełnienia wniosku inwestora winien wyznaczać krótkie terminy. Co do zarzucanych przez odwołującego braków w zakresie zawiadomienia o wszczęciu postępowania- organ ten podał, iż wiadomym jest, iż postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczyna się na wniosek inwestora a więc skoro wniosek ten został złożony 30.12 2004 r. toteż z tym dniem postępowanie w sprawie zostało wszczęte. W skardze kierowanej do tutejszego Sądu skarżący wniósł o uchylenie skarżonej decyzji organu II instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował sposób przeprowadzenia przez organ administracji postępowania naruszający naczelne zasady postępowania administracyjne wyrażone w art. 7,8,9 i 10 k.p.a.. powtarzając argumentację przedstawioną w odwołaniu i zwracając uwagę na zbyt krótki termin podany w postanowieniu z dnia 12.01.2005 r. nakładającym na skarżącego wskazane w jego treści obowiązki. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał iż w postanowieniu z dnia 12.01.2005 r. organ I instancji nałożył na inwestora określone obowiązki bowiem wniosek o pozwolenie na budowę nie zawierał wskazanych przepisami prawa dokumentów i pouczył skarżącego o skutkach nie zastosowania się do treści postanowienia we wskazanym tam terminie. Tak więc organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Otóż stwierdzić należy, iż zasady ogólne postępowania administracyjnego, wyrażone zwłaszcza w art. 7-11 k.p.a., są integralną częścią przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów administracji wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury. Zasada uwzględniania z urzędu interesu państwowego oraz słusznego interesu obywateli wyrażona została w art. 7 k.p.a. Zasada ta nakłada na organy administracji państwowej obowiązek dokonania najpierw oceny, czy dany interes obywatela jest słuszny, a jeżeli tak - to obowiązek "wyważenia" tych nie zawsze zbieżnych interesów i ich harmonizowania tam, gdzie to jest oczywiście możliwe, bez naruszenia zasady praworządności. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz w dniu 27.01.2005 r. wydał decyzję zezwalającą na lokalizację przedmiotowego zjazdu z dz. nr [...] (obr. Z.) położonej w Z. na drogę gminną i w tym samym dniu skarżący przedłożył tę decyzję w Starostwie Powiatowym i nastąpiło to w dniu wydania decyzji przez organ I instancji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W sprawie niewątpliwym jest, że skarżący wnosząc o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę miał obowiązek dołączyć do wniosku decyzję o lokalizacji zjazdu (art. 35 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego), jednak organy administracji, zgodnie z zasadą działania na rzecz słusznego interesu obywateli, powinny uwzględnić kilkudniowe uchybienie terminu do przedłożenia żądanej decyzji. Faktem jest, że wydanie postanowienia o uzupełnieniu wniosku na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nie powoduje wstrzymania biegu terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego (65 dni od dnia złożenia wniosku na wydanie decyzji). Dlatego jasnym i niewątpliwym jest to, iż organy administracji winny wyznaczać odpowiednio krótkie terminy do uzupełnienia wniosku. Jednak - w ocenie Sądu orzekającego - w rozpatrywanej sprawie nie było przeszkód do przedłużenia tego terminu i uwzględnienia przedłożonej decyzji o lokalizacji zjazdu, skoro termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego upływał dopiero 5 marca 2005 r. Z tych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. I-I M. Górecka /-/ B. Drzazga /-/ W. Batorowicz