II SA/Po 447/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi R. Ł. na czynność Komendanta Policji z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne II. zasądzić od Komendanta Policji na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. asp. R. Ł. wystąpił do Komendanta Policji o zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na trasie [...] L. – Ś. W. od dnia [...] marca 2017 r. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu wniosku autobus kursujący na powyższej trasie nie zapewnia dojazdu na wyznaczone godziny służby w dni robocze i nie kursuje w niedziele i święta. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. Komendant Policji w odpowiedzi na powyższe wnioski na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o policji (Dz. U. z 2017 r., poz. 2067 ze zm.) odmówił zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby wskazując, że na trasie powyższej została wprowadzona od dnia [...] marca 2017 r. komunikacja bezpłatna, a zgodnie z obowiązującą decyzją nr [...] W. Komendanta Policji w P. z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie zasad dokonywania zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby policjantom woj. W. zajmujących lokale mieszkalne w miejscowości pobliskiej pełnienia służby, zwrot kosztów dojazdu przysługuje wyłącznie w przypadku udokumentowania tych kosztów biletami. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie przedstawił biletów potwierdzających poniesione koszty. Podkreślono również, że przesłanka dogodności nie jest przesłanką uzasadniającą przyznanie wnioskowanego świadczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną powyżej czynność – odmowę zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby – R. Ł. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika podnosząc zarzut naruszenia: 1) art. 93 § 1 ustawy o Policji poprzez a) odmowę wypłaty równoważnika pomimo spełnienia ustawowych przesłanej, b) uznanie, że skarżący jest zobowiązany do przedstawienia biletów potwierdzających poniesione koszty dojazdu, podczas gdy przepisy ustawy nie nakładają powyższego obowiązku, c) uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia kwestia dogodności dojazdu do miejsca pracy; art. 88 ust. 4 ustawy o Policji poprzez przyjęcie, że przy określeniu wysokości kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby nie bierze się pod uwagę kryterium dogodności dojazdu; art. 8 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1257 ze zm.). W uzasadnieniu skargi wskazano na trudności skarżącego związane z dojazdem do miejsca pełnienia służby oraz nie zgodzono się z argumentacją podniesioną w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Komendant Policji w Ś. W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 14 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że w dniu 08 listopada 2018 r. Komendant Policji dokonał czynności, której domagał się skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Postępowanie podlega umorzeniu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było pismo z dnia 27 marca 2018 r. Komendanta Policji, który na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o policji odmówił skarżącemu zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby wskazując, że na trasie powyższej została wprowadzona od dnia 01 marca 2017 r. Trzeba przy tym od razu wyjaśnić, że powyższa odmowa stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Sąd zauważa, że pismem procesowym z dnia 14 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że w dniu 08 listopada 2018 r. Komendant Policji dokonał czynności, której domagał się skarżący. Mając powyższe na względzie wskazać należy, że okoliczność wypłaty skarżącemu zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby spowodowała bezprzedmiotowość postępowania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie. Równocześnie Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 w zw. art. 201 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze. zm.).